Αυτό που σίγουρα δεν ξεχνά η μνήμη, είναι οι ενοχές.

Ενοχές γύρω από αδύνατες επιθυμίες, ενοχές για παρελθοντικές εμπειρίες, ενοχές για τον εαυτό μου, ενοχές γύρω από το «καλό παιδί» που υπόσχομαι να είμαι, για πράγματα που αδικούμαι, για τα «θέλω» και τα «πιστεύω» μου, μπερδεμένα συναισθήματα που εγκλωβίζουν την ελευθερία και την ψυχική ηρεμία.

Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουμε ότι οι σκέψεις μας είναι αντικειμενικές, λογικές και ακριβείς. Νομίζουμε ότι καταλαβαίνουμε την πραγματικότητα ακριβώς όπως είναι και ότι οι αποφάσεις μας βασίζονται σε αντικειμενικά δεδομένα.

Πριν την έλευση της ψηφιακής εποχής, η εξερεύνηση του σχηματισμού και της έννοιας του Εαυτού αναγόταν, κατά βάση, στην πρόσωπο με πρόσωπο αλληλεπίδραση.

Η πράξη της δέσμευσης είναι μία σημαντική προσωπική απόφαση που παίρνω και πορεύομαι στη ζωή. Είναι μία ικανότητα που αναπτύσσεται μαζί με μένα και δεν αφορά μόνο ένα άλλο πρόσωπο ή μία σχέση. Κυρίως αφορά τη ζωή και τον εαυτό μου. Έχει να κάνει με τον τρόπο που αναλαμβάνω τον εαυτό μου, αυτά που νιώθω και θέλω, τις ανάγκες μου.

Στη σύγχρονη εποχή αρκετοί άνθρωποι όταν υποφέρουν ψυχικά, καταφεύγουν στο διαδίκτυο αναζητώντας να ονομάσουν αυτό από που τους κάνει να υποφέρουν. Διαγνώσεις όπως κατάθλιψη, διπολική διαταραχή, κρίσεις πανικού, κρίσεις άγχους κ.α, αποτελούν τις διαφορετικές διαγνώσεις που ο οποιοσδήποτε έχει διαβάσει στους ιστότοπους και ίσως εν μέρει έχει αναγνωρίσει στον εαυτό του.

Υπάρχει μια παράξενη αλήθεια που σπάνια παραδεχόμαστε: καμία ιδέα δεν στέκεται πραγματικά μόνη της. Όσο δυνατή κι αν μοιάζει, όσο καθαρή κι αν παρουσιάζεται, υπάρχει μόνο επειδή κάτι απέναντί της τη διαψεύδει, την αμφισβητεί, τη δοκιμάζει. Μια ιδέα δεν ζει στο κενό. Ζει μέσα σε μια σχέση έντασης με την αντίθεσή της.

Έχει διαπιστωθεί από πολλούς ειδικούς στο χώρο της ψυχικής υγείας, ότι η ελληνική οικογένεια όχι μόνο δεν ενθαρρύνει αλλά πολύ συχνά αποτρέπει την ουσιαστική ενηλικίωση των παιδιών.

Ο άνθρωπος αλλάζει καθημερινά. Δέχεται νέα ερεθίσματα, βιώνει νέες εμπειρίες, αφομοιώνει νέες πληροφορίες, σφυρηλατεί νέα χαρακτηριστικά προσωπικότητας ενώ αφήνει άλλα να εξασθενίσουν.

Την Πέμπτη 9 Σεπτεμβρίου στις 21:00 οι Εκδόσεις Διόπτρα θα υποδεχτούν στον πολυχώρο Αθηναίων Πολιτεία τον Ερωτόκριτο Κυμιωνή, ο οποίος θα μιλήσει για το βιβλίο του Το Ημερολόγιο ενός Πρίγκιπα, θα συζητήσει με τους αναγνώστες και θα υπογράψει αντίτυπα.

Ο καθένας έχει τον δικό του σταυρό ύπαρξης και τις δικές του απολαβές στο μοναδικό ταξίδι της ζωής του (Απολογισμός στα γενέθλιά του).

Ως άνθρωποι, βρισκόμαστε από τη φύση μας σε μια οριακή κατάσταση. Από τη μία, τείνουμε προς το άπειρο, επιθυμώντας να κατανοήσουμε ό,τι μας υπερβαίνει, αλλά και να πράξουμε ό,τι είναι πέρα από τις δυνάμεις μας.

