Tο συναίσθημα της αγάπης είναι ένα συναίσθημα μεταμορφωτικό, καθώς  μπορεί να προσλάβει όλα τα στοιχεία και τις εμπειρίες που κρύβουμε μέσα στην καρδιά μας και να τα μετουσιώσει στην πιο δυνατή μορφή Αναγέννησης.

Η έννοια της μετουσίωσης 

Αρχικά, είναι καλό να αναφερθούμε στην έννοια της μετουσίωσης. Η μετουσίωση σχετίζεται με το να μπορεί ένας άνθρωπος μία δύσκολη ή τυχόν τραυματική εμπειρία που έχει βιώσει να την διαμορφώσει  προς το καλύτερο, προς κάτι το οποίο είναι περισσότερο λειτουργικό για εκείνον.

Ο κάθε άνθρωπος, όντας πλασμένος με αγάπη αναζητά με κάποιο τρόπο να αισθανθεί  άνευ όρων αποδοχή. Ας εξετάσουμε το πώς μπορούν δύο άνθρωποι μαζί να αναγεννηθούν και συμπορευόμενοι να γίνουν ο ένας μοχλός εξέλιξης και αναγέννησης τόσο για τον ίδιο του τον εαυτό όσο και για τον άνθρωπο που αγαπά.

Πρώτα απ’ όλα, σημαντικό στοιχείο στην πορεία της μετουσίωσης των εμπειριών μας είναι ο κάθε άνθρωπος να παρουσιάζει συναισθηματική ωριμότητα, πράγμα που σημαίνει ότι χρειάζεται να έχει ενσκήψει στην αυτογνωσία και στην μελέτη της  προσωπικότητάς του.

Είναι εποικοδομητικό να γνωρίζει το ποιός ή ποιά πραγματικά είναι και να μην εξαρτά την προσωπική του ευτυχία και αυτοπραγμάτωση από την αποδοχή των άλλων.

Οι όροι αξίας

Επιπρόσθετα, είναι γνωστό ότι ο καθένας, ιδιαίτερα τα παιδιά, χτίζουν μία υγιή προσωπικότητα με αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση όταν έχουν λάβει από την οικογένειά τους αγάπη , σεβασμό και άνευ όρων αποδοχή .Αρκετές φορές όμως συναντάται στις οικογένειες να υπάρχουν  όροι αξίας, πράγμα που σημαίνει ότι ένα παιδί για να γίνει αποδεκτό από τους γονείς του και να λάβει αγάπη ,σεβασμό και αποδοχή χρειάζεται να πορεύεται με βάση τους δικούς τους κανόνες και αξίες και να απεμπολήσει τις προσωπικές επιθυμίες και αξίες.

Αυτό συνεπάγεται ότι το παιδί αναγκάζεται να βάλει στην άκρη τα προσωπικά του όνειρα, του στόχους και τα χαρίσματά του και ουσιαστικά να ζήσει μία ζωή, σύμφωνα με τους κανόνες που του ορίζουν και του επιβάλλουν οι άλλοι, ακόμα και αν αυτοί  είναι οι σημαντικοί άλλοι, οι ίδιοι του οι γονείς. Ορισμένοι άνθρωποι, όταν δεν έχουν επεξεργαστεί λειτουργικά τα στοιχεία του χαρακτήρα τους και δεν έχουν αποδεχθεί άνευ όρων τον εαυτό τους, όταν αναλαμβάνουν τον γονεϊκό ρόλο τείνουν να προβάλλουν ανεκπλήρωτα όνειρα και προσωπικές τους επιθυμίες στα παιδιά τους, τα οποία εν πολλοίς θεωρούν εσφαλμένα ως προέκταση του εαυτού τους και όχι ως αυτόνομες προσωπικότητες .

Ενώ λοιπόν  διατείνονται ότι  νοιάζονται πραγματικά για τα παιδιά τους και επιθυμούν το καλύτερο για εκείνα  στην πραγματικότητα το μόνο που πράττουν, έστω και ασυνείδητα, είναι να επιθυμούν να  καλύψουν δικά τους προσωπικά κενά, ανασφάλειες και δυσλειτουργικές καταστάσεις, τις οποίες δεν έχουν φέρει σε επίγνωση και δεν έχουν επεξεργαστεί επιτυχώς.

