Αναμφίβολλα, η τέχνη αποτελούσε ανέκαθεν το Άγιο Δισκοπότηρο του υποσυνειδήτου που μόλις το τελετουργικό της δημιουργίας έχει ολοκληρωθεί μπορεί κιόλας να επιφέρει τη θεραπεία. Σπουδαία ονόματα στο καλλιτεχνικό στερέωμα είχαν διαγνωσθεί με ψυχικές διαταραχές. Για παράδειγμα, ο Vincent Van Gogh ζωγράφιζε με πάθος, μεταξύ άλλων, τους έναστρους ουρανούς. Για εκείνον έμοιαζε η αγάπη να υπάρχει σε ό,τι αντίκρυζε.

Μερικοί από τους ανθρώπους που έχουν υποχρεωθεί να μένουν σπίτι τους, λόγω των περιοριστικών μέτρων εξαιτίας του κορονοϊού, φαίνεται να «πεινάνε» για κοινωνικές επαφές, όπως όταν θέλουν να φάνε. Αμερικανοί επιστήμονες βρήκαν ότι η κοινωνική απομόνωση και η πείνα αφήνουν το ίδιο περίπου νευρωνικό αποτύπωμα στον εγκέφαλο.

Η μουσική, εκτός από τέχνη, αποτελεί και ένα πολυδιάστατο φαινόμενο με σημαντικές επιδράσεις στη γνωστική, συναισθηματική και σωματική λειτουργία του ανθρώπου. Ιδιαίτερα στην τρίτη ηλικία, όπου παρατηρούνται αυξημένα ποσοστά άνοιας, κατάθλιψης και κοινωνικής απομόνωσης, η μουσική αναδεικνύεται σε αποτελεσματικό μη φαρμακευτικό μέσο παρέμβασης.

Η Κατάθλιψη ως Ψυχοπαθολογική Οντότητα
Είναι ευρέως παραδεκτό ότι η κατάθλιψη αποτελεί μια ψυχική διαταραχή που πλήττει τη διάθεση, την κρίση και την ευρύτερη λειτουργία του ατόμου.

Καταρχήν, ο όρος «επώδυνος» εκλαμβάνεται εδώ με τη μεταφορική του σημασία, δηλαδή αυτού που «επηρεάζει σοβαρά την ουσία του πράγματος στο οποίο επενεργεί».

Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, που εορτάζεται κάθε χρόνο στις 3 Δεκεμβρίου, αποτελεί μια σημαντική ευκαιρία να εστιάσουμε στις προκλήσεις, τα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ατόμων με αναπηρία.

Η παιδοκτονία είναι γενικά γνωστή ως η ανθρωποκτονία που πραγματοποιείται από γονείς με θύματα τα παιδιά τους. Ωστόσο για τη βιβλιογραφία συχνά χωρίζεται έχει διαφορετικά είδη ανάλογα με την ηλικία του θύματος. Η έρευνα μέχρι σήμερα αλλά και το μεγαλύτερο μέρος των στατιστικών στοιχείων που διαθέτουμε προέρχεται από τις Η.Π.Α. Ανάμεσα στο 1976 και το 1997 σύμφωνα με το Αμερικανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης οι μητέρες ήταν υπεύθυνες για την πλειονότητα των δολοφονιών βρεφών ενώ οι πατέρες υπεύθυνοι για την πλειονότητα των δολοφονιών μετά τα 8 έτη.

Οι γρήγοροι ρυθμοί του σύγχρονου τρόπου ζωής πολύ συχνά οδηγεί τους ανθρώπους στην αποξένωση και την αποστασιοποίηση από τις ψυχολογικές τους ανάγκες.

Αν και ο ύπνος αποτελεί έναν “φυσικό” ανθρώπινο μηχανισμό ανάπαυσης, δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που δυσκολεύονται αρκετά να κοιμηθούν ή έχουν αναπτύξει κάποια διαταραχή ύπνου, όπως είναι η αϋπνία.

Ως βασικός και καθοριστικός στόχος αυτής της βιβλιογραφικής ανασκόπησης, είναι να αναλύσει κριτικά τη συσχέτιση κατάθλιψης και αυτοκτονίας μέσω ερευνητικών στοιχείων. Στην ανάλυση που ακολουθεί, χρησιμοποιείται και ο δόκιμος στην ελληνόγλωσση βιβλιογραφία όρος «αυτοκτονικότητα» («suicidality»), ώστε να διακριθεί η αυτοκτονία ως τετελεσμένο συμβάν από τον αυτοκτονικό ιδεασμό και την αυτοκτονική συμπεριφορά.

Η τηλεθέαση εξαρτάται κατά κύριο λόγο από την ιδιαιτερότητα ενός χαρακτήρα. Οι ιδιαίτεροι χαρακτήρες με τις περίπλοκες και φανταστικές ιστορίες κρύβουν πολλές φορές κάποιες ψυχολογικές ασθένειες ήπιας ή όχι μορφής. Το κοινό που χρειάζεται περισσότερο να προσελκυσθούν με τέτοιου είδους χαρακτήρες είναι τα παιδιά.

