Συγγραφέας: Βασίλης Δημόπουλος

Κριτική για το βιβλίο «Ψυχαναλυτική Τεχνική: Η Τέχνη της Ψυχανάλυσης»

Ο ψυχίατρος και ψυχαναλυτής Βασίλης Δημόπουλος στο βιβλίο του: «Ψυχαναλυτική Τεχνική: η Τέχνη της Ψυχανάλυσης» επιδίδεται κυρίως στην κατάδειξη θεμάτων και προβλημάτων εφαρμογής της ψυχαναλυτικής μεθόδου στην κλινική πράξη, και όχι σε μια σχολαστική περιγραφή εννοιών τεχνικής.

Το ύφος του είναι κυρίως συνειρμικό, όπως συνειρμική και με ελεύθερα κυμαινόμενη προσοχή οφείλει να είναι η σκέψη ενός αναλυτή, αλλά και προφορικό και προσωπικό, καθώς φαίνεται να απευθύνεται στον αναγνώστη ως σε ένα εποπτευόμενο αναλυτή.

Οι παρακάτω σκέψεις αποτελούν αποτέλεσμα του εσωτερικού διαλόγου ενός έφηβου:

"Είμαι τρελός…. Δεν ξέρω γιατί…. Μερικές φορές ξυπνάω και νιώθω σαν να έχω τρελαθεί… άλλες ημέρες αισθάνομαι εξαντλημένος, να «σέρνομαι".. Δεν μου αρέσει καθόλου. Δεν νιώθω καλά…. Εύχομαι να μην έχω τρελαθεί… δεν μπορώ να βοηθήσω τον εαυτό μου».

Η αναζήτηση και η επιλογή ερωτικού συντρόφου στην εποχή μας θα έλεγε κάποιος ότι είναι ένας γρίφος για γερούς λύτες. Μία εποχή κρίσης και εξάρτησης από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μία εποχή αποξένωσης και μοναξιάς σίγουρα δεν αποτελεί ένα γόνιμο έδαφος για επικοινωνία και συντροφικότητα. Άνθρωποι πάνε και έρχονται, προσδοκίες ματαιώνονται, οι ελπίδες λιγοστεύουν και το αίσθημα μοναξιάς αναζωπυρώνεται. 

Η αφηγηματική οπτική στη ψυχοθεραπεία, ένα νέο εξελικτικό εργαλείο από τη συστημική θεραπεία, ήρθε να αναιρέσει τις κατηγορίες προσωπικότητας και τις διαγνωστικές ταμπέλες και να ρίξει φως στον τρόπο με τον οποίο το άτομο αφηγείται τη ζωή του ως μια ιστορία, της οποίας τόσο η δομή όσο και το περιεχόμενό έχουν σημασία.

Όλοι μας βιώνουμε δύσκολες καταστάσεις και υπάρχουν στιγμές στην ζωή μας που νιώθουμε άσχημα ψυχολογικά. Πώς ξέρουμε όμως πότε είναι η κατάλληλη στιγμή να επισκεφτεί ο καθένας μας έναν ειδικό ψυχικής υγείας; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο να δοθεί, καθώς είναι κάτι αρκετά πολύπλοκο που εξαρτάται από πολλούς παράγοντες.