Είναι μία θλιβερή πραγματικότητα ότι σε καταστάσεις όπου ξεσπούν ένοπλες συγκρούσεις, τα πιο ευάλωτα μέλη των κοινωνιών – δηλαδή τα παιδιά, είναι αυτά που πλήττονται περισσότερο από τις συνέπειες του πολέμου.

Παρόλο που ο σχολικός εκφοβισμός δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο, πολλές χώρες έχουν καταδείξει την ολοένα και μεγαλύτερη αύξηση του φαινομένου (ειδικά τις δύο τελευταίες δεκαετίες) συγκριτικά με τις προηγούμενες δεκαετίες. Παρακάτω ακολουθεί ένας πλήρης οδηγός εφ' όλης της ύλης για τον σχολικό εκφοβισμό.

Με το «Panic Button» η γυναίκα που απειλείται θα έχει άμεση υποστήριξη από το κράτος.

Γιατί επιστρέφουμε στις χειριστικές μας σχέσεις; Τι είναι αυτό που μερικές φορές βρίσκουμε τόσο ελκυστικό στις ψυχολογικά βίαιες καταστάσεις, και μας ωθεί να επιστρέψουμε στις γνώριμες παλιές, τοξικές συνήθειες;

Η «σκληρή αγάπη» και η «πειθαρχία» αποτελούν συχνές εκφράσεις που χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο της κακομεταχείρισης. Από όλα τα ρητά, υπάρχει ένα που απεχθανόμαι περισσότερο: «Τα ραβδιά και οι πέτρες μπορεί να σπάσουν τα κόκκαλά μου , αλλά τα λόγια δε θα με πληγώσουν ποτέ.»

Σε κάθε επείγουσα κατάσταση, ιδιαίτερα στον τομέα υγείας, μεγάλη σημασία έχουν οι όψεις του προβλήματος που αφορούν τις ψυχολογικές παραμέτρους. Δεν αρκεί μόνο ο σχεδιασμός βημάτων που στόχο έχουν την εξασφάλιση της επιβίωσης αλλά απαραίτητες είναι οι ψυχολογικές "ιδιότητες" που διασφαλίζουν ότι τα άτομα δεν θα πανικοβληθούν, δεν θα "παγώσουν", δεν θα τραπούν σε άτακτη φυγή χωρίς τις απαραίτητες προφυλάξεις για την υγεία τους (Πανουσοπούλου, 2020).

Τρεις ενημερωτικές εκδηλώσεις, με θέματα «Βία κατά του Υγειονομικού Προσωπικού», «Ψυχική Υγεία - Εξαρτήσεις, Εθισμός στο Διαδίκτυο, Αλκοόλ, Ναρκωτικές Ουσίες» και «Δημογραφικό - Υπογεννητικότητα - Γήρανση του Πληθυσμού», περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα των φετινών εκδηλώσεων του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο της ΔΕΘ.

Τα παιδιά συχνά αντλoύν ισχυρές κοινωνικές ή αντικοινωνικές ιδέες από παιδικές ταινίες και κινούμενα σχέδια. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας, όλες οι μορφές βίας (σωματικές βλάβες, ληστείες, χρήση όπλων, βιασμοί, εκφοβισμοί) μεταξύ ανηλίκων παρουσιάζουν αυξητική τάση την τελευταία πενταετία. 

Αλήθεια τι θα απαντούσες στην ερώτηση, «ποιος ξέρει καλύτερα από σχέσεις; Οι ενήλικοι ή τα παιδιά;».

Ήμασταν στις τελευταίες τάξεις του δημοτικού σχολείου. Ο εξάδελφός μου, κάτι μήνες μικρότερός μου, είχε πιαστεί στα χέρια με ένα παιδί ένα χρόνο μεγαλύτερό μας. Όταν ο ξάδελφός μου φοβήθηκε και υποχώρησε, πήρα εγώ την θέση του στον καυγά. Σύντομα έβαλα κάτω το άλλο παιδί, αλλά εκείνο άρχισε να κλαίει.

Η παιδική κακοποίηση αποτελεί ένα σοβαρό κοινωνικό ζήτημα με μακροχρόνιες ψυχολογικές συνέπειες, οι οποίες συνδέονται άμεσα με την επιδείνωση της ψυχικής υγείας και την ανάπτυξη αυτοκτονικών συμπεριφορών στην ενήλικη ζωή.

Ποιός μπορεί να κάνε υποβολή επώνυμης αναφοράς για αναφορά περιστατικού ενδοσχολικής βίας και εκφοβισμού και με ποιον τρόπο;

Επίσημα ανακοινώνεται η νέα επέκταση της Τηλεφωνικής Γραμμής Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης 10306 από το Υπουργείο Υγείας που σχετίζεται με ζητήματα βίας και επιθετικής συμπεριφοράς σε παιδιά και εφήβους.

Κατά την περίοδο των κυνηγιών μαγισσών (κυρίως τον 15ο έως τον 18ο αιώνα), οι γυναίκες ήταν οι κύριοι στόχοι των διώξεων. Οι κατηγορίες για μαγεία συχνά στρέφονταν εναντίον γυναικών που δεν ταίριαζαν στους κοινωνικούς ρόλους της εποχής, όπως ηλικιωμένες, χήρες, ανύπαντρες, ή ανεξάρτητες γυναίκες.