Πολλά έχουν γραφτεί τα τελευταία χρόνια για το πώς μπορεί να συνδυαστούν οι απαιτητικές εργασιακές υποχρεώσεις με τις οικογενειακές. Το φαινόμενο αυτό έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις με το 22% των Ευρωπαίων πολιτών να αναφέρουν ότι η εργασία τους δε συνδυάζεται καθόλου ή συνδυάζεται αναποτελεσματικά με τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από την οικογενειακή ή την προσωπική τους ζωή.

Αν και είναι αλληλένδετα, είναι σημαντικό να γίνει διάκριση μεταξύ των εννοιών της επιθετικότητας, της επιθετικής συμπεριφοράς και της βίας (Liu, 2004a).

Εφηβεία και όχι ΕφηΒΙΑ, είναι ο τίτλος που θα μπορούσαμε να δώσουμε στη συνέντευξη που έδωσε η Ψυχολόγος της Ison Psychometrica, κα. Έλενα Αβραντίνη, στην Έλενα Καλαμπαλίκη

Η συντροφική βία αποτελεί μία συμπεριφορά κατά την οποία ένα μέλος της σχέσης, ασκεί επίμονο έλεγχο και δύναμη κατά του άλλου μέλους. Μπορεί να εκδηλωθεί είτε σωματικά, είτε σεξουαλικά, είτε συναισθηματικά, είτε πιο πρακτικά με οικονομικό και κοινωνικό περιορισμό.

Οικογενειακή και η ενδοοικογενειακή βία :Η οικογενειακή και η ενδοοικογενειακή βία είναι καταχρηστικές συμπεριφορές κατά τις οποίες ένα άτομο αποκτά εξουσία έναντι ενός άλλου ατόμου όπως:

Η μητροκτονία αποτελεί ένα ακραία σοκαριστικό και ταυτόχρονα θλιβερό έγκλημα, το οποίο υπερβαίνει τα όρια της ανθρώπινης λογικής και κατανόησης και αγγίζει τις πιο τραυματικές και σκοτεινές όψεις της ψυχοπαθολογίας και της κατάρρευσης του ανθρώπινου ψυχισμού. Παράλληλα προκαλεί μια ανεπανόρθωτη ρήξη στο αρχέτυπο του φυσικού και γεννεσιουργού μητρικού δεσμού.

Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες έχει εγερθεί ιδιαίτερα το επιστημονικό ενδιαφέρον γύρω από τη συσχέτιση της βιαιότητας προς τα ζώα και την κακοποίηση τους με τη διαπροσωπική βία και την αντικοινωνική συμπεριφορά, γενικότερα. Η εν λόγω σύνδεση έχει ιδιαίτερα εντοπισθεί ανάμεσα σε παιδιά και νεαρούς παραβάτες με ή χωρίς ψυχολογικά ή/και ψυχιατρικά προβλήματα, σε ενήλικες που δικαιολογούν συμπεριφορές ενδοοικογενειακής βίας, καθώς και σε περιπτώσεις διαταραχών προσωπικότητας και άλλες καταστρεπτικές συμπεριφορές.

Σε σχετικά καλά επίπεδα παρέμεινε η ψυχική υγεία του πληθυσμού της Ελλάδας σε όλη τη διάρκεια της τελευταίας 20ετίας παρά τις εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες που αντιμετώπισε η χώρα. Ωστόσο κατά τη περίοδο της οικονομικής κρίσης παρατηρήθηκε επιδείνωση της ψυχικής υγείας με αύξηση (διπλασιασμό) των ποσοστών κατάθλιψης και στις δυο περιόδους ενώ κατά την οικονομική κρίση αυξήθηκαν και οι αυτοκτονίες κατά 33%, και παρέμειναν έκτοτε σε υψηλότερα επίπεδα.

Τι καθιστά μια σχέση υγιή και τι όχι; Αυτό που αποτελεί οπωσδήποτε εμπόδιο στη δημιουργία μιας καλής συντροφικής σχέσης είναι η ύπαρξη ψυχολογικής βίας. Κι επειδή η ψυχολογική βία δεν είναι χειροπιαστή, όπως η φυσική, είναι δύσκολο πολλές φορές να τη διακρίνουμε.

Η «Πρωτοβουλία για το Παιδί» (ΠγτΠ) είναι Σύλλογος μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα με έδρα τη Βέροια και ειδικά πιστοποιημένος Φορέας παροχής υπηρεσιών κοινωνικής φροντίδας.

