Στη διαδικασία της προσωπικής αλλαγής υπάρχει ένα σημείο που συχνά παραβλέπουμε, παρότι είναι το πιο καθοριστικό και το πιο επίπονο: το μεταίχμιο ανάμεσα σε μια εγκαθιδρυμένη συμπεριφορά και στη στιγμή που αρχίζει πραγματικά η αλλαγή.

Το reparenting (γονική υποκατάσταση) αποτελεί μια ψυχοθεραπευτική διαδικασία ή μια πρακτική αυτοφροντίδας κατά την οποία το άτομο παρέχει στον εαυτό του τις ασφαλείς, στοργικές και υποστηρικτικές εμπειρίες που μπορεί να μην έλαβε ως παιδί.

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή όπου ο άνθρωπος συνειδητοποιεί ότι δεν υπάρχει κανείς μπροστά του. Κανείς να του πει τι να κάνει, κανείς να του δείξει πώς θα συνεχίσει. Είναι οι στιγμές που το δικό του μονοπάτι δεν μοιάζει με των άλλων· οι στιγμές που γίνεται αναγκαστικά ο πρώτος σε κάτι.

Η ζήλια… Ένα συναίσθημα που όλοι έχουμε νιώσει, αλλά λίγοι παραδεχόμαστε. Μπορεί να ξεκινήσει με μια μικρή ανησυχία, ένα βλέμμα, μια αλλαγή στη συμπεριφορά του άλλου — και να εξελιχθεί σε καταιγίδα που θολώνει το μυαλό και πληγώνει την καρδιά.

Τα τελευταία χρόνια, μια λέξη έχει αρχίσει να κυκλοφορεί από στόμα σε στόμα, σχεδόν σαν υπόσχεση. Ozempic. Ένα φάρμακο που σχεδιάστηκε αρχικά για τον διαβήτη τύπου 2, αλλά βρέθηκε ξαφνικά στο επίκεντρο της παγκόσμιας συζήτησης για την απώλεια βάρους.