Η Γνωσιακή Συμπεριφοριστική Ψυχοθεραπεία (ΓΣΘ) σε συνδυασμό με φαρμακευτική αγωγή ή χωρίς θεωρείται ιδιαίτερα αποτελεσματική στην αντιμετώπιση της Γενικευμένης Αγχώδους Διαταραχής (ΓΑΔ).  Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της χρήσης ενός ευρέος φάσματος τεχνικών που επιστρατεύει ο θεραπευτής σε συνεργασία με το θεραπευόμενο με στόχο τη μείωση του άγχους και την εξάλειψη των συμπτωμάτων της διαταραχής.

Η κατάθλιψη είναι κάτι που βιώνουν πολλοί άνθρωποι στις μέρες μας ή έχουν κάποιον δικό τους που το βιώνει. Η κατάθλιψη είναι κάτι παραπάνω από μία απλή θλίψη. Το συναίσθημα; "κενό",  "άδειασμα", "μια απέραντη θλίψη και λύπη",  "ένα αίσθημα αβοήθητου", "σαν μπροστά να υπάρχει μια μαύρη κουρτίνα που δεν υπάρχει διέξοδος και δε σε αφήνει να δεις προς τα έξω".  

Διαχρονικά η τελειομανία έγκειται στα άτομα που αγωνίζονται για την άψογη συμπεριφορά, θέτουν συνεχώς υψηλά πρότυπα και επιδιώκουν συνεχώς τα επιθυμητά αποτελέσματα. Μάλιστα βιώνουν έντονη δυσαρέσκεια όταν κάτι υπολείπεται της τελειότητας. Στην επιστημονική κοινότητα οι γνώμες διίστανται, καθώς μερικοί υποστηρίζουν πως η τελειομανία είναι ένα θετικό χαρακτηριστικό της προσωπικότητας που είναι αναγκαίο για την υγιή ανάπτυξη των ατόμων, ενώ άλλοι ισχυρίζονται πως μπορεί να περικλείεται από μια υγιή και φυσιολογική έως μια ανθυγιεινή και νευρωτική σκέψη και συμπεριφορά.

Οι αγχώδεις διαταραχές αποτελούν μία από τις πιο κοινές ψυχιατρικές καταστάσεις, επηρεάζοντας μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού. Ιδιαίτερα, οι νέοι ενήλικες φαίνεται να είναι μια ευάλωτη ομάδα που πλήττεται από αυτές τις διαταραχές, καθώς η μετάβαση στην ενήλικη ζωή, οι πιέσεις των σπουδών, οι κοινωνικές προσδοκίες και οι επαγγελματικές ανησυχίες συχνά εντείνουν τα συμπτώματα του άγχους.

Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) είναι η πιο συχνή συμπεριφορική διαταραχή στα παιδιά και στους νέους (Rohde, 2008).

Ενας σημαντικός παράγοντας κινδύνου διατάραξης μιας εποικοδομητικής διάθεσης σε διαπροσωπικές σχέσεις, και θα πρόσθετα στις σχέσεις γενικότερα, είναι ψυχολογικές και ψυχιατρικές διαταραχές.

Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της γενικευμένης αγχώδους διαταραχής είναι η ανησυχία. Τα άτομα με ΓΑΔ ανησυχούν συνεχώς και πολύ συχνά για ασήμαντα πράγματα.

Η ανησυχία του ατόμου αναφέρεται στην γνωστική του τάση να αναμασά ένα πρόβλημα και να μην μπορεί να ησυχάσει από αυτό και συνήθως αυτή η ανησυχία συνεχίζεται γιατί το άτομο δεν μπορεί να καταλήξει σε μία λύση του προβλήματος.

Η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία έχει αποδειχθεί ερευνητικά ότι αποτελεί αποτελεσματικό μοντέλο θεραπείας για την ψυχογενή ανορεξία, την ψυχογενή βουλιμία και τη διαταραχή υπερφαγίας.

Όσο και αν μας ξεβολεύει, η έξοδος από τη ζώνη άνεσής μας, είναι το μέρος όπου βρίσκουμε ανάπτυξη. Η παραμονή εκεί που αισθανόμαστε άνετα, μας οδηγεί συχνά στο να χάσουμε σημαντικές ευκαιρίες, κρατώντας μας παράλληλα παγιδευμένους στην ίδια ρουτίνα. Εάν έχετε αφήσει για καιρό τους φόβους σας να κατευθύνουν τη ζωή σας, τότε αυτό το άρθρο θα σας βοηθήσει να βγείτε από τη ζώνη άνεσής σας.

