Η γονεοποίηση δεν είναι μια απλή ανάληψη καθηκόντων· είναι μια δομική ανατροπή της οικογενειακής ιεραρχίας. Συμβαίνει όταν οι ρόλοι αντιστρέφονται και το παιδί καλείται να λειτουργήσει ως ο «γονέας του γονέα του» ή ως ο κύριος φροντιστής των αδελφών του.

Συχνό πλέον φαινόμενο είναι στις μέρες μας η έλλειψη του χρόνου, τόσο στα παιδιά, όσο και στους ενήλικες. Πολλές μέρες μοιάζει σαν το 24ωρο να μην επαρκεί, να βιώνουμε μια μόνιμη κούραση και να μην προλαβαίνουμε να απολαμβάνουμε χρόνο με τα αγαπημένα μας πρόσωπα ή να ασχοληθούμε με τα χόμπι και τις δραστηριότητες που επιθυμούμε.

Για κάποιους ανθρώπους τα Χριστούγεννα είναι συνώνυμο του εορτασμού, των γλυκών, της χαλάρωσης, των οικογενειακών τραπεζωμάτων, των δώρων, των ατελείωτων -και πάντα ίδιων- χριστουγεννιάτικων ταινιών σε ένα μαλακό καναπέ με κεράκια αναμμένα και γενικότερα της θαλπωρής και της ζεστασιάς.

Στις μέρες μας πολλά είναι τα παραδείγματα που εκφράζουν το στίγμα της ψυχικής ασθένειας μέσα από τον καθημερινό λόγο, ειδικά όταν υπάρχει σύνδεση με τη βία, την επιθετικότητα και το έγκλημα: «ο δράστης ήταν φρενοβλαβής», «τρελός», «ψυχοπαθής», «η σύζυγος του ψυχοπαθή», «τρελοκομείο», «τρελογιατροί», «τα ψυχοφάρμακα τον έκανα φυτό», «εγκλεισμός».

Ως  εκφοβισμός ορίζονται οι επαναλαμβανόμενες επιθετικές συμπεριφορές οι οποίες ενέχουν την πρόθεση πρόκλησης ψυχικού και σωματικού πόνου, την πρόκληση αδυναμίας απέναντι σε ένα άτομο που δεν δύναται να προστατεύσει τον εαυτό του. Επιπρόσθετα χαρακτηριστικά του φαινομένου του εκφοβισμού είναι η ανισορροπία δύναμης καθώς και η συστηματική κατάχρηση εξουσίας.