Κρίσεις πανικού.. Συχνά αποτελούν αντικείμενο άρθρων από μένα και από πολλούς συναδέλφους. Συχνά αποτελούν τον απόλυτο φόβο πολλών ανθρώπων.
Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια οι κρίσεις πανικού γίνονται αντικείμενο πολυπαραγοντικής μελέτης, καθώς εξετάζονται όχι μόνο τα κλινικά συμπτώματα, αλλά οι σκέψεις που προηγούνται, τα συναισθήματα που προκαλούν.

Με τον όρο "τραύμα" ορίζεται ένα ψυχοπιεστικό γεγονός, το οποίο θα μπορούσε να είναι ένα ατύχημα, ένας βιασμός, ένα τροχαίο, ο πόλεμος, μία φυσική καταστροφή. Μία πλημμύρα, ένας σεισμός, μία πυρκαγιά. Πώς θα μπορούσε να οριστεί ένα τραύμα και με ποιους τρόπους θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε κάποιον να διαχειριστεί το μετατραυματικό στρες;

Η αλήθεια είναι ότι πολλοί θα προβληματιστούνε με τον τίτλο του άρθρου μου. Η θεωρία της κατσαρίδας; Της κατσαρίδας; Μία εξαιρετική, όμως, ομιλία του SundarPichai, του Διευθύνοντος Συμβούλου της Google, βασίστηκε σε μία κατσαρίδα και είναι μία μοναδική ευκαιρία, για να δούμε πώς μπορούν οι σκέψεις να προκαλέσουν τις συμπεριφορές και τις αντιδράσεις μας. 

Ερώτηση 1: Τι είναι στην πραγματικότητα η κρίση πανικού;
Είναι έντονα συμπτώματα που παρατηρούνται σε κάποιον και κλιμακώνονται συνήθως μέσα σε ένα δεκάλεπτο. Είναι σωματικά συμπτώματα που συνοδεύονται από καταστροφοποιητικές σκέψεις και αρνητικά συναισθήματα.

Η αλήθεια είναι ότι συχνά δυσκολευόμαστε να αποδεχτούμε την ψυχοθεραπεία και την αναγκαιότητά της. Νομίζω ότι, μάλλον, τη φοβόμαστε. Τη φοβόμαστε, γιατί έχουμε συνηθίσει σε συγκεκριμένες καταστάσεις, τη φοβόμαστε, γιατί την αλλαγή όλοι τη θέλουμε, αλλά δύσκολα την αποφασίζουμε, τη φοβόμαστε, γιατί μας φέρνει αντιμέτωπους με τα λάθη μας, με τα άγχη μας, με πράγματα με τα οποία έχουμε μάθει να συμπορευόμαστε και να συμβιώνουμε. Άλλοτε αρμονικά και άλλοτε όχι. Δε σημαίνει ότι δε βασανιζόμαστε, όταν συμβιώνουμε με αρνητικά πράγματα, απλά συχνά κυριαρχεί ο φόβος της αλλαγής.