αυτοαποδοχή

Μιλώντας για την αποδοχή του εαυτού, ο Ψυχολόγος Carl Rogers είχε πει: «Το παράδοξο είναι ότι, όταν αποδεχτώ τον εαυτό μου γι’ αυτό που είμαι, τότε ακριβώς μπορώ να αλλάξω».

Όταν αναφερόμαστε στον όρο «αυτοαποδοχή», εννοούμε ότι αποδεχόμαστε τον εαυτό μας έτσι όπως είναι, με τα ελαττώματα και τα προτερήματά του. Γνωρίζουμε, δηλαδή, τόσο τα αδύναμα όσο και τα δυνατά μας σημεία και δεν προσπαθούμε συνεχώς να διορθωνόμαστε, με σκοπό να γίνουμε τέλειοι. Με άλλα λόγια, αποδεχόμαστε ότι είμαστε «ατελείς» και δε στεκόμαστε διαρκώς απέναντι από τον εαυτό μας, προκειμένου να τον αλλάξουμε.

Πως αποκωδικοποιείται η συνεχής προσπάθεια για αυτοβελτίωση

Αυτή η ερώτηση μπορεί να απαντηθεί υπό όρους, καθώς δεν υπάρχει μια απάντηση που να καλύπτει όλα τα ενδεχόμενα. Η έννοια της αυτο-βελτίωσης, μπορεί να εξελιχθεί σε μια πολύ όμορφη και δημιουργική διαδικασία, μέσα από την οποία ανακαλύπτουμε πολλά και σημαντικά κομμάτια του εαυτού μας που πριν ίσως ήταν εντελώς άγνωστα για εμάς, ενώ παράλληλα μας δίνεται η ευκαιρία να διορθώσουμε και πιθανά λάθη που κάναμε στο παρελθόν.

Όπως αναφέρουμε και παραπάνω, όμως, το πιο σημαντικό είναι αρχικά να αποδεχτούμε τον εαυτό μας έτσι όπως είναι. Αυτό δε σημαίνει ότι αν, για παράδειγμα, γνωρίζω πως είμαι ασυνεπείς στα ραντεβού μου, θα αποδεχτώ ότι θα είμαι έτσι για μια ζωή και δε θα προσπαθήσω να βελτιωθώ. Η έννοια της αποδοχής σε αυτό το σημείο, σχετίζεται με την αποδοχή της «μη τελειότητάς» μου ως ανθρώπου, ότι, δηλαδή, είναι εντελώς φυσιολογικό κι αναμενόμενο να έχω μειονεκτήματα ως προσωπικότητα και ότι δεν επιζητώ την αυτοβελτίωση με σκοπό να φτάσω στην τελειότητα.

Ο σκοπός κάθε προσπάθειάς μας για να γίνουμε καλύτεροι πρέπει να έχει επίκεντρο εμάς τους ίδιους και την ευτυχία μας, όχι αόριστες και «σκληρές» έννοιες όπως είναι αυτή της τελειότητας. Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι δεν είναι δυνατό να ζητάμε από τους άλλους ανθρώπους να μας αποδεχτούν όταν εμείς οι ίδιοι πρωτίστως δεν έχουμε αποδεχτεί τον εαυτό μας.

Χρειάζεται να καταστείλω τον επικριτικό μου εαυτό

Ωστόσο, για να μπορέσουμε πραγματικά να βελτιωθούμε και να διατηρήσουμε τις θετικές συνέπειες της εξέλιξης, είναι σημαντικό να προσπαθήσουμε να δούμε και να αξιολογήσουμε τον εαυτό μας σαν εξωτερικός παρατηρητής. Αυτό είναι αναγκαίο, γιατί, όταν προσπαθούμε να βελτιώσουμε πιθανά μας ελλείμματα εκ των έσω, τείνουμε να μην είμαστε αρκετά αντικειμενικοί και παλεύουμε με τον εαυτό μας, μεταπηδώντας συνεχώς σε αντίθετα άκρα, όπως για παράδειγμα το άκρο του «τί είναι καλό και τί κακό», «τί σωστό και τί λάθος», παραβλέποντας, παρόλα αυτά, τα ενδιάμεσα σημεία.

