Τα παιδιά με ιδιαιτερότητες χρειάζονται την αποδοχή όλων, ξεκινώντας από την ίδια την οικογένεια. Η οικογένεια πρέπει να ξεπεράσει τα συναισθήματα που νιώθει όπως ενοχή, απελπισία, θυμός, ντροπή κατά την γέννηση του παιδιού. Όσο γρηγορότερα απαλλαγεί από αυτά τα συναισθήματα τόσο πιο γρήγορα θα βοηθήσει το παιδί της.

Η οικογένεια πρέπει να υιοθετήσει μία σταθερή συμπεριφορά απέναντι στο παιδί και να την προσαρμόσει ανάλογα με τις ανάγκες του παιδιού, η κάθε υπερπροστατευτική συμπεριφορά δεν βοηθάει.

Όταν ερχόμαστε σε επαφή με παιδιά με ιδιαιτερότητες πρέπει να είμαστε ο εαυτός μας και να συμπεριφερόμαστε όπως θα συμπεριφερόμασταν συνήθως. Δεν πρέπει να υιοθετούμε άλλους τρόπους συμπεριφοράς, να αλλάζουμε την φωνή μας ή να σκύβουμε, να χτυπάμε το χέρι μας στην πλάτη τους δείχνοντας συμπόνια. Η αυτόκλητη βοήθεια δεν είναι βοήθεια γι? αυτά τα παιδιά.

Πρέπει να χρησιμοποιούμε το ίδιο επίπεδο λέξεων και εκφράσεων με το δικό του και όταν δεν καταλάβουμε κάτι που είπε πρέπει να τον ρωτήσουμε να το επαναλάβει με άλλο τρόπο.

Όσο αφορά την κοινωνία, θα πρέπει να δημιουργήσει ανά κατοίκους τα ανάλογα σχολεία ειδικής αγωγής και εκπαιδευτήρια. Τα παιδιά πρέπει να καλλιεργήσουν τις δεξιότητές τους, να δημιουργήσουν διαπροσωπικές σχέσεις και να κοινωνικοποιηθούν. Με αυτό τον τρόπο τα παιδιά θα αισθάνονται παραγωγικά, χρήσιμα και θα βελτιώνεται η αυτοεκτίμησή τους.

Τα παιδιά επίσης, χρειάζονται το παιχνίδι και τις αθλητικές δραστηριότητες. Στη βρεφική ηλικία, το παιχνίδι βοηθάει το παιδί να αποκτήσει τον έλεγχο του σώματός του. Παίζοντας, ένα παιδί μαθαίνει, πειραματίζεται, ευχαριστιέται, απογοητεύεται και τέλος εξωτερικεύει τα συναισθήματά του.

Με τις αθλητικές δραστηριότητες το παιδί απελευθερώνει ενέργεια, αναπτύσσει την φαντασία του, γνωρίζει καλύτερα τον εαυτό του και βιώνει με το σώμα του τον χώρο. Μέσω της άθλησης το παιδί ευεργετείται σε ορθοπεδικό και νευρολογικό επίπεδο, από την προσπάθεια συντονισμού των κινήσεών του.

Συγγραφή Άρθρου

Ασημίνα Αγγελίδου

ashmina angelidouΨυχολόγος (Α.Π.Θ.), Παιδοψυχολόγος (Msc, NL), Ψυχολόγος Υγείας (Msc., NL)
Γνωστική Συμπεριφορική Θεραπεία (CBT., NL), Συμβουλευτική (ER., UB), Μαθησιακές Δυσκολίες (Co., UK)

Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. | Maziboroume.gr

Όλα τα περιεχόμενα της Πύλης Ψυχολογίας - Psychology.gr προστατεύονται από την DMCA. Η αναδημοσίευση περιεχομένου είναι αποδεκτή, μόνο εφόσον τηρούνται όλοι ανεξαιρέτως οι παρακάτω κανόνες. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση η Πύλη Ψυχολογίας θα προχωράει σε καταγγελία DMCA, χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση. Διαβάστε προσεκτικά το σχετικό πλαίσιο: ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ DMCA.com Protection Status

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Κακές συνήθειες των παιδιών
αγχώδες παιδί

Τα παιδιά αρκετές φορές όταν νιώθουν άγχος, αγωνία ή πίεση τρώνε τα νύχια τους, πιπιλίζουν τον αντίχειρά τους, τσιμπάνε το δέρμα τους ή τραβάνε τα μαλλιά τους κ.α. Αυτές οι συμπεριφορές είναι ωε ένα βαθμό λειτουργικές διότι μειώνουν την εσωτερική ένταση που νιώθει το παιδί. Το φαινόμενο όμως αυτό μπορεί να παρατηρηθεί κι όταν το παιδί είναι χαλαρό και δεν διαπιστώνεται κάποια αιτία, γι’ αυτό θεωρείται πρόβλημα ψυχικής έντασης και οι γονείς πολλές φορές το χαρακτηρίζουν ως «κακή συνήθεια».

Ενίσχυση της ψυχικής ανθεκτικότητας των παιδιών
ψυχική ανθεκτικότητα

Η ψυχική ανθεκτικότητα επιτρέπει στο παιδί να ανακάμψει ύστερα από αντίξοα γεγονότα, αγχωτικές καταστάσεις και να συνεχίζει με την εξέλιξή του. «Η ψυχική ανθεκτικότητα αναφέρεται σε μια δυναμική διαδικασία η οποία ενέχει τη θετική προσαρμογή στο πλαίσιο σημαντικών αντιξοοτήτων». Ιδέες για την ενίσχυση της ψυχικής ανθεκτικότητας έχουν προταθεί σε διάφορους τομείς της ζωής και έχει αποδειχθεί ότι η ψυχική ανθεκτικότητα μπορεί να βελτιωθεί αργότερα στη ζωή.

Το άγχος στα παιδιά
άγχος

Μπορεί ένα παιδί να έχει άγχος; Το άγχος έχει περιγραφεί σαν ένας διάχυτος φόβος ή κίνδυνος ο οποίος ξεκινά από μικρή ηλικία και μπορεί να γίνει χρόνιο. Το άγχος με την μορφή του φόβου, είναι μία φυσιολογική αντίδραση του ανθρώπου και αποτελεί μία προσαρμοστική αντίδραση σε μία επικείμενη απειλή.

Ποιοτικός χρόνος με το παιδί μου
Ποιοτικός χρόνος

Πολλοί γονείς αναφέρουν ότι περνούν πολύ χρόνο με το παιδί τους μέσα στην ημέρα και δεν είναι λίγοι οι γονείς που αναφέρουν ότι περνούν όλη την ημέρα με το παιδί τους. Όμως, αυτός ο χρόνος για τον οποίο αναφέρονται είναι ποιοτικός; Από την άλλη, δεν είναι λίγοι οι γονείς που έχουν ελάχιστο χρόνο μέσα στην ημέρα τους, θα μπορούσαν να τον αξιοποιήσουν κατάλληλα για τα παιδιά τους;

Εγγραφή στο Newsletter

Απεχθανόμαστε το Spam! Στην 1η λίστα, θα λαμβάνετε emails από την Πύλη Ψυχολογίας για επιλεγμένα άρθρα ψυχολογίας. Στη 2η λίστα, θα λαμβάνετε προτάσεις βιβλίων ψυχολογίας. Στην 3η λίστα, κάντε εγγραφή μόνο αν είστε επαγγελματίας ψυχικής υγείας.

0
Shares