Ίσως ακούγεται περίεργο το ερώτημα, αλλά το να είσαι καλό και βολικό παιδί έχει ένα τίμημα και θα έλεγε κανείς και μια οριοθέτηση...

Στο εγχειρίδιο διαγνωστικών κριτηρίων "DSM IV", στο κεφάλαιο "Διαταραχές Άγχους", το οποίο χρησιμοποιείται για την διάγνωση των ψυχικών παθήσεων, αναφέρονται δώδεκα διαγνωσμένες διαταραχές οι οποίες σχετίζονται με το άγχος.

Υπάρχουν σχέσεις που μοιάζουν με καταιγίδες γεμάτες ένταση, πάθος, ανατροπές. Σχέσεις που δεν ηρεμούν ποτέ πραγματικά, άλλοτε σε παρασύρουν, άλλοτε σε εξαντλούν. Και όμως, για κάποιους ανθρώπους αυτές είναι οι «ζωντανές» σχέσεις. Αντίθετα, η ηρεμία, η σταθερότητα, η προβλεψιμότητα προκαλούν δυσφορία ή… βαρεμάρα.

Με βάση την παιδαγωγική την οποία κάποτε μας επέβαλλαν, η απεριόριστη εξουσία του ενηλίκου πάνω στο παιδί θεωρείται ακόμη αυτονόητη. Οι περισσότεροι άνθρωποι εξάλλου δεν έχουν γνωρίσει κάτι διαφορετικό. Ίσως από ένα παιδί που δεν το πλήγωσαν, μπορούμε να μάθουμε μια εντελώς νέα, ειλικρινή και πραγματικά ανθρώπινη συμπεριφορά. Ένα τέτοιο παιδί δεν δέχεται ανεπιφύλακτα τα παιδαγωγικά επιχειρήματα που εμάς ακόμη μας έκαναν κάποια εντύπωση.

Υπάρχουν παιδιά που μπαίνουν εύκολα στο παιχνίδι, βρίσκουν γρήγορα τη θέση τους μέσα στην ομάδα και συνδέονται αυθόρμητα με τους συνομηλίκους τους. Υπάρχουν όμως και παιδιά που στέκονται λίγο πιο πίσω, παρατηρούν, διστάζουν και χρειάζονται περισσότερο χρόνο μέχρι να νιώσουν αρκετά ασφαλή για να κάνουν το πρώτο βήμα.