Σε κοιτάζω που είσαι χαμένη και με βλέμμα απλανές. Χτυπάς το δόντια σου με μανία, σα να θέλεις να τα σπάσεις  και είσαι νευρική. Κοιτάς συνεχώς το κινητό και αναστενάζεις ξανά και ξανά. Το μυαλό σου πλημμυρίζει  από σκέψεις ασυνάρτητες , ποιος ξέρει πόσα πώς, γιατί, αλλά θα κατεβάζει το μυαλό σου. Σκέφτεσαι να ανέβεις κάποιους ορόφους και να δώσεις ένα τέλος, δεν αντέχεις άλλο.

Και εκείνη τη στιγμή, σε πιάνω από το χέρι. Έλα να περπατήσουμε, στην όμορφη Μαρίνα του Αλίμου, έλα να χαζέψουμε τα καράβια όπως απομακρύνονται και να κοιτάξουμε ψηλά στον ουρανό, για να διαπιστώσουμε πόσο μικροί είμαστε μπροστά στο σύμπαν αυτό, άρα και οι σεβντάδες και οι πίκρες μας και αυτές μικρές θα γίνουν με τον καιρό.

Θα ήθελα να σου πω πολλά. Να σου πω ότι σε λίγο καιρό, εβδομάδες, χρόνια θα γελάς για εκείνα τα καρδιοχτύπια και τα σκιρτήματα που για σήμερα κλαις και χτυπιέσαι, να σου μιλήσω και για τις δικές μου ζήλειες , για τους δικούς μου απελπισμένους έρωτες. Να σου πω ότι η ομορφιά του έρωτα βρίσκεται στις πληγές που αφήνει μέσα μας, να σε πείσω ότι αξία του είναι τα σημάδια εκείνα που χαράζει επάνω στις ψυχές μας. Να σου μιλήσω για τους φίλους που με άφησαν  και που στην πορεία της ζωής με απογοήτευσαν. Να σου πω για τις αποτυχημένες εξετάσεις μου και για τα κλάματα που έριχνα επειδή πίστευα ότι δεν  θα καταφέρω στη ζωή μου τίποτα. Να σου μιλήσω για την ψυχή μου που ακούμπησε σε ανθρώπους που ήρθαν , έκαναν τη ζημιά τους και φύγανε…

Θα ήθελα να σου φωνάξω ότι η ζωή δεν είναι μόνο ένα δικαίωμα, αλλά και υποχρέωση. Και είναι όμορφη, αξίζει να τη ζήσεις. Θα ήθελα να σε αγκαλιάσω και να σου μιλήσω για εκείνες τις φορές που κλειδωνόμουν μόνη στο δωμάτιό μου και έκλαιγα επειδή κανένας δε με καταλάβαινε και εγώ , τότε, πείσμωνα περισσότερο και αγκάλιαζα τον εαυτό μου. Να σου μιλήσω για την απελπισία που ένοιωθα – και νοιώθω – μπροστά στην αποστειρωμένη εκπαίδευση και στην ανικανότητα πολλών εκπαιδευτικών να διακρίνουν την απελπισία πίσω από μία εφηβική ψυχή.

Θα ήθελα να σου σκουπίσω τα υγρά σου μάτια, να σου πω ότι στη ζωή μπορείς να κερδίσεις τα πάντα ακόμα και τη στιγμή εκείνη που τα χάνεις. Ότι το φως υπάρχει και μέσα στο χειρότερο σκοτάδι , ακόμα και όταν έχεις παγιδευτεί και δε μπορείς να το δεις. Να σου φωνάξω : Όλα θα πάνε καλά!  και ας μην το πιστεύεις εκείνη τη στιγμή. Να σου τονίσω ότι η αξία της ζωής βρίσκεται στις στιγμές εκείνες που νοιώθουμε ότι όλα τελειώνουν γιατί εκείνη τη στιγμή – μαγικά! – ξαναρχίζουν. Να φωνάξω δυνατά ότι όλα τα όνειρα μπορούν να κατακτηθούν, όση λάσπη και αν πέσει επάνω τους.

