Σχέση, επιθυμία και η σιωπηλή γλώσσα του σώματος. Σε πολλές σχέσεις, το φιλί δεν είναι απλώς μια χειρονομία τρυφερότητας. Είναι μια δήλωση παρουσίας. Ένα «είμαι εδώ μαζί σου», ακόμη και όταν οι λέξεις έχουν στερέψει.

Οι διαφωνίες και οι τσακωμοί είναι αναπόφευκτο μέρος κάθε συντροφικής σχέσης. Μάλιστα, η ανοιχτή έκφραση παραπόνων και δύσκολων συναισθημάτων αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για να είναι μια σχέση λειτουργική. Διαφορετικά, αυτά θα συσσωρεύονται μέχρι που θα προκληθούν σοβαρότερα προβλήματα. Εντούτοις, παίζει μεγάλο ρόλο το πώς ακριβώς γίνεται αυτή η επικοινωνία.

Μετρήστε μέχρι το 10 πριν μιλήσετε… ή μέχρι το 20...
Αν δέχεστε μια άσχημη κριτική ίσως η πρώτη σας σκέψη και αντίδραση είναι να την αντικρούσετε αμέσως, να την αρνηθείτε και να κάνετε ότι μπορείτε για να πείσετε τον συνομιλητή σας ότι έχει άδικο.  Δεχόμενοι αρνητική κριτική αισθανόμαστε συνήθως προσβεβλημένοι, θιγμένοι, θυμωμένοι, αδικημένοι κ.ο.κ.

Η εμπειρία μου με το άγχος ήταν μακρόχρονη και καθοριστική. Ήξερα ότι ήμουν ντροπαλή από νεαρή ηλικία - κρυβόμουν πίσω από τον μπαμπά μου όταν βρισκόμασταν μπροστά σε κόσμο, έκλαιγα στη γωνία στην τάξη του μπαλέτου και δεν μιλούσα σε κανέναν άλλο παρά μόνο στην καλύτερή μου φίλη.

Οι Πανελλήνιες είναι ένας θεσμός ο οποίος έχει εξιδανικευθεί τόσο πολύ στις ημέρες μας, σε βαθμό που έχει φτάσει να θεωρείται μία εμπειρία πιο αγχωτική ακόμα και από τις ίδιες τις εξετάσεις. Οι έφηβοι μπαίνουν σε μία μηχανή του κιμά και επωμίζονται όχι μόνο τις δικές τους ανησυχίες και προσδοκίες, αλλά και των γονιών, των συγγενών, των φίλων, της γειτόνισσας.