Ο ανθρώπινος πόνος δεν έχει σύνορα, δεν έχει ιδεολογικό υπόστρωμα, δεν καθορίζεται από κοινωνικές επιταγές και σίγουρα δεν προσαρμόζεται στα τηλεοπτικά καλούπια.

Δεν μπορεί κανείς να μιλήσει για αγάπη, χωρίς να αναφερθεί ταυτόχρονα και στην επιθετικότητα. Είναι δύο μορφές της λίμπιντο που λειτουργούν παράλληλα και δεν αναιρεί η μία την άλλη.

Ως  εκφοβισμός ορίζονται οι επαναλαμβανόμενες επιθετικές συμπεριφορές οι οποίες ενέχουν την πρόθεση πρόκλησης ψυχικού και σωματικού πόνου, την πρόκληση αδυναμίας απέναντι σε ένα άτομο που δεν δύναται να προστατεύσει τον εαυτό του. Επιπρόσθετα χαρακτηριστικά του φαινομένου του εκφοβισμού είναι η ανισορροπία δύναμης καθώς και η συστηματική κατάχρηση εξουσίας.

Αναμφίβολα, η διάγνωση καρκίνου αποτελεί ένα τρομερά δυσάρεστο και στρεσσογόνο συμβάν, τόσο για τον ασθενή, όσο και για τα κοντινά του πρόσωπα.

«Έτσι είμαι εγώ!» Πόσες φορές έχετε ακούσει αυτή τη φράση; Πόσες φορές την είπατε ή θελήσατε να την πείτε; Πόσες φορές ακούσατε ή είπατε αυτές τις τρεις λέξεις σαν δικαιολογία για τις πράξεις σας, τις σκέψεις σας και τα συναισθήματά σας;