Συνηθίζουμε να λέμε ότι πρέπει "να είμαστε ο εαυτός μας". Και το λέμε με υπερηφάνεια, εν μέρει σωστά, γιατί είναι όντως καλύτερα να είσαι ο εαυτός σου απο το να επιχειρείς να γίνεις κακέκτυπο κάποιου άλλου. Θα φανεί εξάλλου, αργά η γρήγορα αν είσαι αυθεντικός.

Μη βιάζεσαι να βγάζεις συμπεράσματα για τους άλλους. Οι άλλοι δεν είναι ξένοι. Οι άλλοι είσαι εσύ, καθώς προβάλλεσαι στον κόσμο των συμβάντων.

Πώς οι δεσμοί που έζησες γίνονται αυτό που νιώθεις, σκέφτεσαι και γίνεσαι.

Κατέβα από τη σκάλα, είσαι μοναδικός - είσαι αρκετός!

Τα περισσότερα βιβλία, σεμινάρια, βιωματικά εργαστήρια για επιτυχία, business, marketing, προσωπική ανάπτυξη μιλάνε για αυτή τη σκάλα που χρειάζεται να σκαρφαλώνουμε και να σκαρφαλώνουμε και να παλεύουμε αέναα στο κυνήγι του κρυμμένου θησαυρού. Εκεί που προτείνουν ότι χρειάζεται να ανακαλύψουμε μυστικά, τρικς, μεθόδους, στρατηγικές για να φτάσουμε εκεί που θέλουμε να φτάσουμε.

Ιστορικά η έννοια του τραύματος αναδεικνύεται αρχικά στη ψυχαναλυτική θεωρία, όταν ο Freud τοποθετούσε το τραύμα στη βάση των νευρώσεων. Αυτό που διακρίνει το τραύμα είναι η ύπαρξη μιας καθηλωτικής εμπειρίας, η επίδραση της οποίας εντοπίζεται κυρίως εκ των υστέρων.

Την Τετάρτη 10 Απριλίου, στις 19:00 η Αλυσίδα Πολιτισμού IANOS και οι εκδόσεις Ψυχογιός διοργανώνουν παρουσίαση του βιβλίου του Γρηγόρη Βασιλειάδη, με τίτλο «Το ψυχοθεραπευτικό ταξίδι». 

Αν έχεις μάθει να ορίζεις τον εαυτό σου με βάση την εικόνα που έχουν οι άλλοι για σένα. Αν είσαι χαρούμενος, επειδή σου λένε ότι φαίνεσαι χαρούμενος. Αν είσαι στεναχωρημένος, επειδή σου λένε ότι δε φαίνεσαι πολύ καλά. Αν η απόφασή σου αυτή δεν είναι σωστή, επειδή δε συμφωνούν οι άλλοι με αυτήν.

Πόσα «πρέπει» χωράει, άραγε, μια ανθρώπινη ζωή; Από τη στιγμή που ερχόμαστε σε αυτόν τον κόσμο, πριν καν προλάβουμε να καταλάβουμε ποιοι είμαστε, αρχίζουμε να μαθαίνουμε τι πρέπει να είμαστε.

Αναζητώντας τη σωστή απάντηση στην ερώτηση για το πόσους εαυτούς εν τέλει έχουμε, βρήκα τις βάσεις στη λογοτεχνία. Ο Χαλίλ Γκιμπράν, στο έργο του Οι 7 Εαυτοί, γράφει: «Στη σιωπηλότερη ώρα της νύχτας, καθώς έγερνα μισοκοιμάμενος, οι εφτά εαυτοί μου κάθησαν αντάμα και, ψιθυρίζοντας, έτσι κουβέντιαζαν:

Ο κύριος άξονας στις θεραπείες είναι η έκφραση. Με ποικίλους τρόπους οι ειδικοί παροτρύνουν και υποστηρίζουν τους ανθρώπους να εκφράζονται με το λόγο, τις εκφράσεις τους και το σώμα τους. Με κάθε τρόπο να μιλούν, λοιπόν.

Ζούμε σε έναν κόσμο γεμάτο αντιθέσεις, οι οποίες τι περισσότερες φορές καταλήγουν σε συγκρούσεις. Έντονα υπόγεια ρεύματα της ζωής, συχνά μας παρασέρνουν σε άγνωστα μονοπάτια να διαβούμε. Έτσι, δεν προλαβαίνουμε να ζήσουμε, να αγγίξουμε και να αισθανθούμε το θαύμα της.

Τι θα δείτε στο κείμενο: Σ’ αυτό το άρθρο θα διαβάσετε, πώς γνωρίζουμε και κατασκευάζουμε τον εαυτό μας μέσα από τις συγκρίσεις που κάνουμε με τους άλλους. Επίσης, τι είδους αυτοεικόνα θέλουμε, συνήθως, να δημιουργούμε. Και τέλος, πως η σύγκριση μπορεί να λειτουργήσει ως σκαλοπάτι για ν’ ανέβουμε και όχι να κατέβουμε στη σχέση που διαμορφώνουμε με τον εαυτό και τους άλλους.

Η δυσλειτουργία στις οικογένειες μπορεί να έχει πολλές μορφές και να ποικίλει σε ένταση και συχνότητα.

Πολλές φορές στη ζωή, προκύπτουν συμβάντα που φαντάζουν αδιέξοδα. Μερικές φορές αρκετά από αυτά, ξεπερνιούνται με τις δικές μας προσπάθειες. Πολλά όμως επίσης, ξεπερνιούνται με κάποιον θαυμαστό και μη κατανοητό για εμάς τρόπο.

Να είσαι ο εαυτός σου! Όλοι οι άλλοι ρόλοι είναι πιασμένοι, είχε πει ο Όσκαρ Γουάιλντ. Τι εννoούσε άραγε στην πράξη;

Τι έιναι αυτό που το λένε αγάπη…  Οι άνθρωποι όσοι διαφορετικοί και να είμαστε έχουμε περίπου κοινές ανάγκες. Μια από τις ισχυρότερες υπαρξιακές ανάγκες μέσα μας, είναι η ανάγκη για αγάπη, η ανάγκη να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε άνευ όρων, η ανάγκη για συνένωση, όσο και αν αυτό πολλές φορές το κρύβουμε ακόμα και από τον ίδιο μας τον εαυτό.

Στη ζωή υπάρχουν φορές, όπου είναι απαραίτητο να διατυπώνονται ερωτήματα, τα οποία αναζητούν απαντήσεις. Πολλά από αυτά ενδέχεται να είναι ανούσια, άλλα όμως είναι πολύ σημαντικά.

Ένα από τα πρώτα πράγματα που συνειδητοποιεί κανείς στους αρχικούς μήνες της εκπαίδευσής του ως σύμβουλος ή ψυχοθεραπευτής είναι πόσο αναγκαίος είναι ο αναστοχασμός.

Ο άνθρωπος ερχόμενος στην ζωή, αναζητά να συνειδητοποιήσει τους λόγους της παρουσίας του σε αυτήν. Επιδιώκει επίσης να ταυτίσει την πορεία του, με τις προσωπικές του επιθυμίες.

Μόλις κυκλοφόρησε Το ψυχοθεραπευτικό ταξίδι, του ψυχολόγου - ψυχοθεραπευτή, Γρηγόρη Βασιλειάδη, από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Μετά από πολλές επιτυχημένες εκδόσεις, επανέρχεται ανανεωμένο, με πολλά νέα υπαρξιακά κείμενα αυτογνωσίας!