Ο Ααρον Μπεκ, ένας από τους πρωτοπόρους της Γνωσιακής Συμπεριφορικής θεραπείας, είχε εκπαιδευτεί στη ψυχανάλυση το 1956, όταν αποφάσισε να μελετήσει τα όνειρα των καταθλιπτικών ασθενών σε μια προσπάθειά του να πείσει τους ακαδημαικούς συναδέλφους του στα τμήματα ψυχολογίας, που εκείνει την εποχή, σε εκείνο το Πανεπιστήμιο, ήταν πολύ επιφυλακτικοί απέναντι στην ψυχανάλυση.

Το ανοσολογικό σύστημα έχει ως σκοπό την προστασία του οργανισμού από ξένους εισβολείς, όπως είναι τα μικρόβια, τα παράσιτα ή τα ξένα κύτταρα. Το ανοσολογικό σύστημα παρουσιάζει 4 χαρακτηριστικές ιδιότητες:

Στέλνεις μήνυμα στον/στη σύντροφό σου. Έχει περάσει κάποια ώρα και δεν έχει απαντήσει. Αρχίζεις να σκέφτεσαι: μήπως έχει συμβεί κάτι κακό; Μήπως μου έχει θυμώσει; Μήπως δεν θέλει να μου μιλήσει; Ή μήπως… πρέπει να χωρίσουμε;

Περίεργοι ψυχικοί μηχανισμοί και αντιδράσεις ενεργοποιούνται κάθε μέρα. Καθώς προσπαθούμε να εντοπίσουμε όλα αυτά που γεννώνται στη ζωή μας, μπορεί να μπερδέψουμε και όχι άδικα σκέψεις και συναισθήματα μεταξύ τους, μη μπορώντας να κάνουμε διάκριση αυτών.

Με ρωτούν συχνά, μα πως συνδιάζετε η Λακανική ψυχανάλυση με την Γνωσιακή Συμπεριφοριστική θεραπεία, είναι τόσο άσχετα αντικείμενα.

Το εργασιακό περιβάλλον είναι ένας χώρος όπου οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν πολλές προκλήσεις, συμπεριλαμβανομένου του εργασιακού στρες και του εργασιακού εκφοβισμού. Αυτά τα φαινόμενα επηρεάζουν τόσο την ψυχική όσο και τη σωματική υγεία των εργαζομένων, καθώς και την αποδοτικότητα και τη γενική λειτουργία των οργανισμών.

Οι δύο αυτές προσεγγίσεις φαίνεται να εμφανίζουν τις περισσότερες διαφορές μεταξύ τους από ότι οι υπόλοιπες θεραπευτικές προσεγγίσεις παρότι βέβαια και αυτές τείνουν τα τελευταία χρόνια σε σύγκλιση (Μαλικιώση-Λοϊζου, 1999, 269).

Συναντηθήκαμε διαδικτυακά με την ψυχολόγο - ψυχοθεραπεύτρια, Κέλλυ Χολέβα. Μιλήσαμε μαζί της για την γνωσιακή συμπεριφορική ψυχοθεραπεία αλλά και για την συστημική προσέγγιση, για τη χρήση των ψυχομετρικών εργαλείων, για την ατμόσφαιρα της 1η συνεδρίας με νέους θεραπευόμενους, για τους δισταγμούς πριν την έναρξη της θεραπείας αλλά και για την γενικότερη κατάσταση της ψυχοθεραπείας σήμερα, στην Ελλάδα.

Στα πλαίσια της ενότητας μας "Συνεντεύξεις Ειδικών Ψυχικής Υγείας" έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε την Επιστημονική Συνεργάτιδα, Κωνσταντίνα Αρβανίτη, Ψυχολόγο με ειδίκευση στη γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία. Η κ. Αρβανίτη, μας μίλησε για τη γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία, για την ατμόσφαιρα της 1ης συνεδρίας αλλά και γενικότερα για τη δουλειά της.

Στα πλαίσια της ενότητας μας "Συνεντεύξεις Ειδικών Ψυχικής Υγείας" έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε τον Επιστημονικό Συνεργάτη, Θεόδωρο Γκαντίνα, αριστούχο πανεπιστημιακού τίτλου εφαρμοσμένης ψυχολογίας καθώς και μεταπτυχιακού τίτλου της φιλοσοφίας της επιστήμης. Ο κ. Γκαντίνας, μας μίλησε για τη γνωστικοσυμπεριφορική αλλά και τη ψυχοδυναμική προσέγγιση.

Παρακάτω, θα βρείτε τις ερωτήσεις που του υποβάλαμε, αλλά και τις απαντήσεις του ειδικού.

Οι όροι αντικοινωνική προσωπικότητα και ψυχοπαθητικότητα χρησιμοποιούνται συχνά εναλλάξ. Όντως, στο DSM-IV-TR οι διαγνώσεις της αντικοινωνικής προσωπικότητας και της ψυχοπαθητικότητας συνδυάστηκαν κάτω από την κατηγορία της αντικοινωνικής διαταραχής προσωπικότητας, κάτι που δεν συνέβαινε στο DSM-III.