Ακρόαση άρθρου......
Πρόσθεσε το Psychology.gr στις προτιμώμενες πηγές σου στη Google
Με αυτό τον τρόπο, θα βλέπεις πρώτος όλα τα νέα άρθρα ψυχολογίας και ψυχικής υγείας που δημοσιεύονται στο PSYCHOLOGY.GR
Έχεις φτάσει σε μια ηλικία που θεωρείται αναμενόμενο να έχεις βρει τον εαυτό σου, να ξέρεις ποιος είσαι, τι θέλεις και ποιες είναι οι ανάγκες σου. Αλλά είσαι σήμερα εδώ, έχοντας ξεπεράσει την εφηβική ηλικία και ίσως πολύ πιο πέρα από αυτήν, και δεν ξέρεις ποιος είσαι.
Ίσως βγήκες από μια πολύχρονη σχέση και συνειδητοποίησες ότι «έχασες» τον εαυτό σου μέσα σε αυτή. Ίσως να έχασες μια δουλειά. Ίσως να έφυγε κάποιος ρόλος που υπηρετούσες για χρόνια, όπως το να είσαι σύζυγος ή γονιός ενός παιδιού που πλέον έχει ενηλικιωθεί.
Ή ίσως πάλι να νιώθεις ότι προσαρμόζεσαι σε όλους και γίνεσαι αυτό που θέλουν οι άλλοι.
Αναρωτιέσαι, πώς γίνεται να μην ξέρω τον ίδιο μου τον εαυτό;
Υπάρχουν άνθρωποι που φαίνεται ότι ξέρουν ποιοι είναι, έχουν αυτοπεποίθηση, φωνή, ξεκάθαρη γραμμή για το μέλλον, αποφασιστικότητα και σιγουριά. Τι συνέβη όμως, και εγώ δεν νιώθω έτσι;
Πράγματι, κάτι συνέβη εκεί. Ή μάλλον κάτι δεν συνέβη που θα έπρεπε να συμβεί.
Οι ρίζες του εσωτερικού προτύπου
Όταν είμαστε παιδιά έχουμε την ανάγκη να μας αγαπούν, να μας φροντίζουν, να μας καταλαβαίνουν, να μας σέβονται, να μας προσέχουν, να μας ακούν. Ανάλογα με το πώς μας συμπεριφέρονται διαμορφώνουμε την ιδέα για το τι μας αξίζει, πώς πρέπει να μας συμπεριφέρονται και ποιοι είμαστε. Αυτήν την ιδέα την κουβαλάμε σε όλη μας τη ζωή.
Δεν είναι τυχαίο ότι η θεωρία της προσκόλλησης περιγράφει πώς οι πρώιμες σχέσεις με τους φροντιστές μας γίνονται το εσωτερικό πρότυπο με το οποίο σχετιζόμαστε αργότερα με τους άλλους αλλά και με τον εαυτό μας.
Ένα παιδί όμως χρειάζεται εκτός των άλλων να έχει το χώρο να εκφράζεται, να κάνει τις επιλογές του, να νιώθει ελεύθερο να είναι αυτό που θέλει να είναι χωρίς περιορισμούς.
Εκμάθηση Ψυχοθεραπευτικών Τεχνικών και Εργαλείων: Συνθετική Προσέγγιση
Εντατικό πρόγραμμα εκμάθησης Ψυχοθεραπευτικών Τεχνικών από: ‘’Γνωσιακή Συμπεριφορική, Ψυχαναλυτική, Gestalt και Συστημική Ατόμων/Ζεύγους και Οικογένειας/Γενεόγραμμα/Ομαδική
Να διαλέξει εκείνο το πώς θα ντυθεί, το τι θα παίξει, τι τραγούδι θα ακούσει, το πώς θα γελάσει, το πώς θα περάσει τον χρόνο του.
Αυτός ο χώρος του δίνει τη δυνατότητα να είναι αυθόρμητο και να χτίσει την προσωπικότητά του. Με αυτόν τον τρόπο ξεδιπλώνεται η μοναδικότητά του και εκφράζεται πηγαία ο αληθινός του εαυτός. Σύμφωνα με τη θεωρία του αυτοπροσδιορισμού, η αίσθηση αυτονομίας αποτελεί βασική ψυχολογική ανάγκη για την ανάπτυξη ενός σταθερού και αυθεντικού εαυτού.
Ο ζωτικός χώρος της αυτονομίας
Πολλές φορές όμως δεν του δίνεται αυτός ο χώρος.
Οι φροντιστές του παιδιού, γονείς, παππούδες και γιαγιάδες ή οποιοσδήποτε το μεγαλώνει, στην προσπάθειά τους να το αναθρέψουν με αξίες, τρόπους συμπεριφοράς που αρμόζουν στην κοινωνία και οτιδήποτε θεωρείται καθωσπρέπει και σωστό, τελικά το παγιδεύουν.
ΠΡΟΣΩΠΟΚΕΝΤΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΩΜΑΤΙΚΗ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΣΙΑΚΟ ΤΡΑΥΜΑ
Εγκαιρη εγγραφή: έως 30 Ιουνίου 2026 | Διοργάνωση: PSYVERSITY
Τα σεμινάρια απευθύνονται σε Επαγγελματίες Ψυχικής Υγείας που έχουν ενδιαφέρον να εξειδικευθούν στη θεραπεία του ψυχικού τραύματος υπό το πρίσμα της Προσωποκεντρικής Προσέγγισης στην Θεραπεία.
