Όλοι γνωρίζουμε ότι η ανθρώπινη ζωή είναι σχετικά μικρή. Πρόκειται για μία σκληρή πραγματικότητα που φοβίζει πολλούς ανθρώπους. Σαν αποτέλεσμα αυτού, μερικοί από εμάς προσπαθούμε να μη σκεφτόμαστε αυτό τον ελάχιστο χρόνο που καλούμαστε να ξοδέψουμε σε αυτόν τον πλανήτη.

Είμαστε συχνά τόσο απασχολημένοι με το να ζούμε τις ζωές μας που πραγματικά μερικές φορές ξεχνάμε να οργανώσουμε το χρόνο μας αποτελεσματικά, και να μπορέσουμε να ζήσουμε και να αξιοποιήσουμε τη ζωή μας στο μέγιστο δυνατό.

1. Υπερβολικές προσδοκίες από τον εαυτό μας
Το άγχος μας συχνά πηγάζει από τις απαιτήσεις που εμείς οι ίδιοι έχουμε από τον εαυτό μας.
Οι απαιτήσεις αυτές δεν είναι πάντα ρητά διατυπωμένες και συνειδητά αποδεκτές αλλά τις θεωρούμε ως δεδομένο κομμάτι της καθημερινότητα μας αλλά και των ρόλων στους οποίους καλούμαστε να ανταποκριθούμε.

Το μεγαλύτερο μέρος των ερευνών για το γάμο βασίστηκε σε συνεντεύξεις στις οποίες συζητήθηκαν οι εμπειρίες των ζευγαριών που ήταν παντρεμένα για διαφορετικά χρονικά διαστήματα.

Οι Swenson και συνεργάτες (1981) βρήκαν ότι στη διάρκεια του γάμου και με την πάροδο του χρόνου τα είδη των αλληλεπιδράσεων των συντρόφων αλλάζουν.

Οτιδήποτε κάνετε συνειδητά ή ασυνείδητα καθοδηγείται από κάποια ανθρώπινη ανάγκη. Αυτές οι ανάγκες, μας παρακινούν και μας εμπνέουν να δράσουμε με θετικούς τρόπους. Ωστόσο, όταν ορισμένες από αυτές τις ανάγκες παραμένουν ανικανοποίητες, ο νους θα βρει κάποιους τρόπους για να τις ικανοποιήσει και δεν συνεπάγεται ότι είναι πάντα για το καλό μας. Οι τρόποι του νου, μπορεί κάποιες φορές να μας οδηγήσουν σε διάφορα προβλήματα, ακόμη και εθισμούς.

Ορισμένες ανάγκες έχουν ζωτική σημασία στη σχέση με τον εαυτό μας για να δημιουργηθεί μια γέφυρα ανάμεσα στον ενήλικο και το εσωτερικό μας παιδί.