Μία συμπεριφορά θεωρείται επιθετική όταν διαταράσσει την ομαλή συμβίωση των μελών της οικογένειας, όταν θέτει σε κίνδυνο το ίδιο το παιδί ή την οικογένειά του ή διαταράσσει τη λειτουργία της σχολικής τάξης και δεν φαίνεται να μειώνεται με τους διάφορους τρόπους διαπαιδαγώγησης που εφαρμόζουν οι ενήλικοι.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Η διάγνωση απαιτεί τη χρήση πολλαπλών μέσων αξιολόγησης και πολλαπλών διαγνωστικών μεθόδων. Έτσι λοιπόν για την λεπτομερή διάγνωση απαιτείται:

1. Παρατήρηση του παιδιού.
2. Ακολουθεί η κλινική συνέντευξη και το ιστορικό όπου αντλούμε στοιχεία για την σύσταση της οικογένειας.

3. Επίσης, χρησιμοποιούνται το Ερωτηματολόγιο Παιδικής Συμπεριφοράς του Achenbach 6-18 ετων (Child Behavior Checklist), το ερωτηματολόγιο Teacher’s Report Form (TRF) του T. Achenbach 6-18 ετων, το ερωτηματολόγιο Youth Self Report (YSR) 11-18 ετων του T. Achenbach, με σκοπό την καταγραφή και αξιολόγηση της αποκλίνουσας συμπεριφοράς.

4. Εάν τα παιδί είναι μικρότερο των 6 ετών χρησιμοποιούμε το Εργαλείο ανίχνευσης της ψυχοκοινωνικής προσαρμογής των μαθητών προσχολικής ηλικίας με σκοπό την ανίχνευση και αξιολόγηση των προβλημάτων συμπεριφοράς

 

Αξίζει να αναφέρουμε ότι πρέπει να λαμβάνουμε πολύ σοβαρά:

  • Τη συχνότητα της επιθετικής συμπεριφοράς: όσο πιο συχνά παρουσιάζεται μία συμπεριφορά, τόσο πιο μεγάλο είναι το πρόβλημα.
  • Την ηλικία του παιδιού: όσο πιο μεγάλο είναι το παιδί με το πρόβλημα συμπεριφοράς, τόσο πιο σοβαρό είναι το πρόβλημα.
  • Την ένταση της συμπεριφοράς: όσο πιο σοβαρή/ έντονη είναι η μορφή με την οποία εκδηλώνεται το πρόβλημα συμπεριφοράς, τόσο πιο μεγάλο είναι το πρόβλημα.

 

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ ΕΠΙΘΕΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ

Οι αιτίες μπορεί να είναι εγγενείς όπως:

  • Η Αναπτυξιακή ανωριμότητα
  • Οι Συναισθηματικές διαταραχές
  • Η Ψυχοπαθολογία
  • Η Υπερκινητικότητα
  • Οι Μαθησιακές Δυσκολίες

ή επίκτητες όπως:

  • Ένα βίαιο οικογενειακό περιβάλλον
  • Ή ένα αδιάφορο σχολικό περιβάλλον όπου εμφανίζεται το φαινόμενο μπούλινγκ (=Σύνολο από: λεκτική βία, απειλές, κοροϊδία, διάδοση φημών, -σεξουαλική παρενόχληση, κοινωνικού αποκλεισμού)

 

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Η επιθετική συμπεριφορά μπορεί να έχει τα εξής συμπτώματα:

  • Αντιμιλά
  • Ανυπάκουος/η στο σπίτι
  • Ανυπάκουος/η στο σχολείο
  • Δύσθυμος/η, πεισματάρης/α
  • Εκνευρίζεται εύκολα- ξεσπάσματα θυμού
  • Είναι επιθετικός/ή
  • Απόδοση ευθυνών σε τρίτους
  • Παραβαίνει κανόνες
  • Μπλέκει σε καυγάδες
  • Είναι σκληρός/ή
  • Δεν αισθάνεται τύψεις
  • Δημιουργεί «κακές» παρέες
  • Λέει ψέματα
  • Κάνει κλοπές
  • Χρησιμοποιεί λεκτική βία
  • Δημιουργεί υλικές καταστροφές
  • Επιτίθεται σε άλλους, απειλεί

 

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Ως ενήλικες πρέπει να ενθαρρύνουμε τα παιδιά και με κάθε τρόπο να τονίζουμε την αυτοεκτίμησή τους. Ενθαρρύνετέ τα να ασχοληθούν με τον αθλητισμό και προσέξτε τα επίθετα που χρησιμοποιείτε για να χαρακτηρίσετε τα παιδιά, ιδιαίτερα όταν είστε εκνευρισμένοι. Συνέχεια να επαινείτε τα παιδιά όταν επιτυγχάνουν και να τα στηρίζετε όταν αποτυγχάνουν.

Επιδιώκουμε να τους αποδείξουμε ότι ο κόσμος τους είναι σημαντικός για μας. Δείχνουμε ενδιαφέρον για τους ανθρώπους, τους χώρους, τα γεγονότα της ζωής των παιδιών μας. Περνούμε κάποιο χρόνο στον παιδικό σταθμό, στο σχολείο και στις εξωσχολικές δραστηριότητες των παιδιών μας.

