Ο όρος αναπτυξιακή διαταραχή του κινητικού συντονισμού αναφέρεται στο παιδί που παρουσιάζει σοβαρή μειονεξία στην ανάπτυξη του συντονισμού των κινήσεών του,η οποία εμποδίζει την καθημερινή λειτουργικότητα του παιδιού και την σχολική του επίδοση αργότερα, και η οποία δεν αποδίδεται σε γνωστούς βιολογικούς ή περιβαλλοντικούς παράγοντες.

Συνήθως, τα περισσότερα παιδιά αρχικά κατακρατούν τα κόπρανά τους. Εγκόπριση είναι η επαναλαμβανόμενη ακούσια απώλεια κοπράνων, χωρίς την ύπαρξη οργανικού παράγοντα σε μια ηλικία που νοητικά και χρονολογικά θα έπρεπε να έχει επιτευχθεί ο εκούσιος έλεγχος του εντέρου. Μετά το 4° έτος το 95% των παιδιών έχει έλεγχο του εντέρου και μετά το 5° έτος το ποσοστό ανέρχεται στο 99%.

«Πολλές φορές ένιωθα να πέφτω και να νιώθω ότι δεν μπορώ να το κάνω όλο αυτό. Είναι η ίδια αρνητική συμπεριφορά που έχω και στο γήπεδο ορισμένες φορές. Μάλλον αυτή είμαι εγώ... Κανείς δεν μιλάει για τις δυσκολίες  της μητρότητας, την πίεση που αισθάνεσαι, την απίστευτη απογοήτευση που νιώθεις κάθε φορά που ακούς το μωρό να κλαίει.

Που είσαι ντροπή?
Είμαι μέσα στη σκέψη σου, στο μυαλό σου, σε όλο σου το “είναι”. Είμαι παντού. Από την αρχή μέχρι το τέλος. Υπάρχω από την πρώτη κιόλας στιγμή, από όταν πρωτοήρθες στον κόσμο και θα είμαι δίπλα σου μέχρι να “φύγεις”.

Ονομάζομαι Τζανοπούλου Κατερίνα, μένω στον όμορφο Άγιο Νικόλαο Κρήτης  και είμαι παντρεμένη με 2 υπέροχα αγόρια στην ηλικία των 9 και 7.Από τις πιο αγαπημένες μου ασχολίες είναι να πηγαίνω για ποδηλασία με τα παιδιά μου και να κάνουμε διάφορες δραστηριότητες στην εξοχή. Αγαπώ πολύ τα βιβλία,  και τον χορό.
Η σχέση μου με την ψυχολογία ξεκίνησε από την εφηβεία, μιας και η ενσυναίσθηση ήταν κάτι που με χαρακτήριζε στις διαπροσωπικές μου σχέσεις.

Τι ψυχοθεραπευτική προσέγγιση ακολουθείτε στη δουλειά σας? Μιλήστε μας λίγο γι αυτή την προσέγγιση.

Όταν τελείωσα το πτυχίο μου στην ψυχολογία, με προβλημάτισε αρκετά ποια κατεύθυνση θα έπρεπε να ακολουθήσω και ποια προσέγγιση θα ήταν η καλύτερη για τα δεδομένα της Ελλάδας.