Έτσι, λοιπόν, οφείλω να σταθώ δίπλα κι όχι απέναντι στον εαυτό μου, χωρίς να ασκώ αυστηρή κριτική και χωρίς να γεμίζω με αρνητικά συναισθήματα την προσπάθειά μου. Επιστρέφοντας, λοιπόν, στο παραπάνω παράδειγμα, μέχρι να καταφέρω να βρω αποτελεσματικούς τρόπους για να είμαι πιο συνεπείς στις υποχρεώσεις μου, καλό θα ήταν να μην «αυτο-μαστιγώνομαι» κάθε φορά που τύχει να αργήσω στο ραντεβού μου, ούτε να κατακρίνω τον εαυτό μου για την καθυστέρηση αυτή, αλλά να με αποδεχτώ εξ αρχής ως άτομο που έχει τα προτερήματα και τα ελαττώματά του.

Τί θα κερδίσω αν αποδεχτώ τον εαυτό μου όπως είναι

Κατ’ αρχάς, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η αποδοχή του εαυτού αποτελεί μια καθαρά εσωτερική – προσωπική διεργασία. Δε χρειάζεται να μας πει κανένας άλλος ότι μας αποδέχεται, παρά μόνο εμείς οι ίδιοι. Αυτό σημαίνει ότι δεν είμαι αυτό που θα ήθελαν οι άλλοι να είμαι, αλλά ούτε κι αυτό που θα ήθελα εγώ ο ίδιος να γίνω κάποια στιγμή στο μέλλον. Αποδέχομαι εγώ και μόνο τον εαυτό μου τώρα. 

Όταν καταφέρουμε να φτάσουμε σε αυτό το επίπεδο αποδοχής του εαυτού μας, τότε θα έχουμε απομακρύνει τις προσωπικές μας ανασφάλειες και τα κόμπλεξ, τα αισθήματα ζήλιας ή απομόνωσης που μπορεί να βιώνουμε κατά καιρούς και θα μειώσουμε τις ευέξαπτες στιγμές μας, καθώς θα είμαστε σε θέση πλέον να εξηγήσουμε τους λόγους που μπορεί να μας κάνουν να νιώθουμε δυσάρεστα συναισθήματα.

Εν κατακλείδι, το να αποδέχομαι τον εαυτό μου δεν είναι μέρος μιας διαδικασίας που καλούμαι να φέρω εις πέρας και μετά τελειώνει. Είναι τρόπος ζωής και με ακολουθά σε όλες μου τις φάσεις. Είναι η φιλοσοφία γύρω από τον τρόπο που επιλέγουμε να ζούμε και να δίνουμε νόημα στην καθημερινότητά μας. Είναι ο τρόπος για να αποκτήσουμε μια καλύτερη ποιότητα ζωής, ξεκινώντας από εμάς τους ίδιους.

Συγγραφή Άρθρου

Κωνσταντίνα Παν. Αρβανίτη - Ψυχολόγος

Κωνσταντίνα Παν. Αρβανίτη: έχει επιβεβαιωθεί από το Psychology

Οι πληροφορίες που αναφέρονται στον επαγγελματικό κατάλογο ειδικών παρέχονται από τους ίδιους τους ειδικούς, κατά την εγγραφή τους στο σύστημα. Όταν βλέπετε την ένδειξη «έχει επιβεβαιωθεί από το Psychology”, σημαίνει ότι το Psychology έχει ελέγξει, με email, τηλεφωνικά ή/και με λήψη των σχετικών εγγράφων, τα ακόλουθα στοιχεία:

  • Ότι ο ειδικός είναι υπαρκτό πρόσωπο.
  • Ότι τα πτυχία οι τίτλοι και οι εξειδικεύσεις που αναφέρει είναι αληθινά.
  • Ότι οι πληροφορίες που αναφέρει ισχύουν.

Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια, MSc. Ειδίκευση στη Γνωστική – Συμπεριφοριστική Ψυχοθεραπεία. Μετεκπαίδευση στην Παιδοψυχολογία – Παιδοψυχιατρική και στις Τεχνικές Διαχείρισης Άγχους & Κατάθλιψης. Συνεδρίες ατομικές κι ομαδικές. Συνεδρίες μέσω Skype.

Τα περιεχόμενα του E-Psychology προστατεύονται από την DMCA. Η αναδημοσίευση επιτρέπεται μόνο κατόπιν γραπτής άδειας από το τμήμα Σύνταξης και μόνο εφόσον ακολουθείται συγκεκριμένη διαδικασία αναδημοσίευσης. Συγκεκριμένα, πρέπει να υπάρχει σαφής αναφορά στο τέλος του άρθρου, για την πηγή 1ης δημοσίευσης καθώς επίσης πρέπει να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί απευθείας στο άρθρο. DMCA.com Protection Status
Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Γιατί δεν ζητάμε από τους άλλους αυτό που χρειαζόμαστε;
Αναζήτηση βοήθειας

Για κάποιους ανθρώπους, το να ζητάνε αυτό που θέλουν, ή αλλιώς, το να εκφράζουν μια επιθυμία ή ανάγκη τους, είναι μέρος της ζωής τους. Είναι τόσο εύκολο και συχνό να ζητάνε αυτό που χρειάζονται που αποτελεί μέρος της ρουτίνας τους. Το κάνουν, δηλαδή, αυθόρμητα και σχεδόν αυτόματα, χωρίς να το σκεφτούν ιδιαίτερα.

Ενσυναίσθηση ως βασικό χαρακτηριστικό μιας επιτυχημένης επικοινωνίας
ενσυναίσθηση

Όταν αναφερόμαστε στον όρο ενσυναίσθηση εννοούμε ότι η επικοινωνία μας εμβαθύνεται με άλλα πρόσωπα μέσω της συναισθηματικής ταύτισης ή κατανόησης των σκέψεων και της συμπεριφοράς των άλλων. Σε αυτό το επίπεδο δε συνδιαλεγόμαστε απλά, κάνουμε κάτι περισσότερο: αντιδρούμε στο συνομιλητή μας με τρόπο με τον οποίο αναπτύσσουμε αμοιβαία κατανόηση και εμπιστοσύνη.

Συμβουλές – Τips για να διαχειριζόμαστε τα συναισθήματά μας
διαχείριση συναισθήματος

Όλοι μας βιώνουμε πολλά και διαφορετικά συναισθήματα καθημερινά, πολλές φορές ταυτόχρονα! Σε αυτές τις περιπτώσεις, όταν τα συναισθήματα που νιώθουμε είναι μεταξύ τους αντίθετα, αισθανόμαστε ότι βιώνουμε μια εσωτερική σύγκρουση και δυσκολευόμαστε να διαχειριστούμε την κατάστασή στην οποία βρισκόμαστε.

Φτιάχνοντας το δικό μου Σχέδιο Ευτυχίας
Σχέδιο Ευτυχίας

Ήρθε η ώρα να περάσουμε από τη θεωρία στην πράξη! Παρακάτω υπάρχουν κάποιες ιδέες για να φτιάξουμε το δικό μας πλάνο ευτυχίας.

Να είσαι ο εαυτός σου. Κινητοποιήσου. Βάλε όρια ανάμεσα σε αυτά που σε κάνουν να νιώθεις χαρούμενος και σ’ αυτά που θεωρούν οι άλλοι για σένα ότι θα ήταν καλό να κάνεις. Στη συνέχεια, δραστηριοποιήσου στην κατεύθυνση των πραγμάτων που θα έκαναν εσένα να νιώσεις όμορφα. Μην αποπροσανατολίζεσαι.

Βρείτε ειδικό Ψυχικής Υγείας

Αναζητήστε ειδικούς στον μοναδικό εξειδεκευμένο κατάλογο στο ελληνικό διαδίκτυο.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Εγγραφείτε στο Newsletter μας!

* απαιτούμενα πεδία
Ενδιαφέροντα * :
0
Shares