Αρκετές φορές ακούμε τα παιδιά να μιλούν αρνητικά για τον εαυτό τους π.χ. "Είμαι τόσο ηλίθια", "Κανείς δεν με συμπαθεί", "Είμαι χοντρή", "Είμαι άσχημος". Μερικές φορές μέσα από αυτές τις δηλώσεις επιζητούν την αναίρεση αυτών από τους άλλους. Αρχικά αυτές οι δηλώσεις μπορεί να φαίνονται αβλαβείς όμως ο συνεχής αρνητικός διάλογος με τον εαυτό τους μπορεί να αντανακλά μια νοσηρή τάση του να σκέφτονται το χειρότερο για εκείνα.

Η χαμηλή αυτοεκτίμηση βρίσκεται συχνά στη βάση της πυραμίδας των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε στις σχέσεις, στη συμπεριφορά, στα συναισθήματα. Όπως σε όλες τις ψυχικές διαταραχές, στο άγχος στην κατάθλιψη έτσι και στο ζήτημα της αυτοεκτίμησης εμείς είμαστε αυτοί που διαιωνίζουμε μια κατάσταση και κανείς άλλος.

Όλοι γνωρίζουμε πόσο δύσκολο είναι ορισμένες φορές να πούμε αυτό που πραγματικά νιώθουμε… Πόσες φορές έχουμε αναρωτηθεί αν ο σύντροφός μας μάς καταλαβαίνει… Πόσο φορές έχουμε αναρωτηθεί αν ο σύντροφός μας κατανοεί και συναισθάνεται αυτό που νιώθουμε εμείς… Πόσες φορές έχουμε εκνευριστεί με τον εαυτό μας μη μπορώντας να εκφράσουμε με λέξεις αυτό που πραγματικά νιώθουμε κι όχι αυτό που σκεφτόμαστε…

Το τελευταίο διάστημα αρχίζουν να γνωστοποιούνται συμπεριφορές βίας τόσο σωματικής όσο και λεκτικής στο ενδοοικογενειακό και εργασιακό περιβάλλον στην χώρα μας. Η ναρκισσιστική διαταραχή την οποία και θα αναλύσουμε παρακάτω μπορεί σε πολλές περιπτώσεις να αποτελέσει και βασικό συνδετικό στοιχείο στο εγχείρημα αναζήτησης αιτιών και παραγόντων που επηρεάζουν αισθητά την δραματική αύξηση συμπεριφορών βίας τόσο στην οικογένεια όσο και στην δουλειά του ατόμου. 

Υπάρχουν φορές που αμφισβητείς τον εαυτό σου; Αμφιβάλλεις για τις ικανότητές σου; Πιστεύεις ότι δεν αξίζεις σαν άνθρωπος ή ότι οι άλλοι είναι καλύτεροι από εσένα;

«Στην ισχυρότερη ενόρμηση μας, στον τύραννο μέσα μας, υποτάσσεται όχι μόνο το λογικό μας αλλά και η συνείδησή μας» (F.Nietzsche)
Το φαινόμενο του bullying στο περιβάλλον της εργασίας (Εργασιακή Ψυχολογική Κακομεταχείριση) περιλαμβάνει έκθεση σε συστηματικές προσβολές ή προσβλητικές παρατηρήσεις, επίμονη κριτική, ψυχολογική ή/και φυσική επίθεση. Ως "bullying" αναφέρεται κυρίως σε Αγγλόφωνες έρευνες, ως "mobbing" σε Σκανδιναβικές και Γερμανικές.

Ίσως να το έχουμε συναντήσει στη ζωή μας ή να έχουμε κάποιο γνωστό μας που έχει νιώσει να του προκαλεί η δουλειά του έντονη δυσφορία και να νιώθει άγχος και πίεση όταν είναι εκεί. Η καθημερινότητα στο χώρο εργασίας μπορεί να γίνεται πολύ δύσκολη έως και αφόρητη. Ενδεχομένως να περιλαμβάνει μια κακή σχέση με τους συναδέλφους, με τον προϊστάμενο.

'Ελλειψη ικανοποίησης των περισσότερων γυναικών με το μέγεθος του στήθους τους αποκαλύπτει μια νέα διεθνής έρευνα, η μεγαλύτερη του είδους της μέχρι σήμερα, που συμπεριέλαβε και την Ελλάδα. Στην έρευνα, γίνεται ακόμη αναφορά για τον τρόπο με τον οποίο η έλλειψη ικανοποίησης με το μέγεθος του στήθους, σχετίζεται με τον καρκίνο του μαστού.

Ο έρωτας είναι ένα συναίσθημα, το οποίο πραγματικά μπορεί να μας οδηγήσει σε μία νέα ανακάλυψη όχι μόνο του συντρόφου που επιλέγουμε αλλά κυρίως του ίδιου μας του εαυτού.

Μέσα στην καρδιά μας κρύβονται διαμάντια και πολύτιμα πετράδια, τα οποία όταν πυρώνονται με την φλόγα της αγάπης και του έρωτα τότε αποκαλύπτονται και έρχονται στην επιφάνεια να μας χαρίσουν απλόχερα το φως και την λάμψη τους.

