Η σχετική αποστέρηση - με άλλα λόγια, η αίσθηση του δικαιώματος- σχετίζεται με την προκατάληψη και τις κοινωνικές αντιπαραθέσεις και διαμαρτυρίες.

Οι πεποιθήσεις και οι κοινωνικοί κανόνες που συμμερίζονται τα μέλη διαφορετικών ομάδων καθορίζουν αυτό το οποίο θεωρείται δίκαιο και αμερόληπτο.

Η θεμελιώδης πρόταση της θεωρίας του δεσμού (π.χ. Bowlby 1979/1995) αναφέρει ότι ο τρόπος με τον οποίο τα πρόσωπα κύριας φροντίδας αποκρίνονται στις ανάγκες των βρεφών απολήγει σε εσωτερικές αναπαραστάσεις για το πώς ο εαυτός σχετίζεται με τον άλλο.

Οι διαταραχές αυτιστικού φάσματος είναι νευροαναπτυξιακές διαταραχές που επηρεάζουν τις κοινωνικές και επικοινωνιακές αλληλεπιδράσεις των ατόμων, προκαλώντας ταυτόχρονα και άκαμπτες συμπεριφορές τους προς το κοινωνικό τους περιβάλλον.

«Ώστε λοιπόν... όλοι ονειρεύονται, και ο καθένας δημιουργεί τον κόσμο».
«Ακριβώς! Ο καθένας τον δικό του κόσμο!»

Γίνεται εκτενής λόγος σχετικά με την υγιή συντροφικότητα και με το πώς μπορεί ο κάθε άνθρωπος πραγματικά να βρει έναν σύντροφο με τον οποίο θα καταφέρει να συμπορευτεί αρμονικά στη ζωή αλλά και να ζήσει ευχάριστες στιγμές γεμάτες από χαρά και συναισθηματική πληρότητα.