Η επιστροφή στο σχολείο τη φετινή σχολική χρονιά αποτελεί μια ιδιαίτερη συνθήκη με πολλές αλλαγές, νέους κανόνες και ρουτίνες με γνώμονα την ασφάλεια όλων. Στο πλαίσιο της υπάρχουσας εμπειρίας και των αναγκαίων μέτρων πρόληψης, δημιουργείται εύλογη ανησυχία για το βαθμό της ανταπόκρισής μας στις νέες συνθήκες και τις πιθανές προεκτάσεις στη μαθησιακή και ψυχοκοινωνική προσαρμογή των μαθητών και μαθητριών μας στο σχολικό περιβάλλον.

Για να είναι κανείς φιλόσοφος δεν χρειάζεται να έχει εκλεπτυσμένες σκέψεις, ούτε καν να ιδρύσει μια σχολή... Πρέπει να έχει λύσει μερικά από τα ζητήματα της ζωής, πρακτικά, όχι θεωρητικά - Χένρι Ντέιβιντ Θορό

Όλοι έχουμε νιώσει έστω και μια φορά στη ζωή μας φόβο. Σε όλους μας έχει συμβεί κάτι, που μας έχει κάνει να φοβηθούμε πολύ. Να φοβηθούμε για αυτά που έχουμε στη ζωή μας, για αυτά που θεωρούμε δεδομένα, να φοβηθούμε για τους αγαπημένους μας, να φοβηθούμε για την αποτυχία, να φοβηθούμε να χάσουμε, να φοβηθούμε να αφήσουμε την ασφάλεια μας.

Συμβαίνει συχνά στις μέρες μας να θεωρείται από πολλούς η αυτοθυσία και η διάθεση του εαυτού μας προς τον «άλλον» ως ένα γενικό προτέρημα, με την έννοια εκείνης της μόνιμης προθυμίας για βοήθεια στον απέναντι άνθρωπο.

Την προηγούμενη άνοιξη όλοι μπήκαμε σε μία νέα κατάσταση της εξ αποστάσεως εργασίας ή εκπαίδευσης από το σπίτι. Στο σπίτι μας επικρατούσε ένας πανικός και διαρκείς διακοπές, περίεργα προγράμματα ύπνου και αδιαθεσία λόγω της οθόνης ή της απόστασης.

Αυτό το φθινόπωρο είναι καλό να ετοιμαστούμε και εμείς και τα παιδιά μας καλύτερα για το δια ζώσης σχολείο που ξεκινάει για κάποιους νωρίτερα και για κάποιους αργότερα.