Το όριο που χωρίζει την ψυχική υγεία και την ψυχική ασθένεια είναι πραγματικά πολύ μικρό και πολύ δύσκολο για να προσδιορίσει κάνεις πότε πραγματικά θεωρείται υγιής ή όχι, από πού αρχίζει και που σταματά. Στο παρελθόν τα ψυχικά ασθενή άτομα θεωρούνταν  δαιμονισμένα και τους έκαιγαν κυριολεκτικά στην πυρά.

Η κοινωνική αγχώδης διαταραχή ή αλλιώς κοινωνική φοβία αφορά σε ένα έντονο και επίμονο άγχος ταπείνωσης ή αμηχανίας κατά τη διάρκεια κοινωνικών καταστάσεων ή επιτέλεσης ενός έργου ενώπιον τρίτων ενώ ταυτόχρονα, συνυπάρχει η επίγνωση από το άτομο που βιώνει τα συμπτώματα πως ο φόβος του είναι υπερβολικός ή παράλογος.

Τις τελευταίες ημέρες έχουμε δεχτεί πολλές κλήσεις στην 24ωρη Γραμμή Παρέμβασης για την Αυτοκτονία – 1018 σχετικά με τη «Μπλε Φάλαινα», ένα «παιχνίδι» στα social media με τελικό στόχο την αυτοκτονία του παιδιού ή του εφήβου που συμμετέχει σε αυτό.

Τα άτομα που κάνουν εξαρτητικές σχέσεις σχεδόν ποτέ δεν λένε όχι. Καταλαβαίνουν τους άλλους και έχουν την ικανότητα να κάνουν τους άλλους να νιώθουν όμορφα. Το πρόβλημα είναι ότι το «δόσιμο» είναι μονόπλευρο και τόσο έντονο που ταλαιπωρεί αυτόν που δίνει.

Το καλοκαίρι, η εποχή που αγαπούν και περιμένουν τόσα πολλά άτομα, ήρθε επιτέλους – δυστυχώς, και για εμάς που δεν το έχουμε και σε τόσο μεγάλη εκτίμηση. Το καλοκαίρι συνδέεται με την ξεγνοιασιά, τη διασκέδαση, την ξεκούραση και την ανάπαυση περισσότερο από κάθε άλλη εποχή.