Κατά καιρούς, αναγνώστες των κειμένων μου τείνουν, με αφορμή τα γραφόμενά μου, στο fb και αλλού, άλλοτε να με εξιδανικεύουν, απευθύνοντας μου σχόλια υπερβάλλουσας επιδοκιμασίας, κι άλλοτε να με μέμφονται, να με στηλιτεύουν, ή να μου αποδίδουν υποτιμητικούς κι επικριτικούς χαρακτηρισμούς, επιχειρώντας να απαξιώσουν εμένα προσωπικά, ή τα γραφόμενά μου.

Με αφορμή κάποιες παρατηρήσεις μου, θα ήθελα να σας πω δυο πράγματα, που αν θέλει κάποιος να βοηθηθεί, μπορεί να βοηθηθεί. Και στις δυο λοιπόν παραπάνω περιπτώσεις, των «funs» και των επικριτών, είναι σημαντικό για τους ίδιους να γνωρίζουν πως με τα σχόλια τους δεν απευθύνονται σε μένα προσωπικά.

Περισσότερο θα έλεγα πως, με αφορμή την αντίδρασή τους, θετική ή αρνητική, σε ένα κείμενό μου, θέλουν να «ανοίξουν» διάλογο με ένα ή περισσότερα κομμάτια του εαυτού τους που τα έχουν σε εμπάργκο… 

Οι μεν πρώτοι (funs-ζηλωτές), εξιδανικεύοντας –κατ’ ουσίαν- ένα άγνωστο για τους ίδιους άνθρωπο –αφού δεν τον γνωρίζουν στο πλαίσιο μιας σε βάθος χρόνου προσωπικής σχέσης- τον «φορτώνουν» με «προσόντα» και ιδιότητες που α) πιθανόν να μην του ανήκουν, και β) ακόμα κι αν όντως ο ίδιος είναι φορέας τους, το σημαντικό είναι πως συνήθως ανεπίγνωστα τους και οι ίδιοι κατέχουν αυτές τις ιδιότητες, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό.

Προβάλλοντας λοιπόν οι μεν πρώτοι πάνω μου ελκυστικά τους προσωπεία, που προς το παρόν αρνούνται οι ίδιοι να οικειοποιηθούν, αποποιούνται και την «δύναμη» του συγκεκριμένου χαρακτηριστικού, αφού το αποδίδουν σε μένα.

Οι μεν δεύτεροι (θυμώδεις επικριτές) αποδίδοντας σε μένα τον θυμό τους, την συγκεκαλυμμένη αυτοαπαξίωσή τους, την ανάγκη τους για υπερέλεγχο, χαρακτηρίζοντάς με επίθετα, όπως: αλαζόνα, αφοριστικό, απόλυτο, ιεροκήρυκα, φασίστα, αντιεπιστημονικό, ρατσιστή, κ.α., σε ένα συμβολικό –και πολύ πραγματικό επίπεδο- «ξεφορτώνονται» ένα ιδιαίτερα πλούσιο σε δυναμικό κομμάτι της ατομικής ή οικογενειακής τους σκιάς, αφήνοντάς το όμως έτσι αναξιοποίητο…

Βέβαια, το ίδιο συμβαίνει συχνά και στους διαλόγους μου με τους θεραπευόμενούς μου στην αίθουσα του γραφείου μου. Είναι πιθανόν να δημιουργηθεί «θετική» ή «αρνητική» ένταση με αφορμή τις προβολές των θεραπευομένων μου πάνω μου. 

Μόνο που εκείνο, το θεραπευτικό πλαίσιο και περιβάλλον είναι «αρμόδιο» και ικανό να αξιοποιεί τις όποιες συγκρούσεις δημιουργούνται προς όφελος των εμπλεκομένων, κάνοντάς τες αφορμές εύγλωττων καθρεφτισμάτων κι αυτογνωσίας…

Στο Fb, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να γίνει το ίδιο…

Διαπίστωση και συμβουλή μου: Όταν βλέπεις πως ενεργοποιούνται μέσα σου πολύ έντονες, «θετικές» ή «αρνητικές» σκέψεις & συναισθήματα καθώς διαβάζεις όσα γράφω, μην βιαστείς να τα πιστώσεις στο πρόσωπό μου!

