Το σύνδρομο Tourette ή αλλιώς σύνδρομο Gilles de la Tourette (από τον Γάλλο γιατρό και νευρολόγο Ζιλ ντε λα Τουρέτ που δημοσίευσε μια έκθεση για εννέα ασθενείς με το σύνδρομο Tourette το 1885) είναι μια νευροψυχιατρική διαταραχή που ξεκινά από την παιδική ηλικία και χαρακτηρίζεται από την παρουσία πολλαπλών κινητικών και φωνητικών τικ. 

Παρά τις αλματώδεις εξελίξεις της επιστήμης και την αύξηση του προσδόκιμου ζωής, το γήρας πολύ συχνά συνοδεύεται από σωματικά και ψυχικά προβλήματα. Όλο και πιο συχνά κάνουν την εμφάνιση τους νευροεκφυλιστικές διαταραχές (Αλτσχάιμερ, Πάρκινσον, Μετωποκροταφική κτλ) που οδηγούν στην εκδήλωση της άνοιας

Η ακετυλοχολίνη (acetylcholine) είναι ένας από τους κεντρικούς νευροδιαβιβαστές του εγκεφάλου, που παίζει ρόλο σε πολλές σημαντικές λειτουργίες. Η ακετυλοχολίνη ήταν ο πρώτος νευροδιαβιβαστής που ανακαλύφθηκε, ήδη από το 1914, από τους Otto Loewi και Henry Dale, οι οποίοι κέρδισαν και βραβείο Νόμπελ για την δουλειά τους.

Συχνά στις έρευνες για νευρολογικές ή αναπτυξιακές παθήσεις χρησιμοποιούνται ζώα. Αυτό δίνει την δυνατότητα στους ερευνητές να μελετήσουν καταστάσεις και συμπτώματα, και να τεστάρουν την αποτελεσματικότητα παρεμβάσεων (ιδίως φαρμακευτικών). Η ερευνητική χρήση των ζώων μπορεί να δώσει περισσότερο ακριβή αποτελέσματα (σε σχέση με θεωρητικά μοντέλα), και να επιδείξει τα αποτελέσματα της έρευνας σε ζωντανό οργανισμό, χωρίς όμως την συμμετοχή ανθρώπων, κάτι που εγείρει ηθικούς προβληματισμούς.

Η συναισθησία είναι ένα σπάνιο φαινόμενο, όπου η ιδιότητα ενός ερεθίσματος είναι σε θέση να προκαλέσει την έναρξη μίας δεύτερης εμπειρίας που δεν παρουσιάζει στοιχεία σύνδεσης με την πρώτη. Για παράδειγμα, κατά το φαινόμενο της λεξιλογικής - γευστικής συναισθησίας, οι λέξεις «ξυπνούν» στο άτομο εμπειρίες γεύσεων (Ward και Simner, 2003).

Η σεροτονίνη είναι ένας νευροδιαβιβαστής του κεντρικού νευρικού συστήματος ο οποίος συναντάται τόσο στον εγκέφαλο, στις περιοχές που ευθύνονται για τη συγκινησιακή έκφραση του ατόμου, όσο και στο γαστρεντερικό σύστημα και το αίμα.

Συχνά υπάρχει η παρανόηση ότι η έκπτωση των νοητικών λειτουργιών είναι χαρακτηριστικό της φυσιολογικής διαδικασίας της γήρανσης άρα και αναμενόμενο. Αυτό όμως δεν είναι η αλήθεια καθώς κάποια άτομα λόγω γενετικής προδιάθεσης και προσωπικού ιατρικού ιστορικού μπορεί να εμφανίσουν ή να μην εμφανίσουν συμπτώματα ανάλογα των ανοϊκών συνδρόμων.

Ο Κλινικός Νευροψυχολόγος είναι ειδικά εκπαιδευμένος στο να εξετάζει το πώς η συμπεριφορά και οι νοητικές διεργασίες σχετίζονται με τον εγκέφαλο. Ο Νευροψυχολογικός Έλεγχος αξιολογεί τις νοητικές λειτουργίες αλλά και τα ελλείμματα του ασθενούς προκειμένου να εντοπιστεί ακριβώς η φύση αλλά και η περιοχή της βλάβης στον εγκέφαλο και να σχεδιαστούν οι κατάλληλες θεραπευτικές παρεμβάσεις. 

google news iconΤο Psychology.gr είναι εγκεκριμένος εκδότης στην υπηρεσία Google News. Ακολουθήστε μας για να έχετε πρόσβαση στην αρθρογραφία και άμεση ενημέρωση για έρευνες ψυχολογίας και θέματα ψυχικής υγείας: Psychology.gr - Google News

Νευροψυχολογία: Βασικά Άρθρα

Βιβλία για: Νευροψυχολογία

Οι ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