Αυτά θα ήθελα να σου πω… αυτά τα λίγα. Ξέρω τα σκέφτεσαι όλα αυτά, μπορεί να άλλαξες και γνώμη. Μην το κάνεις λοιπόν… γιατί αυτή η ζωή που αξίζει με τις χαρές, τις λύπες, τα πάνω και τα κάτω της. Γιατί η ζωή αξίζει…

Συγγραφή Άρθρου

Μαρία Σκαμπαρδώνη

maria skampardoniΔημοσιογράφος

Η Ψυχολογία είναι ένα από τα αγαπημένα αντικείμενα μελέτης της διότι μελετά τα μύχια και τα άδυτα της ανθρώπινης ύπαρξης, μαζί με τη Φιλοσοφία. Η γραφή είναι για αυτή ένας τρόπος ζωής, ένα ξέσπασμα και μία φυγή από την κουραστική πραγματικότητα.

Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. | Προφίλ 

Όλα τα περιεχόμενα της Πύλης Ψυχολογίας - Psychology.gr προστατεύονται από την DMCA. Η αναδημοσίευση περιεχομένου είναι αποδεκτή, μόνο εφόσον τηρούνται όλοι ανεξαιρέτως οι παρακάτω κανόνες. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση η Πύλη Ψυχολογίας θα προχωράει σε καταγγελία DMCA, χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση. Διαβάστε προσεκτικά το σχετικό πλαίσιο: ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ DMCA.com Protection Status
Σχετικά άρθρα
Η ζωή σε παύση

Όταν κάνω μία παύση από την καθημερινότητα και επιτρέπω στον...

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Χρώματα, χρώματα, παντού χρώματα!
Χρώματα

Τώρα ίσως γίνεται περισσότερο αντιληπτό και σε εμένα προσωπικά, το γιατί σε διάφορα συνέδρια ψυχολογίας, οι ειδικοί ζητάνε από τα άτομα που βρίσκονται σε θεραπεία, να φοράνε πιο φωτεινά και ανοιχτά ρούχα. Και όμως, τα ανοιχτά ρούχα επηρεάζουν θετικά τον ψυχισμό μας, συμβολίζουν την ελπίδα και τη χαρά στη ζωή.

Ψυχραιμία και σωστή προετοιμασία - τα όπλα για τις Πανελλήνιες
Πανελλήνιες εξετάσεις

Το να προετοιμάζεσαι για τις Πανελλήνιες, είναι μία δοκιμασία δύσκολη, αγχώδης και ψυχοφθόρα. Η εισαγωγή στα ανώτερα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας, αποτελεί μία από τις πιο δύσκολες και απαιτητικές απαιτήσεις στη ζωή κάθε εφήβου. Αν αναλογιστεί κάποιος πως ο έφηβος μαθητής καλείται να σηκώσει στους ώμους του όχι μόνο τις δικές του προσδοκίες και όνειρα για το μέλλον του, αλλά και τα όνειρα των γονιών και του κοινωνικού περίγυρου, αντιλαμβάνεται κάποιος εύκολα γιατί μιλάμε για μία εμπειρία εξαιρετικά επώδυνη και αγχώδη.

Μιλώντας ανοιχτά για την εργασιομανία
Εργασιομανία

Κανένας δε διαφωνεί στο γεγονός πως η εργασία είναι απαραίτητη για την επιβίωση αλλά και την κοινωνική καταξίωση και κοινωνικοποίηση του ανθρώπου. Η εργασία, αναμφίβολα, συνδράμει στην κοινωνική καταξίωση του ανθρώπου, συμβάλλει στην αυτοεκτίμηση και την ανεξαρτησία του. Οι άνθρωποι, μέσω αυτής, καλύπτουν τις βασικές βιοτικές ανάγκες αλλά παράλληλα αποκτούν μία επίσημη και στέρεα θέση μέσα στο κοινωνικό σύνολο, αποκτούν ένα κύρος και μία αυτονομία.

Το φαινόμενο του μισογυνισμού
Μισογυνισμός

Όλες οι ομάδες ανθρώπων βάλλονται, συχνά πυκνά, από στερεότυπες αντιλήψεις που αφορούν είτε τις ικανότητές τους, είτε την ηθική τους, είτε οτιδήποτε άλλο. Στο παρόν άρθρο, θα αναφερθούμε ειδικότερα στο φαινόμενο του μισογυνισμού, της αντίληψης εκείνης που θεωρεί πως η γυναίκα ως ύπαρξη και ως οντότητα, είναι υποδεέστερη από τον άνδρα.

Πρώτα σε πωλήσεις βιβλία

Βρείτε ειδικό Ψυχικής Υγείας

Αναζητήστε ειδικούς στον μοναδικό εξειδεκευμένο κατάλογο στο ελληνικό διαδίκτυο.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Εγγραφείτε στο Newsletter μας!

* απαιτούμενα πεδία
Ενδιαφέροντα * :
0
Shares