Πολλοί από μας πιστεύουμε ότι το να είμαστε κάποτε λυπημένοι, φοβισμένοι, θυμωμένοι ή απογοητευμένοι μας κάνει αδύναμους και προσπαθούμε να το κρύψουμε από τους άλλους είτε ακόμα και από τον ίδιο μας τον εαυτό. Αποφεύγοντας, όμως, τα αρνητικά μας συναισθήματα είναι σαν να αποφεύγουμε ένα κομμάτι του εαυτού μας, αφού μέρος του είναι και τα αρνητικά, αλλά και τα θετικά συναισθήματα.  

Η θεωρία και η έννοια της προσκόλλησης σχετίζεται με τη συναισθηματική σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στο βρέφος και το κύριο πρόσωπο φροντίδας, που συνήθως είναι αυτό της μητέρας. 

Μέσα στο ρεπερτόριο των παρεμβάσεων ενός ψυχοθεραπευτή βρίσκεται μια από τις πιο παράδοξες, υποτιμημένες αλλά και παρεξηγημένες έννοιες. Η σιωπή. Μάλιστα μερικές από τις πιο ισχυρές στιγμές σε μια «ομιλούμενη θεραπεία» μπορεί να μην περιλαμβάνουν καν την ομιλία. Η έννοια της σιωπής έχει αναπτυχθεί και αλλάξει με το χρόνο.

Κάθε τόσο, κάποιος θεραπευόμενος, τελειώνοντας τη συνεδρία με ρωτάει τι δουλειά να πάρει για το σπίτι. Δε βρίσκω και τόσο παράξενο αυτό το αίτημα. Υπάρχουν θεραπευτικές μέθοδοι για τις οποίες η δουλειά στο σπίτι είναι μεγάλο μέρος της θεραπευτικής διαδικασίας στο σύνολό της. Και επειδή οι περισσότεροι έχουμε συνηθίσει να έχουμε μαθήματα για διάβασμα από τότε που πηγαίναμε σχολείο, είμαστε μαθημένοι να το βλέπουμε ως ένα αναπόφευκτο κομμάτι της μαθησιακής διαδικασίας και της προόδου μας. 

Το Μη Κερδοσκοπικό Σωματείο Γιατροί του Κόσμου – Ελληνική Αντιπροσωπεία, στο πλαίσιο του έργου “Επανεκκίνηση” σε συνεργασία με το Δήμο Θεσσαλονίκης και την ΑΡΣΙΣ. Το πρόγραμμα υλοποιείται με δωρεά από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ), στο πλαίσιο της ευρύτερης δωρεάς των €10 εκατομμυρίων που έχει διαθέσει το ΙΣΝ προς τον Δήμο Θεσσαλονίκης.

Προκηρύσσει: Μία (1) θέση Ιατρού- Ψυχιάτρου για ημι-απασχόληση (20 ώρες/εβδομάδα) με έδρα τη Θεσσαλονίκη.