Η νόσος του Parkinson’s είναι μία χρόνια, μη ιάσιμη, νευροεκφυλιστική διαταραχή που σχετίζεται με βλάβη σε μεταιχμιακές και νεοφλοιώδεις εγκεφαλικές περιοχές. Αρχικά, εντοπίζεται κατά κύριο λόγο στις ντοπαμινεργικές ίνες των νευρώνων στην οπισθιο-πλάγια περιοχή του κερκοφόρου πυρήνα. Σταδιακά, παρατηρείται απώλεια της ντοπαμίνης με την βλάβη να επεκτείνεται στο ραβδωτό, το στέλεχος και τον νωτιαίο μυελό.

Τα αίτια εμφάνισης της νόσου του Parkinson’s εντοπίζονται στον στην αλληλεπίδραση γενετικών με περιβαντολλογικούς παράγοντες. Ο συνδυασμός αυτός οδηγεί στην μείωση της παραγωγής της ντοπαμίνης με αποτέλεσμα ο πάσχων να εμφανίσει κινητική δυσλειτουργία.

Τα πρώιμα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

  • βραδύτητα στην κίνηση,
  • δυσκαμψία και τρέμουλο στα άκρα,
  • διαταραχή στην ισορροπία,
  • αλλαγές στην βάδιση ενώ μέχρι και το 80% των περιπτώσεων θα παρουσιάσει νοητική δυσλειτουργία με ανοϊκής φύσης ελλείψεις.

Χαρακτηριστικά είναι τα προβλήματα στην συγκέντρωση και την προσοχή, δυσκολία στην ανάκληση πρόσφατων γεγονότων και εκτελεστική δυσλειτουργία (αδυναμία λήψης αποφάσεων, απώλεια κριτικής ικανότητας, επιβράδυνση επεξεργασίας της πληροφορίας). Κοινά είναι και οι ψυχιατρικές διαταραχές με εκδήλωση καταθλιπτικών συμπτωμάτων, ψυχωτικής συνδρομής, διαταραχές ύπνου, ανησυχία και ψυχική κόπωση.

Η διάγνωση γίνεται μέσω νευρολογικής εξέτασης και την συνδρομή απεικονιστικών μεθόδων (CT, MRI).


Ως μέρος μίας ολιστικής θεραπευτικής προσέγγισης συστήνεται παράλληλα με την φαρμακευτική αγωγή, η οποία κρίνεται απαραίτητη για την αντιμετώπιση της νόσου του Parkinson’s φυσική δραστηριότητα (yoga), φυσιοθεραπεία, εργοθεραπεία και νοητική ενδυνάμωση (Cognitive Rehabilitation, CRT), με στόχο την αύξηση της λειτουργικότητας, την βελτίωση ποιότητας ζωής και της ανεξαρτησίας.

Τα προγράμματα είναι δομημένα και εξατομικευμένα στις ανάγκες του ασθενούς προκειμένου να αντισταθμιστούν οι νοητικές ελλείψεις και αναχαιτιστεί στον δυνατό βαθμό η νευροεκφύλιση. Μέσω της νευροψυχολογικής αξιολόγησης εντοπίζονται οι τομείς δυσλειτουργίας στην νόσο του Parkinson’s όπως η διάσπαση της προσοχής, η δυσκολία συγκέντρωσης, η ακουστική και οπτική αντίληψη, η επιβράδυνση της επεξεργασίας της πληροφορίας, προβλήματα στη λήψη αποφάσεων, έλλειψη κριτικής ικανότητας και οργάνωσης της σκέψης.

Οι ασκήσεις περιλαμβάνουν εξάσκηση με χαρτί και μολύβι, λειτουργικές δραστηριότητες (με εφαρμογή στην καθημερινότητα) και Η/Υ με το πρόγραμμα της Ostracon, RehaCom.

Συγγραφή - Επιμέλεια Άρθρου

Αναστασία Τέσσα Χριστοδούλου

tessa xristodoulouΚλινική και Δικαστική Ψυχολόγος - Νευροψυχολόγος.
Γνωστική Συμπεριφορική Θεραπεύτρια.
Διδάκτωρ Εφαρμοσμένης Ψυχολογίας στην Ιατρική.