Κάποιοι φροντιστές προσπαθούν να μεγαλώσουν το παιδί καθ’ ομοίωσή τους. Το προτρέπουν να κάνει ό,τι θέλουν εκείνοι, να είναι όπως είναι εκείνοι. Αυτό αντικατοπτρίζει συχνά τη δική τους δυσκολία, είτε επειδή έζησαν κάτι αντίστοιχο είτε επειδή πιστεύουν ότι μόνο αυτός ο τρόπος δουλεύει.
Κρίνουν, παινεύουν ή τιμωρούν το παιδί αντίστοιχα ώστε αυτό να συμπεριφέρεται όπως ακριβώς θέλει ο γονέας. Φυσικά δεν αναφερόμαστε σε συμπεριφορές αντικειμενικά λειτουργικές ή δυσλειτουργικές, όπως το ότι είναι καλό ένα παιδί να κοιμάται νωρίς ή ότι είναι καλό να είναι περιορισμένη η κατανάλωση ζάχαρης, αλλά σε συμπεριφορές που έχουν να κάνουν με άσκοπο περιορισμό της ελευθερίας του, όπως το πώς θέλει να κάνει τα μαλλιά του, τι ρούχα θέλει να φορέσει, τι χόμπι θέλει να ακολουθήσει και ποιο μάθημα θα διαβάσει πρώτο.
Η παγίδα της γονεϊκής καθοδήγησης
Αυτή η υπερεμπλοκή και υπερπροστατευτικότητα δίνουν την εντύπωση στο παιδί πως δεν μπορεί να πάρει αποφάσεις για τον εαυτό του ή ότι οτιδήποτε κάνει χρειάζεται επιβεβαίωση ή δεν είναι σωστό και πρέπει να γίνει με άλλο τρόπο. Το παιδί χάνει την εσωτερική του φωνή και δεν είναι συνδεδεμένο πλέον με τις ανάγκες του, με αυτό που θέλει εκείνο, αλλά με αυτό που θέλουν οι γονείς από αυτό. Αναζητά την επικύρωση με το να συμπεριφέρεται όπως θέλουν ή προσδοκούν οι γονείς του, γιατί όταν δεν το κάνει δεν παίρνει αποδοχή αλλά κριτική.
Ως ενήλικας πλέον δεν ξέρει τι θέλει, τι έχει ανάγκη και για αυτό στρέφεται στα θέλω των άλλων και να προσαρμοστεί σε αυτά. Αυτό συμβαίνει με το να προσπαθεί να καλύψει τις ανάγκες του συντρόφου του, με το να γίνει αυτό ακριβώς που θέλει ο σύντροφός του, γιατί έτσι έχει μάθει ότι παίρνει αποδοχή.
Συμβαίνει και με το να προσπαθεί να κάνει ό,τι είναι αναμενόμενο και πρέπει να γίνεται σε ένα συγκεκριμένο ρόλο, όπως το να είναι γονέας. Καθοδηγείται από τα πρέπει αυτού του ρόλου και γίνεται τελειομανής.
Το κενό ελευθερίας στους ενήλικες και το μήνυμα συνειδητοποίησης
Όταν πλέον δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος ρόλος να υπηρετήσει, τότε αντί να νιώσει ελεύθερο, νιώθει χαμένο. Δεν έχει μάθει να επιλέγει από μόνο του και αυτή η καινούργια ελευθερία φαντάζει αγχωτική και χαοτική.
Εκεί συνειδητοποιεί ότι δεν ξέρει ποιος είναι και τι θέλει από τη ζωή του.
Αυτή η εσωτερική φωνή που του λέει τι θέλει έχει μπει στη σίγαση για τόσα χρόνια που είναι σαν να μην υπάρχει. Το άτομο αυτό δεν έχει αναπτύξει εσωτερικά κίνητρα και λειτουργεί κυρίως με εξωτερικές καθοδηγήσεις, αναζητώντας έξω αυτό που δεν πρόλαβε ποτέ να χτιστεί μέσα του.
Αυτό το συναίσθημα του κενού και του χαμένου εαυτού είναι δυσφορικό, αλλά είναι και ένα μήνυμα. Ότι κάπου μέσα σου υπάρχει ακόμη εκείνο το κομμάτι που δεν ακούστηκε όσο χρειαζόταν.
Αυτή η συνειδητοποίηση είναι το πρώτο βήμα.
Και ίσως, για πρώτη φορά, έχεις τώρα τη δυνατότητα να δώσεις στον εαυτό σου αυτόν τον χώρο που κάποτε σου έλειψε.
Συγγραφή - Επιμέλεια Άρθρου
Anna Maria Chalkidi - Ψυχολόγος
Anna Maria Chalkidi: έχει επιβεβαιωθεί από το Psychology
Οι πληροφορίες που αναφέρονται στον επαγγελματικό κατάλογο ειδικών παρέχονται από τους ίδιους τους ειδικούς, κατά την εγγραφή τους στο σύστημα. Όταν βλέπετε την ένδειξη «έχει επιβεβαιωθεί από το Psychology”, σημαίνει ότι το Psychology έχει ελέγξει, με email, τηλεφωνικά ή/και με λήψη των σχετικών εγγράφων, τα ακόλουθα στοιχεία:
- Ότι ο ειδικός είναι υπαρκτό πρόσωπο.
- Ότι τα πτυχία οι τίτλοι και οι εξειδικεύσεις που αναφέρει είναι αληθινά.
- Ότι οι πληροφορίες που αναφέρει ισχύουν.
Msc Ψυχολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια CBT.
Ακολουθεί μια ολιστική προσέγγιση που συνδυάζει την ψυχική με την σωματική υγεία που οδηγεί σε έναν πιο βιώσιμο και πιο ευτυχισμένο τρόπο ζωής.
