Η ψυχοθεραπεία, ατομική και ομαδική, τα τελευταία χρόνια, φαίνεται να κερδίζει έδαφος στην θεραπεία των διαταραχών πρόσληψης τροφής, είτε ως συμπληρωματική είτε ως μοναδική θεραπεία επιλογής.
"Όταν ήμουν παιδί, δεν ήμουν ιδιαίτερα παχύσαρκη, αλλά το περιττό λίπος ήταν ορατό. Η πίεση από τους γονείς και τα αδέρφια μου " με ανάγκασε" σε ηλικία 11 ετών να προσπαθήσω να περιορίσω το υπερβολικό και άστατο φαγητό.

Ιατρικά προβλήματα
Αρρυθμίες, καρδιακή ανακοπή
Νεφρική ανεπάρκεια
Κύρωση ήπατος

Στo "αιτιολογία της βουλιμίας: μία αναπτυξιακή θεώρηση" ("Etiology of Binge Eating: A Developmental Perspective"), η Dr. Ruth H. Stiegel - Moore περιγράφει πως ο τρόπος με τον οποίο οι γυναίκες βλέπουν τον εαυτό τους και οι προσδοκίες που τους επιβάλλει η κοινωνία συντελούν στο να τις κάνουν, ιδιαίτερα τις νεαρές, ευάλωτες στην παρουσία των προβλημάτων βουλιμίας.

Η πρόσληψη τροφής στον άνθρωπο δεν έχει μόνο βιολογική αξία αλλά και ψυχική. Αυτό συμβαίνει διότι η τροφή ικανοποιεί μια βασική ενστικτώδη ανάγκη που περιλαμβάνεται στο ένστικτο της αυτοσυντήρησης.
Όπως όλα τα ένστικτα, έτσι κι αυτό, έχει λειτουργικά δύο πλευρές:

Το ημερολόγιο της Μαρίας (ψευδώνυμο). Μια τυπική μέρα ατόμου με ψυχογενή βουλιμία.

(7.00π.μ. Δευτέρα)
Χτυπάει το ξυπνητήρι. Η Μαρία ξυπνάει και το πρώτο πράγμα που κάνει είναι να ελέγξει το στομάχι της, να δει εάν είναι επίπεδο η έχει μεγαλώσει. «Βλέπει» ότι έχει μεγαλώσει από εχτές.