Η έννοια της «ερωτικής επιθυμίας» δύσκολα προσδιορίζεται επακριβώς. Τι ακριβώς εννοούμε όταν λέμε ότι κάποιος έχει «χαμηλή ερωτική επιθυμία», «έλλειψη ερωτικής επιθυμίας», ή, αντιθέτως, «υπέρμετρη ερωτική επιθυμία»; Ο όρος ισχύει για το ίδιο άτομο σε κάθε περίσταση, σε κάθε επιλογή ερωτικού συντρόφου και σε κάθε ερωτική επαφή;

Η ευτυχία μπορεί να μην είναι ουρανοκατέβατη, είναι όμως εφικτή – και αυτό είναι το καλό νέο της ημέρας! Δεν είναι ένα άπιαστο όνειρο ή μία ουτοπία, αλλά το αποτέλεσμα δραστηριοτήτων και δεξιοτήτων, οι οποίες καλλιεργούνται και μαθαίνονται, έχοντας ως αποτέλεσμα συναισθηματική ισορροπία και ευεξία αλλά και την πολυπόθητη ευτυχία.

«Οι νέοι μας τώρα φαίνεται να αγαπούν την πολυτέλεια. Έχουν κακούς τρόπους και περιφρονούν την εξουσία. Δεν δείχνουν σεβασμό στους ενήλικους και ξοδεύουν τον χρόνο τους τριγυρνώντας και κουτσομπολεύοντας μεταξύ τους. Είναι θρασείς και έτοιμοι να αντιλέγουν στους γονείς τους, να μονοπωλούν τη συζήτηση σε μια παρέα, να τρώνε λαίμαργα και να τυραννούν τους δασκάλους τους.»

Εφηβεία! Από μόνη της ως λέξη ακούγεται σημαντική, γεμάτη περιέργεια, σαν να δυσκολεύει και λίγο, σαν να περιμένουν όλοι έφηβοι, γονείς, περιβάλλον να συμβεί κάτι δύσκολο, κάτι ανήσυχο, κάτι δυσεπίλυτο.

Όλοι περιμένουν τι στραβό θα συμβεί, τι δεν θα πάει όπως το προέβλεπαν, τι δεν θα είναι στο χέρι τους να το αντιμετωπίσουν. Και όλοι θα καταλήγουν στις ίδιες λέξεις... «Δύσκολη η εφηβεία».

Η ζήλεια είναι ένα φυσικό συναίσθημα. Ένα φυσικό συναίσθημα που είναι καθαρά δικό σου. Δεν έχει να κάνει με τον εκάστοτε σύντροφο, φίλο, συνεργάτη ή με όποιον άλλο ή ό,τι άλλο πέραν του εαυτού σου τη συνδέεις.

Δεν είναι κακός όποιος ζηλεύει. Είναι πληγωμένος. Και πολλές φορές δεν τολμάει να το δει ούτε ο ίδιος, γιατί τον πονάει περισσότερο να παραδεχτεί ότι νιώθει λίγος ή εγκαταλελειμμένος.

Ο λόγος δεν είναι μόνο ένας ήχος ή ένα γραπτό σύμβολο. Ο λόγος είναι ισχύς, είναι η δύναμη που έχετε για να εκφράζεστε και να επικοινωνείτε, για να σκέφτεστε και, συνεπώς, να δημιουργείτε τα γεγονότα της ζωής σας.

Έχετε συνειδητοποιήσει τη δύναμη του λόγου σας;

Όλοι θέλουμε να είμαστε αρεστοί. Να μιλάει ο περίγυρος μας πάντα με καλά λόγια για μας και να μας επαινεί. Πολλές φορές για να το επιτύχουμε αυτό είμαστε διατεθειμένοι να υιοθετήσουμε συμπεριφορές, είτε συνειδητά είτε υποσυνείδητα, που υπό άλλες συνθήκες δεν θα το κάναμε και καταλήγουμε να πιεζόμαστε, να καταπιεζόμαστε ή και να ασφυκτιούμε.

Θα με αποδεχτούν; Εάν τους φανώ περίεργος; Πώς αλήθεια με βλέπουν; Τι σκέφτονται οι άλλοι για μένα; Μήπως έχω κάνει κάτι και δεν μου απαντάει στο τηλέφωνο; Εάν του αρνηθώ αυτό που μου ζήτησε μήπως επηρεαστεί η σχέση μου μαζί του; Εάν του πω τι με πειράζει μήπως θυμώσει και δε μου ξαναμιλήσει;

Τι είναι η ευτυχία και πως ορίζεται στην ζωή μας; αποτελεί έναν μύθο που έχουμε πλάσει οι σύγχρονοι άνθρωποι; τι είναι αυτό που αναζητούμε στην καθημερινότητά μας;

Είναι ένα άπιαστο όνειρο μόνο για λίγους. Ερωτήματα που βασανίζουν τους περισσότερους ανθρώπους, για το πώς μπορούν να βρουν αυτό που θα τους οδηγήσει στον δρόμο της πλήρωσης και της απέραντης ευτυχίας.

Οι ουσιαστικές διαπροσωπικές σχέσεις, αυτές δηλαδή που δομούνται με την αμοιβαία επικοινωνία και ενσυναίσθηση δεν είναι εύκολη υπόθεση, χρειάζονται αμφίδρομη προσωπική εργασία με τον εαυτό. Είναι προφανές φαντάζομαι ότι σχέσεις τέτοιου επιπέδου δηλώνουν ότι έχουν αφήσει πίσω τους κάποιες συμπεριφορές που δυσχεραίνουν τον δεσμό.