Στην εποχή μας, σχεδόν καθημερινά ακούμε εκφράσεις όπως: "Αγάπησε τον εαυτό σου" ή "Για να μπορείς να επενδύσεις στους άλλους, πρέπει πρώτα να επενδύσεις σε εσένα". 

Η εξάρτηση από ψυχοδραστικές ουσίες είναι ένα πολυπαραγοντικό φαινόμενο, για αυτό και η θεραπεία της χρήζει ιδιαίτερης προσοχής. Η θεραπεία μπορεί να αρχίζει, αλλά δεν τελειώνει απλά με τη διακοπή της χρήσης.

Το μόνο που χρειάζεται το κακό για να δυναμώσει είναι οι καλοί να μην κάνουν τίποτα, Edmurd Burke.

Πολλοί είναι οι άνθρωποι που ψάχνουν στο διαδίκτυο για "ασκήσεις στο γραφείο" και "ταχύρρυθμες προπονήσεις", σε περίπτωση που είναι τόσο απασχολημένοι από τις καθημερινές υποχρεώσεις ώστε να μην προλαβαίνουν να μην χρησιμοποιήσουν τις πρόσφατες συνδρομές στο γυμναστήριο.

Συχνά αναρωτιόμαστε πώς γίνεται κάποιοι άνθρωποι να είναι πάντα χαρούμενοι ή τόσο ατρόμητοι ή τόσο άνετοι με την εικόνα και τα φαινομενικά ελαττώματά της. Τα ερωτήματα αυτά, σε άλλους προξενούν ζήλεια, σε άλλους περιέργεια, σε άλλους θαυμασμό και σε άλλους μία επιθυμία ταύτισης.

Με τίποτα και κανέναν να τους κατακρίνει, υποθέτουμε ότι είναι οι τέλειοι γονείς. Καθώς ο κόσμος μας διευρύνεται πέρα από το σπίτι μας, αναπτύσσουμε την ανάγκη να διατηρήσουμε αυτή την εικόνα της τελειότητας ως μια άμυνα ενάντια στα μεγάλα άγνωστα που συναντάμε. Εφόσον πιστεύουμε ότι οι γονείς μας είναι τέλειοι, αισθανόμαστε προστατευμένοι. - Susan Forward, Toxic Parents

Ήδη από την αρχαιότητα, η θεραπεία του σώματος και της ψυχής συνδέεται με τον κοινωνικά κατασκευασμένο ρόλο του θεραπευτή, καθώς και τη συναισθηματική και συνεργατική σχέση που μοιράζονται με τον θεραπευόμενο.

Τι είναι τελικά η στοχοθεσία και πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να μείνουμε συνεπείς σε όσα μάς έχουμε υποσχεθεί ότι θα κάνουμε;

Η θεωρία του αυτοπροσδιορισμού, κάνει εισαγωγή της έννοιας του εσωτερικού κινήτρου, δηλαδή, μιας αυτό-οργανωμένης κατάστασης, στην οποία το άτομο προσπαθεί να ανταπεξέλθει στις συνθήκες του περιβάλλοντος του, μόνο και μόνο για την ικανοποίηση που του προσφέρει αυτή η κατάσταση.

Πολλοί γονείς ανά διαστήματα έχουν αναρωτηθεί τι είναι αυτό που δυσκολεύει το παιδί τους να παρακολουθήσει με συνέπεια το μάθημα στην τάξη του, να κρατήσει σημειώσεις και να δείξει ενδιαφέρον για την κατάκτηση κάποιων γνώσεων και δεξιοτήτων.

Ερωτήματα όπως «Γιατί πρέπει να μελετήσω;» ή «Πώς αυτό που μαθαίνω θα μου χρησιμεύσει στη ζωή μου;» εμφανίζονται συχνά, άλλοτε ρητά και άλλοτε ως εσωτερικός προβληματισμός, σε μαθητές που προετοιμάζονται για εξετάσεις υψηλού επιπέδου, όπως οι πανελλαδικές.