Εφόσον δεν με γνωρίζεις προσωπικά και σε βάθος χρόνου, κι εφόσον δεν έχεις δουλέψει με τον εαυτό σου ψυχοθεραπευτικά και σε βάθος ψυχής και χρόνου, να ξέρεις πως κάθε συναισθηματική σου ένταση, με αφορμή το διάβασμα ενός κειμένου, ενός βιβλίου, δεν αφορά ΠΟΤΕ τον παραλήπτη της έντασής σου.

Ακόμα όμως κι αν τον αφορά σε κάποιο βαθμό, αυτό έχει πολύ μικρή σημασία για σένα.

Οι συναισθηματικές σου αντιδράσεις έχουν συνήθως να κάνουν με ό,τι δικό σου (προσωπεία, ιδιότητες, ρόλους, συγκρούσεις) που ενώ απ’ τη μια, έχεις την ανάγκη να το εντοπίσεις και να το επεξεργαστείς ψυχικά, απ’ την άλλη, ασυνείδητα επιδιώκεις να το αποφύγεις, πιέζοντάς το να πάει πιο κάτω στο «υπόγειο της σκιάς».

Γι’ αυτό συνήθως προβάλεις όλο το παραπάνω δικό σου υλικό στον καμβά της όποιας –έστω και υποτυπώδους- «σχέσης» με τον όποιον άλλον. Το πραγματικό όμως πρόβλημα για σένα είναι πως, προβάλλοντας τις κρυμμένες σου ιδιότητες πάνω σε άλλους, χάνεις –προς το παρόν- την ευκαιρία να καρπωθείς τα ενεργειακά οφέλη της κατοχής τους! 

Όσο δεν το επιτρέπεις στις λανθάνουσες –«θετικές», ή «αρνητικές»- ιδιότητές σου να έρθουν στο φως της επίγνωσης σου, όσο δεν αναλαμβάνεις ουσιαστικά την ευθύνη της διαχείρισης και της κατοχής τους, τόσο περισσότερο αυτές συνεχίζουν να υπάρχουν μέσα σου αδιαχείριστες, ανεξέλεγκτες και σε συγκρουσιακή μορφή. Να «λιμνάζουν» αναλώνοντας την ψυχική σου ενέργεια, η οποία προσπαθεί αδιέξοδα να κατευνάσει σε εσωτερικό επίπεδο την σύγκρουση.

Ο πιο πολύτιμός « θησαυρός» σου εμπεριέχεται σε ό,τι έχεις εκ των προτέρων κι ανεπίγνωστα απαξιώσει μέσα σου ως «αρνητικό» (γι αυτό άλλωστε και το προβάλλεις): την οργή, τον φόβο, την επιθετικότητα, την διάθεση απαξίωσης, την αίσθηση της αδυναμίας σου να ελέγχεις τα πράγματα, ή να υπερισχύεις των άλλων.

Σε συμβουλεύω λοιπόν, αν θες να αξιοποιήσεις το πλούσιο υλικό των συναισθηματικών σου προβολών, να το υποβάλλεις σε ειλικρινή και καθοδηγούμενη διερεύνηση μέσα στο πλαίσιο μιας σταθερής κι έμπιστης θεραπευτικής σχέσης, με όποιον θεραπευτή εσύ διαλέξεις ότι σου ταιριάζει καλύτερα. 

