Ο Χωρισμός είναι ένα είδος απώλειας, ένα μικρό πένθος.
Μετά τον χωρισμό ο κάθε άνθρωπος αντιδρά διαφορετικά αλλά υπάρχουν κάποια κοινά στάδια από τα οποία μπορεί να περάσουμε προκειμένου να τον ξεπεράσουμε.

Η απόσταση μεταξύ μας

Kάθε φορά που δεν λέω κάτι που σκέφτομαι για μας, μεγαλώνω την απόσταση.

Κάθε φορά που θυμώνω μαζί σου και το κρύβω, μεγαλώνω την απόσταση.

Κάθε φορά που υποχωρώ σε κάτι απέναντι σου χωρίς να στο πω, μεγαλώνω την απόσταση.

Συνήθως όταν διαβάζουμε τη λέξη πόνος, νιώθουμε δυσαρέσκεια, ο εγκέφαλος μας θα ανακαλέσει είτε έναν έντονο σωματικό πόνο που έχουμε νιώσει, είτε μια πιο δύσβατη περίοδο ψυχικού πόνου που έχουμε βιώσει. Το 1979 ο Διεθνής Οργανισμός για την Μελέτη του Πόνου (International Association for the Study of Pain, ΙΑSP) όρισε τον πόνο «ως μια δυσάρεστη υποκειμενική, αισθητική και συναισθηματική εμπειρία, που συνδέεται με πραγματική ή δυνητική ιστική βλάβη ή που περιγράφεται σαν τέτοια». (1)

Η ανεργία παραμένει ένα από τα σημαντικότερα ψυχοκοινωνικά προβλήματα στην Ελλάδα. Το φράγμα του 10% έχει ξεπεραστεί πλέον.  Όλο και περισσότεροι νέοι είτε παραμένουν άνεργοι είτε εγκαταλείπουν την Ελλάδα για να εργαστούν στο εξωτερικό. Πίσω όμως από τις στατιστικές και τους ψυχρούς  υπολογισμούς υπάρχει ένας μεγάλος αγνοούμενος:
ο άνεργος και ο ψυχισμός του.

Ο ψυχοθεραπευτής, ανάμεσα στις άλλες του υποχρεώσεις, χρειάζεται να έχει επίγνωση των «μεθόδων» που ο θεραπευόμενος μεταχειρίζεται για να μείνει κολλημένος στην ηδονική λατρεία του παλιμπαιδισμού, στην ψυχική του ανωριμότητα, για να απολέσει ή να καταστρέψει τον εαυτό του μέσα στις σχέσεις του, για να εξαρτηθεί από τα εξιδανικευμένα προσωπεία του.