Ορισμένες ανάγκες έχουν ζωτική σημασία στη σχέση με τον εαυτό μας για να δημιουργηθεί μια γέφυρα ανάμεσα στον ενήλικο και το εσωτερικό μας παιδί.

Ανάγκη για αναγνώριση

Το εσωτερικό σας παιδί έχει ανάγκη να θεωρείται ιδιαίτερο πρόσωπο γι' αυτό που είναι πραγματικά και όχι για το τι αναμένεται από αυτό.

Η ανάγκη έκφρασης

Το εσωτερικό σας παιδί έχει ανάγκη να μιλά για το ίδιο, δηλαδή να εκφράζεται χωρίς τα λόγια του και η εσωτερική του αλήθεια να αγνοούνται, να παραποιούνται ή να λοιδορούνται.

Ανάγκη να εισακουστεί

Το εσωτερικό σας παιδί έχει ανάγκη να εισακουστεί στη δική του ηλικία, στο επίπεδο των δικών του συναισθημάτων, αντιλήψεων και αναγκών, χωρίς ερμηνείες, τροποποιήσεις ή συζητήσεις.

Ανάγκη απόδοσης αξίας

Το εσωτερικό σας παιδί έχει ανάγκη να δίνετε μεγάλη αξία στο ίδιο και όχι σε αυτό που κάνει ή δεν κάνει.

Ανάγκη οικειότητας

Και αν αρχίζατε να ζείτε στιγμές οικειότητας με το εσωτερικό σας παιδί τουλάχιστον δέκα λεπτά την ημέρα... Ρωτήστε το πώς είναι, τι χρειάζεται, τι θα του άρεσε. Μοιραστείτε μαζί του τις αποφάσεις σας. Χρειάζεστε τις συμβουλές του εσωτερικού σας παιδιού για να μη γίνετε ένας ενήλικος πομπώδης, υπερδραστήριος και βαριεστημένος.

Ενημερωθείτε για το ασύγχρονο σεμινάριο Η ψυχική δουλειά στην αυτοπεποίθηση από την πλατφόρμα του PSYVERSITY

Ανάγκη δημιουργίας και επιρροής

Το εσωτερικό σας παιδί συμβολίζει το ελεύθερο και δημιουργικό Εγώ. Με το να είναι δημιουργικός, ο καθένας μπορεί να εκφράσει την αληθινή ουσία του εαυτού του. Το παιχνίδι και η δημιουργία είναι οι βάσεις της αυτοπραγμάτωσης που οδηγεί στην ολοκλήρωση του εαυτού. Όταν δημιουργούμε τη ζωή μας, επηρεάζουμε, εντελώς φυσικά, τον εαυτό μας και τον κόσμο.

Ανάγκη ονείρου και ελπίδας

Το εσωτερικό σας παδί σάς ψυθυρίζει: «Έχω ανάγκη να δημιουργήσουμε μαζί έναν καλύτερο κόσμο». Το όνειρο και η ελπίδα βασίζονται σε μία από τις κύριες δημιουργικές δυνάμεις, τη φαντασία. Καθώς φαντάζεται πώς να δημιουργήσει το καλύτερο στο επίπεδο του, ο καθένας συμμετέχει στην ευημερία ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Επανασύνδεση με το εσωτερικό παιδί

Κάποιοι αισθάνονται την έκκληση του παιδιού μέσα τους, αλλά διστάζουν να εμπλακούν σε αυτή την εσωτερική περιπέτεια. Γιατί; Φοβούνται τις πληγές και τον πόνο. Η ιδέα της επανασύνδεσης με το εσωτερικό μας παιδί μπορεί αρχικά, να φανεί αγχογόνος.

Δεν είναι σπάνιο να ακούμε: «Θα ήθελα να ξαναβρώ το εσωτερικό μου παιδί, αλλά μόνο το χαρούμενο και δημιουργικό». Το εσωτερικό μας παιδί θέτει ένα βασικό ερώτημα: «Τι είδους άνθρωπος είσαι, αν δεν μπορείς να αγαπήσεις και να συμπονέσεις ό,τι πιο μικρό, πιο εύθραυστο και πιο πληγωμένο υπάρχει μέσα σου;»

Αυτή η ερώτηση καλεί τον καθένα να είναι προσεκτικός και υπεύθυνος απέναντι στις ανάγκες του εσωτερικού του παιδιού.

