Πολλές φορές νιώθεις την αίσθηση πως δεν είσαι ο εαυτός σου. Το συναίσθημά σου μπορεί να έχει διακυμάνσεις που δεν κατανοείς, οι σκέψεις σου ίσως είναι αυτόματες και νιώθεις πως δεν έχεις τον έλεγχό τους και η συμπεριφορά σου έχει αλλαγές που δεν αντιλαμβάνεσαι.

Οι άλλοι γύρω σου φαίνεται να μην αναγνωρίζουν και να αποδέχονται τις ικανότητες και τα επιτεύγματά σου κάτι που σε κάνει να νιώθεις δυσάρεστα.

Έχεις φτάσει σε μια ηλικία που θεωρείται αναμενόμενο να έχεις βρει τον εαυτό σου, να ξέρεις ποιος είσαι, τι θέλεις και ποιες είναι οι ανάγκες σου. Αλλά είσαι σήμερα εδώ, έχοντας ξεπεράσει την εφηβική ηλικία και ίσως πολύ πιο πέρα από αυτήν, και δεν ξέρεις ποιος είσαι.

• Πάνε μόνο οι τρελοί.

Το να ζητήσει κάποιος βοήθεια από ψυχολόγο δεν τον κάνει ούτε τρελό, ούτε προβληματικό. Αντίθετα, πρόκειται για κάποιον, που αποδέχεται τις δυσκολίες που βιώνει, επιθυμεί να τις διαχειριστεί κι αναλαμβάνει δράση.

Τον Μάρτιο το Believe In You επιστρέφει με 3 πρωτότυπα σεμινάρια. Μπορείτε να τα παρακολουθήσετε σε μοναδική τιμή προσφοράς για να διαπιστώσετε πώς συνδέονται μεταξύ τους, αν και φαινομενικά δεν έχουν σχέση.

Με αφορμή την έναρξη της νέας χρονιάς, συχνά διατυπώνεται η άποψη ότι είναι ευκαιρία διατύπωσης νέων στόχων, με γνώμονα τη βελτίωση της ποιότητας ζωής, την εξέλιξη του ατόμου, καθώς και τη δημιουργία νέων ευκαιριών στον επαγγελματικό και προσωπικό τομέα.

Η Διαφοροποίηση είναι μια σπουδαία έννοια και, όπως θα περιγράψω παρακάτω, ο διαφοροποιημένος άνθρωπος μοιάζει να είναι ο «τέλειος» άνθρωπος, μολονότι το τέλειο δεν υφίσταται στη ζωή. Για να ακριβολογούμε πρόκειται για έναν αυθεντικό, ισορροπημένο και ψυχικά υγιή άνθρωπο.

Ρωτήσαμε τους συναδέλφους μας στην ομάδα του εξειδικευμένου βιβλιοπωλείου ψυχολογίας του PSYCHOLOGY.GR, για τα βιβλία αυτογνωσίας που αν ως τώρα δεν έχουμε διαβάσει.... πρέπει οπωσδήποτε να τα διαβάσουμε μέσα στο 2023.

Στους άλλους φαινόταν λίγο σαν αστείο- άλλοτε έκανα σαν προβατάκι κι άλλοτε σαν μαινόμενος ταύρος. Φαίνεται ότι δεν μπορούσα να βρω την ισορροπία μου, όταν υπήρχε κάποια αντιπαράθεση, με αποτέλεσμα ποτέ να μην επιτυχαίνω αυτό που ήθελα. Η εκπαίδευση στη διεκδικητική συμπεριφορά με βοήθησε να βρω μια μη ακραία στάση, την οποία μπορούσα να υιοθετήσω όλο και πιο εύκολα με την εξάσκηση.

Από τις απαρχές της ζωής μας, από την πρώτη-πρώτη στιγμή που βλέπουμε το φως, το οικογενειακό δίκτυο που μας περιβάλλει πασχίζει να μας εντάξει σε αυτόν τον κόσμο. Οι μητέρες μας πολεμούν να μας μάθουν να κοιμόμαστε νωρίς και με ωράριο ως βρέφη, να κρατάμε σωστά το στήθος της, όσο μας θηλάζει.

Στις αρχές του φθινοπώρου του 2020, για πρώτη φορά βλέπαμε στους δρόμους ανθρώπους να κυκλοφορούν με μάσκες παντού. Μέχρι να εισβάλλει η πανδημία του κορωνοϊού στη ζωή μας, τέτοιες εικόνες ήταν αποκλειστικά προϊόντα μυθοπλασίας σε ξένες ταινίες που απολαμβάναμε από τον καναπέ μας.