Αν οι πράξεις σου εμπνέουν τους άλλους να ονειρεύονται, να μαθαίνουν, να πράττουν περισσότερα και να προοδεύουν, τότε είσαι ηγέτης - John Quincy Adams

Με γνώμονα την εξέλιξη και την ανάπτυξη, οι σύγχρονες επιχειρήσεις αλλάζουν τρόπο πλεύσης όσον αφορά τη διοίκησή τους. Εστιάζουν στον άνθρωπο και επενδύουν στην εργασιακή του δέσμευση και ικανοποίηση.

«Ταπεινοφροσύνη είναι η γνώση του εαυτού όπως ακριβώς είναι». Αυτή η πρόταση αποτελεί παράφραση από ένα μεσαιωνικό βιβλίο που γράφτηκε από κάποιον ανώνυμο μοναχό του 14ου αιώνα, με τον τίτλο The Cloud of Unknowing (Το σύννεφο του να μην ξέρεις). Είναι βαθιά λόγια και πολύ σημαντικά για την αναζήτηση της αυτογνωσίας.

Σήμερα, η Τεχνητή Νοημοσύνη, ή ΤΝ, είναι παντού. Είναι μηχανές και προγράμματα που μπορούν να κάνουν πράγματα που πριν μόνο οι άνθρωποι ήξεραν να κάνουν, όπως να απαντούν σε ερωτήσεις ή να μαθαίνουν από τα λάθη τους.

Στο αιώνιο συμπόσιο, όπου η σιωπή της αιωνιότητας αγκαλιάζει τα πάντα, και η αμυδρή λάμψη ενός αστεριού-οθόνης απεικόνιζε την ανθρώπινη ύπαρξη γεμάτη φόβο και αδιάκοπη αναζήτηση, οι πέντε μεγάλοι σοφοί – ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης, ο Επίκτητος και ο Επίκουρος – είχαν συγκεντρωθεί.

Η απαισιοδοξία είναι θέμα διάθεσης. Η αισιοδοξία είναι θέμα θέλησης - Émile Chartier (Alain), 1868-1951, Γάλλος φιλόσοφος...
Ο αισιόδοξος τρόπος ζωής και σκέψης είναι το κλειδί για την προσωπική και επαγγελματική επιτυχία και ευτυχία.

Στα πλαίσια της ενότητας «Οι ψυχοθεραπευτές στο ντιβάνι», η ομάδα του Psychology.gr επικοινώνησε με συνεργάτες-Ειδικούς Ψυχικής Υγείας θέτοντας το ερώτημα αν οι θρησκευτικές πεποιθήσεις του ψυχοθεραπευτή έχουν σημασία και αποτελούν κριτήριο επιλογής ή απόρριψης για κάποιον που ενδιαφέρεται να ξεκινήσει ψυχοθεραπεία.

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που προσπαθούμε να αλλάξουμε κάτι, αλλά παρ’ όλες τις προσπάθειες νιώθουμε ότι βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο. Μια σχέση επαναλαμβάνει τα ίδια μοτίβα, μια επαγγελματική προσπάθεια συναντά συνεχώς εμπόδια ή μια εσωτερική δυσκολία φαίνεται να επιστρέφει ξανά και ξανά.

Η οικογένεια είναι ένα σύστημα, δηλαδή μία ομάδα ατόμων που προσπαθούν να λειτουργήσουν όλοι μαζί. Τα μέλη μεταξύ τους είναι σε βαθιά σύνδεση και το ένα επηρεάζει το άλλο κάθε στιγμή και σε πολλά επίπεδα. Το σύστημα αυτό της οικογένειας, αφορά τις ρίζες, την ταυτότητα και την λειτουργία μας ως κοινωνικό ον.

Σήμερα που οι ομαδικές εκδηλώσεις (π.χ. γιορτές, πανηγύρια, οικογενειακές συγκεντρώσεις, κ.λ.π) τείνουν να εξαφανιστούν, ο άνθρωπος -που από τη φύση του έχει ανάγκη από την συμμετοχή του σε ομαδικές μορφές οργάνωσης & δράσης για να οριοθετηθεί σαν προσωπικότητα και χτίσει την ατομική του ταυτότητα- σιγά σιγά απομονώνεται, νιώθει μοναξιά, κάποτε απόγνωση, και τελικά αισθάνεται την απουσία του νοήματος από την ζωή του.