Τι είναι κατάθλιψη; Ετυμολογικά ο όρος κατάθλιψη προέρχεται από το ρήμα «καταθλίβω» που σημαίνει πιέζω πολύ, προξενώ βαθύτατη θλίψη. Είναι μια από τις πιο συχνές ψυχικές διαταραχές γνωστή στους ψυχιάτρους από αρχαιοτάτων χρόνων ακόμα απο την εποχή του Ιπποκράτη ο οποίος την είχε ονομάσει «μελαγχολία».

Οι ηλικιωμένοι με ψυχικές διαταραχές αντιμετωπίζουν περίπου διπλάσιο κίνδυνο να πεθάνουν λόγω σοβαρής Covid-19, σε σχέση με τους ανθρώπους χωρίς ψυχικά προβλήματα, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Κάθε 40 δευτερόλεπτα, ένας άνθρωπος σε όλο τον κόσμο βάζει τέρμα στη ζωή του, ενώ περισσότεροι άνθρωποι πεθαίνουν από αυτοκτονίες κάθε χρόνο παρά στον πόλεμο, σύμφωνα με Έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Κάθε χρόνο καταγράφονται σε όλο τον κόσμο περισσότερες από 800.000 απώλειες ατόμων από αυτοτραυματισμούς με σκοπό την αυτοκτονία.

Όταν μιλάμε για κατάθλιψη, δεν εννοούμε απλά κάποια αρνητικά συναισθήματα που μπορεί να βιώνουμε για ένα μικρό χρονικό διάστημα ύστερα από διάφορα δυσάρεστα γεγονότα που μπορεί να συνέβησαν. Στην πραγματικότητα η κατάθλιψη αποτελεί μια πολύ σοβαρή διαταραχή της διάθεσης, η οποία απαιτεί σωστή διάγνωση και κατά συνέπεια σωστή θεραπευτική αντιμετώπιση.

Σήμερα ξύπνησα και ένοιωθα ακόμα πιο κουρασμένη, ένα βάρος υπήρχε στην ψυχή μου και την είχε σκεπάσει σα πέπλο. Σηκώθηκα και άνοιξα τα παράθυρα στο δωμάτιό μου, ήθελα να μπει λίγο φως. Έβλεπα από το παράθυρο ζευγάρια να περπατούν ,αυτοκίνητα να κορνάρουν, παιδάκια μικρά να φωνάζουν. Δίχως να το καταλάβω, αγκάλιασα το μαξιλάρι μου, κουκουλώθηκα στα σκεπάσματά μου και άρχισα να κλαίω.

Η κοινωνική αγχώδης διαταραχή (κοινωνική φοβία) χαρακτηρίζεται από έντονο και επίμονο φόβο ή άγχος του ατόμου για μία ή περισσότερες κοινωνικές καταστάσεις στις οποίες εκτίθεται και είναι πιθανόν να υποστεί έλεγχο και κριτική από άλλους.

Ο ρατσισμός είναι ένα φαινόμενο σύνθετο και πολύπλοκο που εμφανίζεται σε όλες τις κοινωνίες ιστορικά. Παρόλα αυτά, για τους κοινωνικούς επιστήμονες, άλλος ήταν ο ορισμός του μέχρι τον 20ο αιώνα, και άλλος μετέπειτα. Έτσι, ενώ ο κλασσικός ορισμός του ρατσισμού, αναφέρεται και εστιάζει σε διαφορετικά φυλετικά χαρακτηριστικά με την πεποίθηση ότι αυτά καθορίζουν την ανώτερη ή κατώτερη διάκρισή τους, σήμερα μιλάμε για κοινωνικό ρατσισμό.

Η υποχονδρίαση σύμφωνα με το DSM-IV-TR (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) ανήκει στις σωματόμορφες διαταραχές, μια ομάδα ψυχικών διαταραχών που έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό τους τα σωματικά συμπτώματα, τα οποία δεν μπορούν να αποδοθούν σε κάποια οργανική πάθηση.

Όταν ένας άνθρωπος διακατέχεται από κρίσεις πανικού βιώνει με τρόμο έντονα συναισθήματα οδύνης, αγωνίας και αυξημένο άγχος. Τα συμπτώματα των κρίσεων προσομοιάζουν με αυτά ορισμένων σωματικών παθήσεων, όπως οι καρδιακές παθήσεις, το εγκεφαλικό, κ.α. ή με ορισμένων καταστάσεων, όπως η λιποθυμία, ο πνιγμός ή ακόμη και κάποιων ψυχικών παθήσεων, όπως η αποπροσωποποίηση ή ακόμη και η αίσθηση απώλειας του νου.