Πριν από 200 χρόνια, δεν είχαμε μετρήσεις για την ευτυχία. Η φτώχεια που επικρατούσε και που στερούσε ακόμα και τις βασικές ανάγκες για φαγητό, ρουχισμό και στέγη δεν άφηνε περιθώρια για παραπάνω σκέψεις. Ο πόλεμος ήταν κάτι που οι περισσότεροι είχαν βιώσει και που η αξία της ζωής δεν κατείχε τον τόσο σημαντικό ρόλο που κατέχει στην σημερινή εποχή.

Ένα ερώτημα, το οποίο απασχολεί πολλά ζευγάρια που αντιμετωπίζουν προβλήματα είναι το αν πρέπει να μείνουν μαζί για τα παιδιά ή όχι. Έρευνες υποστηρίζουν πως τα παιδιά που μεγαλώνουν σε μονογονεϊκές οικογένειες εμφανίζουν περισσότερα συμπεριφορικά προβλήματα, που σχετίζονται κυρίως με ζητήματα ελλιπούς αυτοπεποίθησης ή αυξημένης επιθετικότητας, σε σχέση με παιδιά που μεγαλώνουν παρουσία και των δύο γονέων (Dr. Usakli et al., 2013).

Πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος στο πλαίσιο του προγράμματος με τίτλο «Ολοκληρωμένη επείγουσα παρέμβαση υγείας για την προσφυγική κρίση» από τον Εθνικό Οργανισμό Δημόσιας Υγείας.

Οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να συνάψουν συμβάσεις έργου, σύμφωνα με τις παρακάτω ειδικότητες για τα Κέντρα Φιλοξενίας προσφύγων/μεταναστών (ΚΦΠΜ) ανά Υγειονομική Περιφέρεια, καθώς και τα Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίσης στη νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και το νομό Έβρου σύμφωνα με τα κάτωθι:

Μια αποτελεσματική σχέση θεραπευτή-πελάτη είναι σημαντική για τη θεραπεία, γεγονός που τεκμηριώνεται ερμηνευτικά με συσχετίσεις της ποιότητας της σχέσης με το θεραπευτικό αποτέλεσμα (Orlinsky et al., 1994). Ωστόσο, στη ΓΝΘ η θεραπευτική σχέση θεωρείται απαραίτητο αλλά όχι επαρκές στοιχείο για ένα καλό θεραπευτικό αποτέλεσμα. Σύμφωνα με έρευνες που δημοσιεύτηκαν, η αποτελεσματικότητα της ΓΝΘ δεν φάνηκε να εξαρτάται από την ύπαρξη μιας καλής θεραπευτικής σχεσης (Roth & Fonagy, 2005).

Θα με αποδεχτούν; Εάν τους φανώ περίεργος; Πώς αλήθεια με βλέπουν; Τι σκέφτονται οι άλλοι για μένα; Μήπως έχω κάνει κάτι και δεν μου απαντάει στο τηλέφωνο; Εάν του αρνηθώ αυτό που μου ζήτησε μήπως επηρεαστεί η σχέση μου μαζί του; Εάν του πω τι με πειράζει μήπως θυμώσει και δε μου ξαναμιλήσει;