Υπάρχει μια φράση που δεν θα τη βρεις σε σεμινάρια ούτε σε βιβλία «αυτογνωσίας». Την ακούω όμως όλο και πιο συχνά, χαμηλόφωνα, σχεδόν σαν εξομολόγηση σε σκοτεινό δωμάτιο:

Η αγάπη λένε κάνει θαύματα, αλλάζει τον άνθρωπο, τον μεταμορφώνει! Είναι όμως έτσι; Και αν ναι, ποια αγάπη έχει τη δύναμη αυτή; Μπορεί μια ανώριμη αγάπη, μια αγάπη ναρκισσιστική, εγωιστική να κάνει θαύματα; H μήπως, ακόμη και η γονεική αγάπη, όταν δεν είναι ώριμη δεν επιτελεί το ρόλο της;

Νιώθεις μερικές φορές πως η καθημερινότητα που βιώνεις σε ξεπερνάει; Ότι η ενέργεια σου εξαφανίζεται σαν ατμός; Και αν σου έλεγε κάποιος ότι δε μας καθορίζουν όσα συμβαίνουν στη ζωή μας, αλλά η ερμηνεία που δίνουμε σε αυτά;Τι θα απαντούσες;

Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από τον Θεό με πέντε φυσικά συναισθήματα: φόβο, θλίψη, θυμό, ζήλια κι αγάπη. Προτού καν γίνει κανείς έξι χρονών, όλα τα παραπάνω φυσικά συναισθήματα έχουν μετατραπεί σε αφύσικα!

Μπορείς να φανταστείς έναν κόσμο που όλοι λέμε αυτό που θέλουμε και εκφράζουμε αυτό που νιώθουμε; Έναν κόσμο που δεν υπάρχει ανείπωτο, που όλα λέγονται στο εδώ και τώρα, έναν κόσμο με συναισθήματα;
Ο τρόπος που ζούμε έχει δημιουργήσει δύο διαστάσεις, μία μέσα μας και μία έξω μας...

Στο πεδίο της φιλίας, όλοι είμαστε ερασιτέχνες ψυχολόγοι. Με την έννοια ότι λίγο ή πολύ, δεν υπάρχει κανείς απο εμάς που κάποια στιγμή στη ζωή του να μην κλήθηκε να υποστηρίξει ψυχολογικά κάποιον φίλο του, που περνάει μια δύσκολη περίοδο στη ζωή του.

Στο σημείωμα αυτό θα ήθελα, δια μέσου της προσωπικής εμεπιρίας -αφού δεν έχω ειδικές γνώσεις ψυχολογίας παρά μόνο εμπειρικές- να σας μεταφέρω το πως ένας φίλος μπορεί να υποστηρίξει αποτελεσματικότερα το φίλο του τη στιγμή της κρίσης.

Η χαμηλή αυτοεκτίμηση βρίσκεται συχνά στη βάση της πυραμίδας των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε στις σχέσεις, στη συμπεριφορά, στα συναισθήματα. Όπως σε όλες τις ψυχικές διαταραχές, στο άγχος στην κατάθλιψη έτσι και στο ζήτημα της αυτοεκτίμησης εμείς είμαστε αυτοί που διαιωνίζουμε μια κατάσταση και κανείς άλλος.

Όλοι γνωρίζουμε πόσο δύσκολο είναι ορισμένες φορές να πούμε αυτό που πραγματικά νιώθουμε… Πόσες φορές έχουμε αναρωτηθεί αν ο σύντροφός μας μάς καταλαβαίνει… Πόσο φορές έχουμε αναρωτηθεί αν ο σύντροφός μας κατανοεί και συναισθάνεται αυτό που νιώθουμε εμείς… Πόσες φορές έχουμε εκνευριστεί με τον εαυτό μας μη μπορώντας να εκφράσουμε με λέξεις αυτό που πραγματικά νιώθουμε κι όχι αυτό που σκεφτόμαστε…

Είναι αδιαμφισβήτητο το γεγονός ότι ακρογωνιαίο λίθο σε μια θεραπευτική σχέση αποτελεί η ενδελεχής διερεύνηση των προηγούμενων ψυχοθεραπειών του θεραπευομένου/ης από το θεραπευτή/τρια. Εντούτοις, σύμφωνα με τον Yalom, οι περιγραφές της επιτυχημενης ή αποτυχημένης προγενέστερης θεραπείας είναι καθόλα "δυναμικές", υπό την έννοια ότι τροποποιούνται με την ίδια λογική που αλλάζει η άποψη των ασθενών για γεγονότα του παρελθόντος τους.

Στο σύγχρονο κόσμο, όπου οι απαιτήσεις και οι προσδοκίες συχνά διαμορφώνουν την καθημερινή μας ζωή, το ερώτημα της αυτονομίας αναδύεται ως ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ανθρώπινης ψυχολογίας.