Επίσης, το παιδί με επιθετικότητα μπορεί να ωφεληθεί από τη γνωστική-συμπεριφοριστική θεραπεία. Συγκεκριμένα, το παιδί μαθαίνει να παρατηρεί τον εαυτό του (αυτοπαρατήρηση). Έπειτα διδάσκεται την αυτοαξιολόγηση, να κρίνει τη συμπεριφορά του. Επίσης, το παιδί να αναπτύξει δεξιότητες ώστε να εστιάζει στα σημαντικά και θετικά γεγονότα και να διορθώνει τα λάθη και ασκείται στην επίλυση προβλημάτων (problem-solving). Το ημερολόγιο για καταγραφή της συχνότητας των επιθετικών συμβάντων βοηθά να αλλάξουν τις δυσλειτουργικές σκέψεις και συμπεριφορές.

Ακόμη μία θεραπευτική παρέμβαση για την επιθετικότητα είναι το παιχνίδι ρόλων όπου στόχος είναι η παρατήρηση και η ερμηνεία της προβληματικής συμπεριφοράς από τον ίδιο τον επιθετικό μαθητή. 

Συγγραφή Άρθρου

Ασημίνα Αγγελίδου

ashmina angelidouΨυχολόγος (Α.Π.Θ.), Παιδοψυχολόγος (Msc, NL), Ψυχολόγος Υγείας (Msc., NL)
Γνωστική Συμπεριφορική Θεραπεία (CBT., NL), Συμβουλευτική (ER., UB), Μαθησιακές Δυσκολίες (Co., UK)

Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. | Maziboroume.gr

Τα περιεχόμενα του E-Psychology προστατεύονται από την DMCA. Η αναδημοσίευση επιτρέπεται μόνο κατόπιν γραπτής άδειας από το τμήμα Σύνταξης και μόνο εφόσον ακολουθείται συγκεκριμένη διαδικασία αναδημοσίευσης. Συγκεκριμένα, πρέπει να υπάρχει σαφής αναφορά στο τέλος του άρθρου, για την πηγή 1ης δημοσίευσης καθώς επίσης πρέπει να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί απευθείας στο άρθρο. DMCA.com Protection Status
Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Διαταραχές Μυοσπασμάτων (τικ) στα παιδιά
διαταραχές Μυοσπαστικών, παιδιά

Οι διαταραχές των μυοσπασμάτων ή αλλιώς τα τικ είναι διαταραχές που εκδηλώνονται με ακούσιες και στερεότυπες κινήσεις ή ήχοι που επαναλαμβάνονται χωρίς να έχουν κάποιο σκοπό και μιμούνται στοιχεία φυσιολογικών σχετικών συμπεριφορών. Τα μυοσπάσματα διαρκούν το πολύ ένα δευτερόλεπτο αλλά σε κρίσεις μπορεί να ξεπεράσουν τα εκατό ανά λεπτό. Η ένταση των μυοσπασμάτων μειώνεται όταν το παιδί βρίσκεται σε χαλάρωση ή όταν κοιμάται.

Ανάλυση παιδικού σχεδίου
παιδικό ιχνογράφημα

Αν έχετε ποτέ κοιτάξει ένα παιδικό σχέδιο, αναρωτηθήκατε ποιες σκέψεις και ποια συναισθήματα του παιδιού αντανακλά; Οι ζωγραφιές των παιδιών αντανακλούν τον εσωτερικό τους κόσµο και απεικονίζουν στοιχεία που αφορούν την ψυχολογική τους κατάσταση και το διαπροσωπικό τους ύφος.Παρατηρώντας λοιπόν τι ζωγραφίζει το παιδί σας, μπορείτε να το γνωρίσετε καλύτερα. 

Ψυχοκοινωνικά Στάδια ανάπτυξης του Erik Εrikson
Ψυχοκοινωνικά Στάδια Erikson

Ο Erik Erikson (1950), ένας από τους σημαντικότερους ψυχαναλυτές, πρότεινε ότι υπάρχουν 8 στάδια στο κύκλο της ζωής του ανθρώπου. Καθένα χαρακτηρίζεται από μια ξεχωριστή σύγκρουση την οποία το άτομο πρέπει να λύσει. Μόλις επέρχεται η λύση, ο άνθρωπος αποκτά νέες δεξιότητες και ανεβαίνει στάδιο μέχρι να δημιουργηθεί μία νέα σύγκρουση που πρέπει να λύσει. Αν ο άνθρωπος δεν λύσει τις συγκρούσεις η μετέπειτα ζωή του θα χαρακτηρίζεται από απελπισία γιατί θα είναι αργά για να ασχοληθεί με τις συγκρούσεις του παρελθόντος.

 

Πώς δημιουργούνται οι φοβίες στα παιδιά
παιδικές φοβίες

Η πρώτη εμφάνιση μίας φοβίας ενός αντικειμένου, ενός μέρους ή προσώπου μπορεί να είναι ξαφνική, δηλαδή, να αρχίσει με ένα επεισόδιο άγχους, αλλά μπορεί να ξεκινήσει σιγά σιγά ώστε να μην γίνεται ορατή η αιτία του. Άλλες φορές μπορεί να υπάρξει η «τραυλίζουσα» μορφή εμφάνισης μίας φοβίας η οποία συνοδεύεται από μικρές κρίσεις πανικού ανά διαστήματα.

Εγγραφείτε στο Newsletter μας!

* απαιτούμενα πεδία
Ενδιαφέροντα * :