Η αλλαγή αποτελεί έναν από τους πιο θεμελιώδεις, αλλά και πιο απαιτητικούς στόχους της ανθρώπινης ζωής. Από τη βελτίωση συνηθειών και την ενίσχυση της ψυχικής υγείας έως τη μεταμόρφωση συναισθηματικών και διαπροσωπικών μοτίβων, η διαδικασία της αλλαγής δεν είναι ούτε γραμμική ούτε απλή.

Η σωματική αδράνεια και η έλλειψη άσκησης αποτελούν κυρίαρχα κοινωνικά προβλήματα υγείας. Οι περισσότεροι ειδικοί στην άσκηση, αν ερωτηθούν για το πώς να υποστηρίξουν τους ανθρώπους στην βελτίωση των κινήτρων τους για σωματική δραστηριότητα και άσκηση, πιθανώς να υποστήριζαν ότι τα θετικά οφέλη από την ενασχόληση με τη δραστηριότητα είναι περισσότερα από τα αρνητικά.

Πόσες φορές έχεις βρεθεί μπροστά στην προοπτική να ξεκινήσεις κάτι καινούργιο και άγνωστο και ξαφνικά έχεις πανικοβληθεί, πιστεύοντας ότι δεν θα τα καταφέρεις;

Η επικαιρότητα (πόλεμος, πανδημία, διχασμός, βιασμοί, γυναικοκτονίες, κτλ.), με τελευταία την υπόθεση της Πάτρας, υπήρξε μάρτυρας σταθερά επαναλαμβανόμενων καταστάσεων που απεικονίζουν την έξαρση ενός συναισθηματικού παραλογισμού, ο οποίος από το πρωτογενές κοινωνικό σώμα της οικογένειας εκτείνεται στην ευρύτερη κοινωνία και στην κοινωνική ζωή γενικότερα.

Το 99% Είναι Πανδύσκολο, το 100% Παιχνιδάκι.
«Κάθε μέρα τηρώ με ενθουσιασμό 100% τις δεσμεύσεις μου. Εφαρμόζω τον κανόνα των “μηδενικών εξαιρέσεων” για να τηρώ τις δεσμεύσεις μου και να πετύχω τους στόχους μου. Είμαι αποφασισμένος να διαπρέπω σε ό,τι κάνω, κάτι που επιδρά θετικά σε κάθε πτυχή της ζωής, της καριέρας, των αποτελεσμάτων και της φήμης μου».

Ο αναδυόμενος γραμματισμός των παιδιών και ο ρόλος των γονέων. Καλλιεργείται η αγάπη για την ανάγνωση και την παραγωγή γραπτού λόγου; 
Η μάθηση και η ανάπτυξη της δεξιότητας παραγωγής γραπτού λόγου αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους σημαντικότερους στόχους της εκπαίδευσης. Η ικανότητα ανάγνωσης είναι σημαντική αφού ο άνθρωπος από τη γέννησή του προσπαθεί να επικοινωνήσει, να διαβάσει κώδικες, να συνδέσει αυτό που ονομάζουμε στη γλωσσολογία το σημαινον και το σημαινόμενον.

Θα ξεκινήσουμε με μία παραδοχή: Η αλλαγή είναι σημείο της ζωής μας. Είτε γιατί αλλάζουν οι κοινωνικές, οικονομικές και άλλες συνιστώσες μέσα μας ή στο περιβάλλον μας είτε γιατί πολύ απλά αλλάζουμε εξελικτικό στάδιο στη ζωή μας, η αλλαγή ενυπάρχει στη πορεία της ζωής.

Η επιβράβευση της επιθυμητής συμπεριφοράς και η παροχή κινήτρων και ανταμοιβών είναι ορισμένοι μέθοδοι ανάπτυξης θετικών συμπεριφορών στα παιδιά που βασίζονται στην ενίσχυση. Μέσω των συμπεριφορικών αυτών τεχνικών προσφέρεται στα παιδιά το κίνητρο για να συνεχίσουν να συμπεριφέρονται επιθυμητά. 

Είναι μάλλον απίθανο, για όσες/ους έχουν σπουδάσει Ψυχολογία να μην έχουν ακουστά Παβλόφ και Φρόιντ. Όπως επίσης, για όσους θυμούνται τον Παβλόφ να μη θυμούνται και τον σκύλο του.