Όχι σε ανώδυνα, ανέξοδα, και αδιέξοδα «σχεσιακά» περιβάλλοντα, όπως αυτό του fb, και άλλων μέσων κοινωνικής δικτύωσης…

Συγγραφή Άρθρου

Γρηγόρης Βασιλειάδης
Συστημική και Υπαρξιακή Ψυχοθεραπεία.
Ιστοσελίδα: aftognosia.gr
Τα περιεχόμενα του E-Psychology προστατεύονται από την DMCA. Η αναδημοσίευση επιτρέπεται μόνο κατόπιν γραπτής άδειας από το τμήμα Σύνταξης και μόνο εφόσον ακολουθείται συγκεκριμένη διαδικασία αναδημοσίευσης. Συγκεκριμένα, πρέπει να υπάρχει σαφής αναφορά στο τέλος του άρθρου, για την πηγή 1ης δημοσίευσης καθώς επίσης πρέπει να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί απευθείας στο άρθρο. DMCA.com Protection Status
Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Ο δρόμος της καρδιάς. Από την ψυχολογία του κόσμου στην θεραπεία του εαυτού
ψυχολογία αυθεντικότητα

Παρατηρώ πως η πλειοψηφία αυτών που παρακολουθούν σεμινάρια ψυχολογίας, διαβάζουν εκλαϊκευμένα βιβλία για την ψυχοθεραπεία, και διάκεινται ευνοϊκά προς τα σύγχρονα ρεύματα της ψυχοπνευματικής αναζήτησης, υποσυνείδητα ψάχνουν να ακούσουν:

Αντιμεταβίβαση στην Ψυχοθεραπεία
Αντιμεταβίβαση στην Ψυχοθεραπεία

Στην αρχή της καριέρας μου ως ψυχοθεραπευτής, κάθε φορά που συνέβαινε να νιώθω έντονα αρνητικά συναισθήματα (π.χ. οργή, εχθρότητα, απέχθεια, απαξίωση, κλπ.) για έναν θεραπευόμενο μου, έτεινα να σκεφθώ πως είμαι κακός κι ανάξιος ψυχοθεραπευτής.
Εξάλλου, σύμφωνα με τον Freud, οι ισχυρές συναισθηματικές αντιδράσεις ενός ψυχοθεραπευτή προς τους ασθενείς του συνιστούσαν ένδειξη της ατελούς του αυτογνωσίας και της ανικανότητας του να διατηρήσει μια συναισθηματικά ατάραχη, ιατρική στάση απέναντι στο άλλο άτομο.

Μια ιστορία αναπλαισίωσης: Ευγνωμονώντας τον δήμιο του έρωτα
ψυχοθεραπεία αναπλαισίωση

Από την θέση του θεραπευόμενου, πριν πολλά χρόνια, περιέγραφα στον ψυχοθεραπευτή μου αυτό που τότε βίωνα ως βαθιά πληγή μου. Την πληγή που εκείνη η γυναίκα είχε αναζωπυρώσει μέσα μου αθετώντας την υπόσχεσή της απέναντί μου. Πως δηλαδή θα ναι το ίδιο ερωτευμένη όπως ήταν και στην αρχή της σχέσης μας.

Ψυχοθεραπεία: Ψυχικό Τραύμα και επανασύνδεση με τα συναισθήματα και το σώμα
Ψυχοθεραπεία Ψυχικό Τραύμα

Ζήτησα από τα μέλη ψυχοθεραπευτικών ομάδων να ανακαλέσουν μνήμες τους. Συγκεκριμένα, εμπειρίες τους κατά τις οποίες ένιωθαν πάρα πολύ ζωντανοί, σε μεγάλη επαφή με το σώμα και τα συναισθήματα τους. Σε γεμάτη επαφή με τις αισθήσεις τους. Κατόπιν τους ζήτησα να μιλήσει ο ένας στον άλλον για τις εμπειρίες τους αυτές, και ο καθένας, από την θέση του ακροατή, να παρατηρήσει πως βίωνε ο ίδιος το σώμα του κατά την διάρκεια της αφήγησης του άλλου.

Βρείτε ειδικό Ψυχικής Υγείας

Αναζητήστε ειδικούς στον μοναδικό εξειδεκευμένο κατάλογο στο ελληνικό διαδίκτυο.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Εγγραφείτε στο Newsletter μας!

* απαιτούμενα πεδία
Ενδιαφέροντα * :