Πόσο εύκολα εμπιστευόμαστε τους ανθρώπους γύρω μας; Πόσο εύκολα μπορούμε να χάσουμε την εμπιστοσύνη μας αν αυτή προδοθεί; Πώς διαχωρίζουμε τους αξιόπιστους από τους αναξιόπιστους ανθρώπους και ποιο είναι το αποτέλεσμα αυτού του διαχωρισμού στη ζωή μας και στις σχέσεις με τους γύρω μας;

Θα μπορούσαμε να παρομοιάσουμε τους ανθρώπους και τις καταστάσεις γύρω μας με εν δυνάμει λακκούβες. Περπατάμε στο δρόμο και σκοντάφτουμε σε μια λακκούβα (δείχνουμε εμπιστοσύνη σε κάποιον άνθρωπο, ο οποίος την προδίδει τελικά). Την επόμενη φορά, ενδεχομένως, που θα περάσουμε από τον ίδιο δρόμο (θα έρθουμε αντιμέτωποι με τον ίδιο άνθρωπο ή κάποιον άλλο με αντίστοιχη συμπεριφορά) θα προσπαθήσουμε να αποφύγουμε την ίδια λακκούβα (θα είμαστε πιο επιφυλακτικοί, θα δοκιμάσουμε, αν μπορούμε, να του δώσουμε μία δεύτερη ευκαιρία, θα αποκτήσουμε μεγαλύτερη επίγνωση των τρόπων που μπορεί να «παγιδευτούμε»).

Αν, πάλι, σκοντάψουμε στην ίδια λακκούβα και εξακολουθούμε να σκοντάφτουμε (να δείχνουμε εμπιστοσύνη στους ίδιους ανθρώπους επανειλημμένα, και οι οποίοι τήν προδίδουν κατ’ εξακολούθηση) ίσως χρειάζεται να αναρωτηθούμε τι μπορούμε να μάθουμε από αυτή τη διαδικασία, τι μάθημα ζωής μπορεί να κρύβεται ή ποια καινούρια συμπεριφορά πρέπει να υιοθετήσουμε για να σταματήσουμε να σκοντάφτουμε στις ίδιες λακκούβες. Μήπως, για παράδειγμα, περπατάμε με το κεφάλι ψηλά χωρίς να προσέχουμε πού πατάμε ή περπατάμε άτσαλα χωρίς να έχουμε κάποια ισορροπία;

Ζώντας μέσα σε μια κοινωνία στην οποία έχουμε γίνει επιφυλακτικοί σε μεγάλο βαθμό με τους ανθρώπους που μάς περιτρυγυρίζουν και τις προθέσεις τους απέναντί μας, χρειάζεται, τουλάχιστον στην αρχή, να προσπαθούμε να δείχνουμε εμπιστοσύνη. Αν το άτομο το οποίο εμπιστευτήκαμε, το εκμεταλλευτεί, θα ήταν προτιμότερο να επανεξετάσουμε τις κινήσεις μας και πώς θα διαχειριστούμε από κει και πέρα ό,τι προκύψει.

Η εμπιστοσύνη κατακτιέται μέσα από τις δυσκολίες και χάνεται πολλές φορές από όχι και τόσο σημαντικά συμβάντα κι αυτό γιατί οι σχέσεις δοκιμάζονται μέσα στο χρόνο και αυτές που παραμένουν συνήθως είναι αυτές που έχουν δοκιμαστεί σε δύσκολες καταστάσεις στις οποίες η εμπιστοσύνη «κρεμόταν από μια λεπτή κλωστή» και τελικά βγήκε υπέρ της ενδυνάμωσης της σχέσης.

«Η εμπιστοσύνη είναι ένα φυτό που αναπτύσσεται αργά, ιδιαίτερα στα γηρασμένα στήθη.» Samuel Johnson

Συγγραφή Άρθρου

Νίκη Λιώτη

lioti niki1Η Νίκη Λιώτη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο Τμήμα Ψυχολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Εξειδικεύεται στη Συστημική Συμβουλευτική & Ψυχοθεραπεία.

Δραστηριοποιείται στην Ειδική Αγωγή, στη Δραματοθεραπεία, σε θέματα αυτογνωσίας και προσωπικής ανάπτυξης.

Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. 

Τα περιεχόμενα του E-Psychology προστατεύονται από την DMCA. Η αναδημοσίευση επιτρέπεται μόνο κατόπιν γραπτής άδειας από το τμήμα Σύνταξης και μόνο εφόσον ακολουθείται συγκεκριμένη διαδικασία αναδημοσίευσης. Συγκεκριμένα, πρέπει να υπάρχει σαφής αναφορά στο τέλος του άρθρου, για την πηγή 1ης δημοσίευσης καθώς επίσης πρέπει να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί απευθείας στο άρθρο. DMCA.com Protection Status
Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Το τρίτο πρόσωπο σε ένα γάμο: Καταστροφή ή σωτηρία;
ζευγάρι απιστία

Δεν είναι λίγες οι φορές που ακούμε πως σε ένα γάμο είτε ο ένας σύζυγος είτε και οι δύο καταφεύγουν στη δημιουργία νέων γνωριμιών, στην επικοινωνία με άλλους ανθρώπους ή ακόμα και στησύναψη μιας άλλης ερωτικής σχέσης. Τι ωθεί πραγματικά τους ανθρώπους στην αναζήτηση νέων ενδιαφερόντων εκτός του γάμου τους αλλά και τι αποτελέσματα μπορεί αυτό να έχει στη συντροφική σχέση;

Ποιος είμαι εγώ πραγματικά;

Κατά πόσο είμαστε σίγουροι για το ποιοι είμαστε στην πραγματικότητα, ποιος είναι ο εαυτός μας; Έχουμε αναπτύξει πλήρως το δυναμικό μας; Ή έχουμε εγκαταλείψει την προσπάθεια; Αισθανόμαστε σύγχυση αναφορικά με την πορεία που ακολουθούμε στη ζωή μας;

Ο αλυσοδεμένος ελέφαντας ή η ιστορία του "δεν μπορώ"

Μετά την παράσταση, τον θεόρατο και πανίσχυρο ελέφαντα του τσίρκου τον δένουν σε έναν μικροσκοπικό πάσσαλο. Ο πάσσαλος είναι μπηγμένος σε ελάχιστο βάθος στο έδαφος, αλλά ο τεράστιος ελέφαντας δεν φεύγει, παρόλο που μπορεί να ξεριζώσει και δέντρα. Αληθινό μυστήριο τι τον κρατάει… Γιατί δεν το σκάει; H απάντηση απλή:

Μένοντας στη ροή

Στη ζωή, πολλοί δρόμοι παρουσιάζονται μπροστά μας, κάποιοι είναι ακατάλληλοι για εμάς, κάποιοι είναι ιδανικοί και άλλοι θα μπορούσαν να δοκιμαστούν για να μάς προσφέρουν καινούριες εμπειρίες και πολύτιμα μαθήματα.

Αυτό που συμβαίνει συνήθως, είναι να μάς φαίνεται κάποιος δρόμος ιδανικός, αλλά εν τέλει να αποδεικνύεται ότι δεν ήταν τελικά ο κατάλληλος για εμάς, έχοντας σπαταλήσει πολύτιμη ενέργεια, διάθεση και όρεξη.

Βρείτε ειδικό Ψυχικής Υγείας

Αναζητήστε ειδικούς στον μοναδικό εξειδεκευμένο κατάλογο στο ελληνικό διαδίκτυο.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Εγγραφείτε στο Newsletter μας!

* απαιτούμενα πεδία
Ενδιαφέροντα * :