Οι διαταραχές προσωπικότητας επηρεάζουν το άτομο κατά το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Κάποιες από αυτές, όπως η σχιζοειδής ή η σχιζότυπη διαταραχή προσωπικότητας, εμφανίζουν ορισμένα από τα χαρακτηριστικά άλλων διαταραχών περισότερο επιβαρυντικών για το άτομο -αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό ώστε να μπορεί να δοθεί η σχετική διάγνωση.

Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι ο τρόπος με τον οποίο εκδηλώνονται πολλές από τις συνηθισμένες διαταραχές αντικατοπτρίζει τον πολιτισμό στον οποίο εμφανίζονται.

Η επικοινωνία μπορεί να μην είναι το δυνατό μας σημείο. Τι φταίει σε αυτές τις περιπτώσεις; Μήπως δεν ακούμε με προσοχή και απλώς κάνουμε τις δικές μας ερμηνείες; Δυσκολευόμαστε να οριοθετηθούμε; Δεν ξέρουμε πώς να ζητήσουμε αυτό που θέλουμε από τον άλλον; Όταν πρόκειται να εμβαθύνουμε τα χάνουμε; Φωνάζουμε όταν θέλουμε να ακουστούμε; Κάνουμε πράγματι διάλογο; Διακόπτουμε την επικοινωνία για να τιμωρήσουμε;

Οι Joseph και συνεργάτες (1995) δεν επικεντρώθηκαν μόνο στις γνωστικές διεργασίες που εμπλέκονται στη διαταραχή μετά από τραυματικό στρες, αλλά διερεύνησαν και ένα ευρύτερο σύνολο παραγόντων που επηρεάζουν την ανάπτυξη και την πορεία της διαταραχής.

Η εποχική συναισθηματική διαταραχή αναγνωρίστηκε ως ξεχωριστή διαταραχή από τους Rosenthal και συνεργάτες μόλις στα μέσα της δεκαετίας του 1980. Το DSM-IV-TR (APA, 2000) δεν αναφέρεται σε ξεχωριστή διαταραχή αλλά σε έναν προσδιοριστή εποχικής εμφάνισης για τις διαταραχές της διάθεσης με τα εξής χαρακτηριστικά: