Τι καθιστά μια σχέση υγιή και τι όχι; Αυτό που αποτελεί οπωσδήποτε εμπόδιο στη δημιουργία μιας καλής συντροφικής σχέσης είναι η ύπαρξη ψυχολογικής βίας. Κι επειδή η ψυχολογική βία δεν είναι χειροπιαστή, όπως η φυσική, είναι δύσκολο πολλές φορές να τη διακρίνουμε.

Αγαπημένε μου γονιέ, Θυμάσαι;
Κάθε φορά που θύμωνα μου έλεγες να σωπαίνω.
Κάθε φορά που θύμωνα μου έλεγες οτι αυτό δεν είναι δείγμα σεβασμού στο πρόσωπό σου.

Το ψυχικό τραύμα δεν αποτελεί απλώς μια επώδυνη ανάμνηση του παρελθόντος. Είναι μια εμπειρία που αφήνει βαθύ αποτύπωμα στον εγκέφαλο, επηρεάζοντας τον τρόπο με τον οποίο το άτομο αντιλαμβάνεται τον εαυτό του, τους άλλους και τον κόσμο.

Έχετε ακούσει ποτέ για τον όρο «κύκλος της κακοποίησης» και τι σημαίνει αυτό; Το 1979, η ψυχολόγος Lenore Walker ανέπτυξε με επιτυχία ένα μοντέλο που περιγράφει τον κύκλο της βίας, όταν ανακάλυψε ότι πολλές βίαιες σχέσεις ακολουθούν πρότυπα παρόμοιου κύκλου (Walker, 1979).

Είναι αλήθεια ότι το να θέσετε όρια δεν είναι εύκολο. Ο παραλυτικός φόβος του πώς μπορεί να αντιδράσει κάποιος στα όριά μας μπορεί να μας κάνει περισσότερο συγκρατημένους.

Ο πόλεμος δεν τραυματίζει μόνο εκείνους που κρατούν όπλα ή που βρίσκονται στο πεδίο της μάχης. Οι ψυχολογικές επιπτώσεις απλώνονται πολύ πέρα από τα γεωγραφικά όρια της σύγκρουσης.

Ο ανθρώπινος πόνος είναι αναπόφευκτα δεμένος με την διαδικασία του ζην. Η λέξη άλλωστε που έχουμε στην ελληνική μας γλώσσα γενέθλια (γενέθλια = η γένεση, η εκκίνηση του άθλου) υποδηλώνει ότι ο πόνος, η δυσκολία είναι άμεσα συνυφασμένα με τη φύση του ανθρώπου.

Ας μιλήσουμε λίγο για τον φόβο… Ο φόβος είναι ένα ναρκωτικό που πάντοτε κυλούσε στις φλέβες της ύπαρξής σου. Δεν είναι ποτέ φόβος για κάτι συγκεκριμένο.

Αν έχετε την τάση να χρησιμοποιείτε τον φόβο για να μεγαλώσετε τα παιδιά σας, τότε θα πρέπει να αλλάξετε τη συμπεριφορά αυτή το συντομότερο δυνατό.

Πολλά εκατομμύρια ανθρώπων παλεύουν καθημερινά να ξεφύγουν  έστω και για λίγα λεπτά από το φόβο τους. Ο φόβος αίσθημα με έντονες ψυχοσωματικές αντιδράσεις, πυροδοτεί με μεγάλη ταχύτητα την λειτουργία της σκέψης. Η ενέργεια που εκλύεται στην περίπτωση που κάποιος νιώθει φόβο είναι εξαιρετικά μεγάλη και σε ποσότητα και σε ένταση.

Αν αναζητήσουμε τον ορισμό του, με τον όρο χρόνιο πόνο νοείται ο πόνος που επιμένει πέραν του χρονικού διαστήματος που απαιτείται τυπικά για την ολοκλήρωση της επούλωσης του τραύματος, για την αποδρομή μιας οξείας ασθένειας 

Το ηθικό ερώτημα, αν πρέπει κανείς να υπακούει τις εντολές, όταν αυτές αντίκεινται στην ανθρώπινη συνείδηση και στις θεμελιώδεις, «άγραφες» αρχές του ηθικού κώδικα, πέρα από τη δραματοποίησή που γνώρισε στην «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, όπου η πρωταγωνίστρια εκπροσωπεί τον άνθρωπο που δεν υποτάσσεται και θεωρεί χρέος του την εξέγερση απέναντι στο άδικο και τη βίαιη εξουσία, υφίσταται φιλοσοφική ανάλυση σε όλες τις ιστορικές εποχές.

«Όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος πάει να πει ότι του μοιάζει. Η πιθανή προέκταση του αξιώματος είναι να συνηθίσουμε τη φρίκη, να μας τρομάζει η ομορφιά.  

Πόσο εύκολα κανείς παίρνει ρίσκα στην ζωή του; Πόσο εύκολα κανείς εκτίθεται; Πόσο διατεθειμένοι είμαστε και πόσο ανασταλτικοί μπορούμε να γίνουμε σε ότι αφορά την πορεία της ζωής μας;  Ερωτήματα που προβληματίζουν τον σημερινό άνθρωπο καθώς οι σχέσεις του, έχουν γίνει αφόρητα πιεστικές απ’ όλες τις απόψεις και σε όλα τα επίπεδα της διαβίωσης του.

Τα πάντα ρει, είπε ο φιλόσοφος Ηράκλειτος, θέλοντας να δηλώσει πως όλα τα πράγματα στον κόσμο είναι ρευστά, κινούνται, αλλάζουν.
Η αλλαγή, είτε μέσα από ευχάριστα γεγονότα όπως ο γάμος, η επανένωση ενός ζευγαριού, η εγκυμοσύνη, η συνταξιοδότηση, η εργασιακή επανάκαμψη ή προαγωγή, η επιτυχία σε εξετάσεις κ.α., είτε μέσα από δυσάρεστα γεγονότα όπως το διαζύγιο, ο θάνατος, ένα προσωπικό ατύχημα ή αρρώστια, απόλυση από εργασία, εξόφληση δανείου, μικροδιαφορές με τον νόμο κ.α., πολλές φορές αποδιοργανώνει το άτομο γιατί είναι μια συνθήκη που επιφέρει πολλές απώλειες.

Ο πόνος είναι δύσκολος και η αντιμετώπιση του πόνου ακόμα πιο δύσκολη, κυρίως γιατί ερχόμαστε αντιμέτωποι με την ψυχική μας κόπωση, παρά με τον ίδιο τον πόνο.

Συναισθηματική Ανάπτυξη του ατόμου: Με τον όρο «συναισθηματική ανάπτυξη» αναφερόμαστε από τη μία στα συναισθήματα, όπως τα βιώνουν τα άτομα καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους, και από την άλλη στη ρύθμιση των συναισθημάτων, δηλαδή στην ικανότητα που έχουν τα άτομα να διαμορφώνουν και να ελέγχουν τα συναισθήματά τους ανάλογα πάντα με την κατάσταση στην οποία βρίσκονται.

«Είμαστε μια δεμένη οικογένεια» είπε ο Χρήστος, ένας πετυχημένος άντρας 35 χρονών. «Μένω με τους γονείς μου, όχι γιατί έχω οικονομικό πρόβλημα, αλλά γιατί δουλεύω πολλές ώρες και δεν έχω χρόνο να μαγειρεύω και να καθαρίζω».

Έχετε κοιτάξει ποτέ τα παιδιά σας και σκεφτεί: «Δεν έχω ιδέα τι κάνω». Ή έχετε αμφιβάλλει ποτέ για τις ικανότητές σας ως γονείς, φοβούμενοι ότι ανά πάσα στιγμή οι γύρω σας θα καταλάβουν πως δεν τα καταφέρνετε με την ανατροφή των παιδιών; Αν ναι, πιθανότατα πάσχετε από το λεγόμενο Σύνδρομο του Απατεώνα που βιώνουν πολλοί γονείς.

Η τεχνητή νοημοσύνη μπήκε κάπως απότομα στη ζωή μας. Μέσα σε λίγο χρόνο πέρασε από τις ειδήσεις και τις τεχνολογικές συζητήσεις στην καθημερινή αγωνία πολλών ανθρώπων. Και δεν συζητιέται πλέον μόνο ως εργαλείο, αλλά ως κάτι που μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που δουλεύουμε, μαθαίνουμε, οργανώνουμε τη ζωή μας και, τελικά, αντιλαμβανόμαστε τη θέση μας στον κόσμο.