Με την παρούσα μελέτη επιχειρείται η θεωρητική πλαισίωση του φαινομένου της κακοποίησης ζώων, της διαπροσωπικής και της ενδοοικογενειακής βίας και της μεταξύ του συσχέτισης, η παρουσίαση νέων επιστημονικών ευρημάτων, επιπλέον θεωρίες προσέγγισης του ζητήματος και η συμπλήρωση της αρχικής προσέγγισης με τη μελέτη «Η συνάφεια ανάμεσα στην ανθρώπινη κακοποίηση, την ενδοοικογενειακή βία και την κακοποίηση ζώων: το φάσμα της βίας».

Τα τελευταία πενήντα ή εξήντα ή έστω εκατό χρόνια και σε ένα μικρό μόνο τμήμα του αμαρτωλού πλανήτη μας -αυτό που εμείς σήμερα ονομάζουμε φιλάρεσκα Δυτικό Κόσμο... οι γυναίκες άρχισαν για πρώτη φορά να ζουν όλο και πιο ανθρώπινα. Για αιώνες και χιλιετίες, σ' όλη τη μέχρι τότε ιστορία τους και σ' όλα τα πλάτη και μήκη της υφηλίου, οι γυναίκες, δηλαδή ο μισός πληθυσμός της γης και παρά τις ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις, ζούσαν μια ζωή "χρηστικού αντικειμένου" που ήταν πολύ κοντά στη ζωή των κατοικίδιων ζώων.

Εν μέσω διαφόρων μέτρων που έχουν ληφθεί από την τωρινή κυβέρνηση, όπως η πλατφόρμα για το bullying και η θέσπιση του συμβούλου σχολικής ζωής, εκπαιδευτικοί και επαγγελματίες ψυχικής υγείας, προβληματίζονται για διάφορα περιστατικά κακοποίησης και παραμέλησης ανηλίκων που καλούνται να αντιμετωπίσουν.

Το PSYCHOLOGY.GR διοργανώνει έναν κύκλο σεμιναρίων για την κακοποίηση, με εισηγήτρια την Όλγα Τζουραμάνη, Διδάκτωρ Εγκληματολογίας & Σωφρονιστικής, Ψυχοθεραπεύτρια – μέλος P.A.D.A.

Οι κακοποιητικές σχέσεις δεν ξεκινούν με φωνές ή σωματική βία. Συνήθως αρχίζουν με κάτι πιο διακριτικό: μια μικρή υποτίμηση, ένα «αστείο» που πληγώνει, μια απαίτηση που παρουσιάζεται ως φροντίδα.

Μελέτη για την Κακοποίηση/Βιαιότητα Ζώων & την Διαπροσωπική Βία: διερεύνηση της συσχέτισης | Το προφίλ του δράστη. Διαβάστε ακόμη το 1ο Μέρος της έρευνας με τίτλο:| Θεωρητικές προσεγγίσεις για την συσχέτιση κακοποίησης ζώων & διαπροσωπικής βίας αλλά και το 2ο μέρος με τίτλο:  Γνωστικές & συναισθηματικές λειτουργίες του δράστη κακοποίησης ζώων, μορφές & κίνητρα.

Κόσμος γύρω μου. Αδιάφορος, χαοτικός. Κανένας δε γνωρίζει το όνομά μου, τη διεύθυνσή μου, την ηλικία μου. Ούτε κι εγώ ξέρω τίποτα για εκείνους όμως. Και όμως, νοιώθω πως τους κουβαλάω όλους, όλος ο κόσμος είναι ένα βάρος στην πλάτη μου. Δεν ξέρω τι μας συμβαίνει, γιατί δε με αγκαλιάζεις πια.

Ο φόβος παραλύει, ο φόβος μουδιάζει, ο φόβος μας κάνει να αμφισβητούμε τον εαυτό μας και τις ικανότητές μας.

Έχετε ακούσει ποτέ για τον όρο «κύκλος της κακοποίησης» και τι σημαίνει αυτό; Το 1979, η ψυχολόγος Lenore Walker ανέπτυξε με επιτυχία ένα μοντέλο που περιγράφει τον κύκλο της βίας, όταν ανακάλυψε ότι πολλές βίαιες σχέσεις ακολουθούν πρότυπα παρόμοιου κύκλου (Walker, 1979).

Τo ποσοστό των περιστατικών βίας κατά των γυναικών παρουσιάζει δραματική αύξηση. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του ΟΗΕ, μία στις τρεις γυναίκες κάθε ηλικίας (συμπεριλαμβανομένων ανήλικων κοριτσιών) παγκοσμίως, βρίσκεται θύμα έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας.