Η ευτυχία είναι μια από τις πιο πολυσυζητημένες έννοιες στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ο ορισμός της ευτυχίας είναι μια σχετικά υποκειμενική έννοια που είναι δύσκολο να οριστεί απόλυτα.

Πρόσφατα μου ζητήθηκε να γράψω μια εισαγωγή σε ένα κλασικό βιβλίο για την εποπτεία, το: The Quiet Profession, γραμμένο από την Anne Alonso, μέντορά μου.

Η «σκληρή αγάπη» και η «πειθαρχία» αποτελούν συχνές εκφράσεις που χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο της κακομεταχείρισης. Από όλα τα ρητά, υπάρχει ένα που απεχθανόμαι περισσότερο: «Τα ραβδιά και οι πέτρες μπορεί να σπάσουν τα κόκκαλά μου , αλλά τα λόγια δε θα με πληγώσουν ποτέ.»

Υπάρχουν πολλοί που υποφέρουν από μοναξιά. Φαινόμενο που επιδεινώθηκε κατά πολύ με την πανδημία. Αλλά τι είναι η μοναξιά;

Η γονεϊκότητα απαιτεί συνεχή προσαρμογή. Πώς η ανάπτυξη του εγκεφάλου και του νευρικού συστήματος επηρεάζει τη συμπεριφορά των παιδιών και τι χρειάζεται να αλλάζει σε κάθε ηλικία. Υπάρχει μια στιγμή που σχεδόν όλοι οι γονείς βιώνουν. Κοιτάζουν το παιδί τους και σκέφτονται: «Τι έγινε τώρα;»