Αγάπη και αυτογνωσία

Όταν λοιπόν ένας άνθρωπος  αρχίζει να βιώνει το συναίσθημα της αγάπης τότε έχει την μοναδική ευκαιρία να γνωρίσει πτυχές της προσωπικότητάς του, που υπάρχει περίπτωση μέχρι τότε να μην είχε ανακαλύψει καν ότι υπάρχουν μέσα στην ψυχή του. Η /ο σύντροφος που  πορεύεσαι μαζί του  μπορεί  να σε  βοηθήσει  στην προσωπική σου εξέλιξη  και να λειτουργήσει θεραπευτικά σε τυχόν τραυματικές  εμπειρίες που έχεις βιώσει στη ζωή σου .

Η αγάπη μπορεί να μετουσιώσει  καθετί ακόμη και τραυματικό σε πηγή δύναμης και χαράς ,μπορεί να απαλύνει κάθε τραύμα και κενό και  ως άλλο νέκταρ  να ρίξει νέκταρ και βάλσαμο ψυχής σε κάθε αμυχή που φέρει ο καθένας στην καρδιά του .

Περαιτέρω, λόγω της ψυχοσωματικής εγγύτητας που παρουσιάζoυν οι συντροφικές  σχέσεις ο κάθε σύντροφος  είναι πολύ όμορφο και ψυχικά ενδυναμωτικό  να αισθάνεται ότι στο πρόσωπο του ανθρώπου που αγαπά βρίσκει κατανόηση, σεβασμό, εκτίμηση καθώς επίσης και άνευ όρων αποδοχή. Είναι πολύ σημαντικό να νιώθει ότι η /ο σύντροφός του  τον αποδέχεται άνευ όρων , έτσι όπως πραγματικά είναι και  για αυτό που είναι. Έτσι εκλείπουν οι προσποιήσεις και  οικοδομείται αυθεντικότητα και γνησιότητα στην έκφραση του εαυτού και των συναισθημάτων στη σχέση .

Ακόμη, καθένας  μπορεί να εκδηλώσει απερίφραστα και άφοβα τον εαυτό του ακόμη και πτυχές της προσωπικότητάς του, που τον κάνουν να αισθάνεται ευάλωτος .

Συμπερασματικά, η αγάπη είναι ευλογία, πηγή δύναμης, εξέλιξης και ζωής .Είναι ένα πολύτιμο δώρο Θεού, που όμως για να βιωθεί με τρόπο που θα χαρίσει την  ευτυχία  και την εξέλιξη και στους δύο συντρόφους χρειάζεται η συνειδητοποίηση εκ μέρους τους  ότι  είναι απαραίτητη η μεταξύ τους συνεργασία και καλή επικοινωνία.

Το ζευγάρι αποτελεί μια δυναμική και συνεχώς προδεύουσα θεραπευτική και συντροφική συμμαχία. Κατ΄αυτόν τον τρόπο το συναίσθημα αυτό συνεχίζει να τροφοδοτείται και να αυξάνει μέρα με την ημέρα, στιγμή με τη στιγμή και λεπτό με το λεπτό.

Η αγάπη είναι ρέουσα, είναι πάντοτε εξελισσόμενη. Δεν είναι στατική αλλά ακολουθεί μια εξελικτική πορεία, η οποία έχει αρχή αλλά όχι τέλος.

Η αγάπη έχει αρχή αλλά δεν έχει ποτέ τέλος. Δεν υπάρχουν χρονικοί περιορισμοί στην αγάπη. Διαρκώς αυξάνει και ενδυναμώνεται στις καρδιές, που τολμούν να της παραδοθούν , να της ανοιχτούν και να αφεθούν στην θεραπευτική της ευλογία.

Συγγραφή - Επιμέλεια Άρθρου

Ολυμπία Μαρία Ποντίκη

olympia pontikiΝομικός, Σύμβουλος Γάμου και Οικογένειας, Life and Business Coaching, Msc Ποιμαντική Ψυχολογία.