Αποκτήστε το βιβλίο Νίκησε τον φόβο από το εξειδικευμένο βιβλιοπωλείο ψυχολογίας του PSYCHOLOGY.GR

Η εσωτερική περιπέτεια αποτελεί μια επιστροφή στο σπίτι. Είναι πηγή εσωτερικής χαράς και πληρότητας να πιάσετε το εσωτερικό σας παιδί από το χέρι, να το ακούσετε και να του επιτρέψετε να εκφραστεί. Καθένας διαθέτει μια ζωτική και δημιουργική ορμή που όμως συχνά τη μεταμορφώνει σε καταστροφική ενέργεια και σχεσιακή βία. Όταν αναμετρούμαστε με τον άλλον ή επιδιώκουμε να κυριαρχήσουμε πάνω του, αρνούμαστε την εμπειρία της οικειότητας.

Φοβόμαστε να επιστρέψουμε στον εαυτό μας, στο σπίτι μας. Αγνοούμε ότι το εσωτερικό παιδί συμβολίζει ένα μέρος της αλυσοδεμένης μας ζωογόνησης. Η φροντίδα του παιδιού μέσα μας είναι ένα δώρο, το δώρο του εαυτού μας στη ζωή. Καθένας είναι υπεύθυνος για τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τη ζωή του.

Άσκηση για να έρθετε σε επαφή με το εσωτερικό σας παιδί

Έρχομαι σε επαφή με το εσωτερικό μου παιδί. Το φωνάζω με το μικρό του όνομα. Του θέτω τα ακόλουθα ερωτήματα, ακούγοντας καλά τις απαντήσεις του: «Μικρέ/ή μου... τι συμβαίνει; Τι αισθάνεσαι; Ποια είναι η ανάγκη σου; Πώς μπορώ να ανταποκριθώ στην ανάγκη σου;»

Συμφιλίωση με το εσωτερικό παιδί

Όλοι οι άνθρωποι επιθυμούν την ευτυχία, τη χαρά και την αγάπη. Ο καθένας θέλει να τα καταφέρει να ζήσει την ανθρώπινη φύση του χωρίς να ακρωτηριαστεί ο εαυτός του. Σε αυτή την αναζήτηση, ο καθένας, από τη γέννηση μέχρι τον θάνατο, περνά από διάφορες φάσεις.

Στον κύκλο μιας ζωής, η εικόνα του παιδιού είναι κεντρική. Ο Jung έγραφε ότι το παιδί συμβολίζει «ένα αρχικό και τελικό ον [...], ένα ον της αρχής, αλλά επίσης και του τέλους».

Ένας ολοκληρωμένος άνθρωπος συμφιλιώνεται με το παιδί μέσα του. Για να συγκεκριμενοποιήσει τη ζωή του, κανείς δεν μπορεί να αποφύγει τη συνάντηση με το παιδί που ήταν. Το εσωτερικό μας παιδί έχει δύο αδιαχώριστες όψεις.

Το θλιμμένο και εξόριστο παιδί επιτρέπει να ξεπεράσουμε τον πόνο που συνδέεται με τη ζωή, ενώ το ελεύθερο και δημιουργικό παιδί προσφέρει τις έμφυτες δυνάμεις του. Είναι το ίδιο ον. Αν το ακούσετε προσεκτικά, σας ψιθυρίζει: «Είμαι πάντα εδώ». Είναι καιρός να το καλωσορίσετε, να το κρατήσετε στην αγκαλιά σας, να πάρετε το μέρος του και να το αγαπάτε σε όλες τις περιστάσεις.

Όσο περισσότερο τροφοδοτείται ο δεσμός μαζί του, τόσο πιο αισθητός γίνεται. Ένας ενήλικος που ολοκληρώνεται λάμπει γιατί έχει την καρδιά ενός αιώνιου παιδιού που ενθουσιάζεται και χαίρεται.

Το παρόν άρθρο αποτελεί αδειοδοτημένο απόσπασμα από το βιβλίο Νίκησε τον φόβο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πεδίο.

Συγγραφή - Επιμέλεια Άρθρου

Χρύσα Πράντζαλου

e psy logo twitter2Τμήμα Σύνταξης της Πύλης Ψυχολογίας Psychology.gr
Επιμέλεια και συγγραφή άρθρων, μετάφραση & απόδοση ξενόγλωσσων άρθρων.
Επικοινωνία: editorial @psychology.gr