υγιεινή διατροφή

Αν και ο αμιγώς ελληνικός όρος ορθορεξία (ορθός και όρεξη) αρχικά φαίνεται να αναφέρεται στο άτομο που “ξέρει” να διατρέφεται σωστά και υγιεινά, στην πραγματικότητα πρόκειται για μια διαταραγμένη διατροφική συμπεριφορά που αφορά στα άτομα τα οποία έχουν εμμονή με την κατανάλωση βιολογικών και υγιεινών τροφών, χάνοντας έτσι κάθε αίσθηση του μέτρου και της ισορροπίας.

Η ορθορεξία είναι ένας όρος που προτάθηκε από τον Αμερικανό γιατρό Bretman το 1997 και, αν και δεν είναι επίσημα αναγνωρισμένη από τα διαγνωστικά εγχειρίδια, είναι το “πρελούδιο” κάποιας διατροφικής διαταραχής, μια παθολογική συμπεριφορά που πλήττει όλο και περισσότερο το σύγχρονο άνθρωπο. Ο ορθορεξικός περιορίζει αισθητά το εύρος των τροφών της καθημερινής του διατροφής αποκλείοντας τροφές με συντηρητικά, υδατάνθρακες και πολλά λιπαρά, επεξεργασμένες, τυποποιημένες ή μαγειρεμένες με τρόπο ανθυγιεινό.

Το ορθορεξικό άτομο παρουσιάζει υπερβολική αντίδραση στην περίπτωση παράβασης ενός κανόνα ενώ ενδέχεται ενίοτε να είναι και ένα παχύσαρκο άτομο που στην προσπάθειά του να διατηρήσει την υγεία του και να προλάβει πιθανές ασθένειες, αντιδρά με μια “νευρωτική” συμπεριφορά στην πληροφόρηση και στα μηνύματα που δέχεται για τις “καλές” και τις “κακές” τροφές του σύγχρονου δυτικού κόσμου.

Οι σωματικές επιπτώσεις της ορθορεξίας είναι αρκετά σοβαρές αφού το άτομο ίσως φτάσει στο σημείο να υποσιτίζεται, να στερείται των απαραίτητων θρεπτικών συστατικών από το διατροφολόγιό του με αποτέλεσμα η βιολογική ανισορροπία του οργανισμού να είναι εμφανής και η χημεία του εγκεφάλου να αναταράσσεται. Στον ψυχολογικό τομέα, ο ορθορεξικός νιώθει εμμονή με τις διατροφικές του επιλογές, σκέφτεται σε υπερβολικό βαθμό γι’ αυτές, πανικοβάλλεται ακόμα και με τα πιο ήπια συμπτώματα μιας ασθένειας, χάνει τον έλεγχο στη ζωή του και οδηγείται σε κοινωνικό αποκλεισμό αφού αποφεύγει τις κοινωνικές συναναστροφές από το φόβο του μήπως δεν καταφέρει ν’ αντισταθεί στις διατροφικές προκλήσεις των άλλων, με αποτέλεσμα ο κίνδυνος της κατάθλιψης να αυξάνεται δραματικά.

Η ορθορεξία έχει κοινά χαρακτηριστικά με τη νευρική ανορεξία αφού και στις δύο είναι κοινό στοιχείο η παθολογική εμμονή του πάσχοντος με τις αυστηρές διατροφικές επιλογές καθώς και η “αυστηρή φωνή” που υπαγορεύει, από το εσωτερικό του ατόμου, το “σωστό” και το “λάθος”. Ωστόσο υπάρχει μια σημαντική διαφορά μεταξύ τους αφού στην ορθορεξία το άτομο δεν θέλει να χάσει κιλά μέσα από τους αυστηρούς διατροφικούς κανόνες που ακολουθεί, όπως γίνεται στη νευρική ανορεξία, αλλά να διατηρήσει την υγεία του αποφεύγοντας οτιδήποτε ανθυγιεινό.

Έχει να κάνει επομένως με την ποιότητα και όχι με την ποσότητα της τροφής. Το φαινόμενο της ορθορεξίας χρήζει άμεσης αντιμετώπισης και απαιτείται η διεπιστημονική προσέγγισή της. Η συνεργασία εξειδικευμένων θεραπευτών—τόσο διατροφολόγου όσο και ψυχολόγου ή ψυχιάτρου—στις διατροφικές διαταραχές, κρίνεται απαραίτητη. Ο διαιτολόγος, με επιμονή και υπομονή, θα αναλάβει τη διατροφική επανεκπαίδευση του ορθορεξικού στο τι είναι υγιεινό, θρεπτικό και ασφαλές, και την ρύθμιση των βιολογικών του ανισορροπιών ενώ ο ψυχολόγος θα βοηθήσει το άτομο να επαναπροσδιορίσει σκέψεις και συναισθήματα, να αντικαταστήσει αρνητικές πυρηνικές πεποιθήσεις με πιο λογικές και υγιείς, να αποκτήσει υγιή έλεγχο των καταστάσεων, να βρει τον προσανατολισμό του σε μια σύνθετη κοινωνία χωρίς ψυχαναγκασμούς και μέσα από την καλλιέργεια υγιών διαπροσωπικών ορίων να αποκτήσει αυτοπεποίθηση και μια νέα φιλοσοφία ζωής που θα βασίζεται στη σωστή ιεράρχηση των αξιών του.

