Το ghosting, η ξαφνική εξαφάνιση χωρίς εξηγήσεις, δεν είναι απλώς μια μόδα των social media αλλά ένα βαθύτερο ψυχολογικό και κοινωνικό φαινόμενο που αυξάνεται συνεχώς.

Η Αντικοινωνική Διαταραχή Προσωπικότητας (Antisocial Personality Disorder) συνιστά μια σοβαρή ψυχική κατάσταση, η οποία διακρίνεται από μια επίμονη και συστηματική περιφρόνηση για τα δικαιώματα των άλλων.

Υπάρχει κάτι πολύ παράξενο στον τρόπο που μιλάμε σήμερα για άντρες και γυναίκες. Λες και μιλάμε για δύο διαφορετικά είδη που έτυχε να συγκατοικούν στον ίδιο πλανήτη. Άνοιξε για λίγο TikTok, Instagram ή YouTube και θα καταλάβεις αμέσως τι εννοώ.

Στις ανθρώπινες σχέσεις, η έννοια της ενοχής και της χειριστικής συμπεριφοράς φαίνεται να συνδέονται μεταξύ τους.

Καμιά συμπεριφορά δεν είναι αυτή που φαίνεται. Βλέπουμε με τα μάτια μας ανθρώπους που διψούν να κλέβουν τις εντυπώσεις, που δείχνουν προκλητικοί, χειριστικοί, που δραματοποιούν σαν θεατρίνοι τις καταστάσεις, και άλλους που κολακεύουν συνεχώς το Εγώ τους. Ποια είναι όμως η άλλη όψη του νομίσματος; Πώς μοιάζει ο πραγματικός εσωτερικός εαυτός τους;

Γιατί επιστρέφουμε στις χειριστικές μας σχέσεις; Τι είναι αυτό που μερικές φορές βρίσκουμε τόσο ελκυστικό στις ψυχολογικά βίαιες καταστάσεις, και μας ωθεί να επιστρέψουμε στις γνώριμες παλιές, τοξικές συνήθειες;

Παρόλο που θέλουμε να πιστεύουμε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι λειτουργούν με καλή πρόθεση, η πραγματικότητα δείχνει πως αρκετοί χρησιμοποιούν χειριστικές τακτικές για προσωπικό όφελος.

Στα περισσότερα σπίτια υπάρχουν σχεδόν πάντα δύο υλικά στο ράφι: οξυζενέ για τις πληγές και ξίδι για το φαγητό. Και τα δύο είναι καθημερινά, οικεία, «αθώα». Κι όμως, αν αυτά τα δύο συναντηθούν στο ίδιο δοχείο, μπορούν να δημιουργήσουν ένα νέο, πιο επιθετικό μείγμα (υπεροξικό/περοξικό οξύ), που είναι ερεθιστικό και δυνητικά επικίνδυνο για τον άνθρωπο.

Η ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας (Narcissistic Personality Disorder, NPD) είναι μια ψυχολογική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από έντονη αυτοεκτίμηση και αίσθημα ανωτερότητας. συνεχή ανάγκη για θαυμασμό και έλλειψη ενσυναίσθησης.

Τις περισσότερες φορές η συζήτηση για τη ναρκισσιστική διαταραχή αφορά στα ατομικά χαρακτηριστικά του ατόμου ή στο πως επηρεάζει τις κοινωνικές σχέσεις των ενηλίκων.

Όχι, δε μου μιλάς για ένα «προβληματικό» παιδί ούτε για έναν «κακό» πατέρα. Φυσικά, θα μπορούσε να ήταν κι έτσι μα υπάρχει και μια άλλη διάσταση που ίσως σου διαφεύγει. Μου μιλάς για μια κακόβουλη και τοξική μητέρα. Κοίτα πώς, μερικές φορές, δηλητηριάζονται οι παιδικές ψυχές και πώς λειψοί ενήλικες δημιουργούνται.

Ακούγοντας τη λέξη εθισμός κατευθείαν στο νου μας έρχονται τοξικές ουσίες, αλκοόλ, τζόγος και οτιδήποτε άλλο θα μπορούσε να κάνει την ύπαρξη μας να κρέμεται από την ηδονή που παίρνει κάνοντας τη χρήση τους. η κοινωνία καταδικάζει, οι ίδιοι οι εθισμένοι και οι οικείοι τους, στιγματίζονται και η ζωή τους βαδίζει χέρι χέρι με την εξάρτηση.

Σε κάθε σχέση υπάρχει επιρροή. Ο ένας παίρνει πρωτοβουλία, ο άλλος ακολουθεί. Κάποιες φορές ο ένας επιμένει, άλλες ο άλλος υποχωρεί. Αυτό από μόνο του δεν είναι πρόβλημα. Η δυσκολία ξεκινά, όταν αυτή η ισορροπία παύει να αλλάζει, όταν γίνεται μονόπλευρη και όταν το ποιος «έχει τον λόγο» αρχίζει να επηρεάζει το πόσο ασφαλής, ελεύθερος ή ορατός νιώθει ο άλλος μέσα στη σχέση.

Όταν η αγάπη και η συντροφικότητα κρύβουν κάτω από το πέπλο τους το επώδυνο αγκάθι της υποτίμησης, όταν το σ' αγαπώ τρέφεται μέσα από συνεχείς απαιτήσεις και κριτική, όταν η μείωση και η αμφισβήτιση της αξίας μας γίνεται καθημερινό βίωμα, ερχόμαστε αντιμέτωποι με το αδιέξοδο και την δυστυχία μέσα στη σχέση.