Εισαγωγή στην αναγκαιότητα των προσωπικών ορίων
Η έννοια των ορίων στην ψυχολογία συχνά παρερμηνεύεται ως μια προσπάθεια απομόνωσης ή ως μια ένδειξη ακαμψίας στις διαπροσωπικές σχέσεις.

Τι έχει τελικά σημασία; Το ταξίδι ή ο προορισμός; Είναι από εκείνες τις ερωτήσεις που δεν γίνονται για να απαντηθούν μια φορά. Επιστρέφουν κάθε φορά που κουραζόμαστε. Κάθε φορά που φτάνουμε κάπου και δεν νιώθουμε όπως περιμέναμε. Κάθε φορά που βρισκόμαστε στη μέση μιας διαδρομής και αναρωτιόμαστε αν αξίζει.

Λίγα πράγματα θεωρούνται τόσο απωθητικά όσο ο «χρόνιος γκρινιάρης». Κανείς δεν θέλει να του μοιάσει, κανείς δεν τον επιλέγει συνειδητά για παρέα. Κι όμως, αν παρατηρήσουμε προσεκτικά την καθημερινή ζωή, θα δούμε ότι όλοι παραπονιόμαστε. Συχνά, με ευκολία και με εντυπωσιακή δεξιότητα. 

Πόσες φορές έχετε πιάσει τον εαυτό σας να του μιλάει με λόγια που δεν θα τολμούσατε ποτέ να απευθύνετε σε έναν φίλο;

Κάποια παιδιά μεγαλώνουν μέσα σε δυσκολίες όπως φτώχεια, παραμέληση, ακόμη και κακοποίηση και παρόλα αυτά καταφέρνουν να έχουν μια θετική εξέλιξη. Πώς το καταφέρνουν;