Συμπερασματικά, είναι απαραίτητη η τήρηση του μέτρου στη ζωή μας αφού το μέτρο εξέφραζε και εκφράζει τη σύνεση, την ωριμότητα και το δείκτη πολιτισμού του ανθρώπου. Ας θυμηθούμε και το λόγο του Αριστοτέλη που ορίζει την αρετή ως τη μεσότητα μεταξύ δυο κακών, της υπερβολής και της έλλειψης “ἀρετή ἐστι μεσότης δύο κακῶν: τοῦ μεν καθ΄ὑπερβολήν, τοῦ δε κατ’ ἐλλειψιν”. Εάν καλλιεργηθεί, λοιπόν το μέτρο ως τρόπος σκέψης και στάση ζωής από την παιδική κιόλας ηλικία του ατόμου, θα το οδηγήσει σε υγιείς διαπροσωπικές σχέσεις και σε πραγματική ποιότητα ζωής.

Συγγραφή Άρθρου

Καλλιόπη Κωστέα
Μphil Ψυχολογίας,University of Glasgow,UK.
Μaster practitioner in eating disorders and Obesity.
Συντονίστρια σχολών γονέων. 
Σύμβουλος επαγγελματικού προσανατολισμού.

Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Τα περιεχόμενα του E-Psychology προστατεύονται από την DMCA. Η αναδημοσίευση επιτρέπεται μόνο κατόπιν γραπτής άδειας από το τμήμα Σύνταξης και μόνο εφόσον ακολουθείται συγκεκριμένη διαδικασία αναδημοσίευσης. Συγκεκριμένα, πρέπει να υπάρχει σαφής αναφορά στο τέλος του άρθρου, για την πηγή 1ης δημοσίευσης καθώς επίσης πρέπει να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί απευθείας στο άρθρο. DMCA.com Protection Status
Σχετικά άρθρα
Προσεχώς κατάθλιψη

Είναι άραγε η ψυχική ασθένεια του μέλλοντος; Είναι μια ασθένεια που εμφανίζεται...

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Σύνδρομο Tourette
Σύνδρομο Tourette

Το σύνδρομο Tourette ή αλλιώς σύνδρομο Gilles de la Tourette (από τον Γάλλο γιατρό και νευρολόγο Ζιλ ντε λα Τουρέτ που δημοσίευσε μια έκθεση για εννέα ασθενείς με το σύνδρομο Tourette το 1885) είναι μια νευροψυχιατρική διαταραχή που ξεκινά από την παιδική ηλικία και χαρακτηρίζεται από την παρουσία πολλαπλών κινητικών και φωνητικών τικ. 

Επιλεκτική Αλαλία και πως θεραπεύεται
Επιλεκτική Αλαλία

Η επιλεκτική αλαλία είναι μια ιδιαίτερη και σπάνια συναισθηματική διαταραχή της παιδικής ηλικίας, πολυδιάστατης αιτιολογίας και με διαφορετικές προσεγγίσεις θεραπείας τόσο ψυχοθεραπευτικές όσο και φαρμακευτικές. 

Αναπτυξιακή διαταραχή του κινητικού συντονισμού
διαταραχή κινητικού συντονισμού

Ο όρος αναπτυξιακή διαταραχή του κινητικού συντονισμού αναφέρεται στο παιδί που παρουσιάζει σοβαρή μειονεξία στην ανάπτυξη του συντονισμού των κινήσεών του,η οποία εμποδίζει την καθημερινή λειτουργικότητα του παιδιού και την σχολική του επίδοση αργότερα, και η οποία δεν αποδίδεται σε γνωστούς βιολογικούς ή περιβαλλοντικούς παράγοντες.

Σύνδρομο της άδειας φωλιάς (Empty Nest Syndrome)
Σύνδρομο άδειας φωλιάς

Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί από τους γονείς το σύνδρομο της άδειας φωλιάς.
Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι γονείς προκειμένου να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες που λαμβάνουν χώρα μετά την ανεξαρτητοποίηση τών παιδιών τους.

Βρείτε ειδικό για Διαταραχές Διατροφής

Ο μοναδικός εξειδικευμένος κατάλογος στο ελληνικό διαδίκτυο.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Εγγραφείτε στο Newsletter μας!

* απαιτούμενα πεδία
Ενδιαφέροντα * :