Πάντοτε αναρωτιόμουν, πώς θα ήταν η τελευταία μέρα εν ζωή, αν ξυπνούσα το πρωί και ήξερα. Ήξερα, ότι μόλις το βράδυ τα μάτια κλείσω, κοιμηθώ, όλα θα έχουν τελειώσει για μένα.

Ο όρος αισιοδοξία ή οπτιμισμός προέρχεται από τη λατινική λέξη optimum, που σημαίνει «καλύτερο». Ένα άτομο χαρακτηρίζεται ως αισιόδοξο, καθόσον παρουσιάζει προσδοκίες για θετικά αποτελέσματα σε ποικίλες καταστάσεις (Bruininks & Malle, 2005), ενώ ένα απαισιόδοξο άτομο προβάλλει ως επί το πλείστον αρνητικές προσδοκίες.

Κάποτε μπορούσες να πεις ναι… όχι… δεν ξέρω… δύσκολα απάντηση καμία στα μούτρα όποιας όποιου. Κάποτε τηλέφωνο να μη σηκώσεις ξέροντας ποιος σε καλεί, μόνο διαίσθηση αν είχες. Κάποτε μπορούσες αναπάντητη, αναπάντητη ν' αφήσεις. 

Όσες φορές και να ερωτευτείς, μάλλον άλλες τόσες θα τον αποκαθήλωσεις. Εκτός κι αν σε βρει το τέλος όσο τον εξιδανικεύεις. Ακόμα και αν το αντικείμενο, στο οποίο προβάλεις τον Έρωτα παίρνει για σένα επαναλαμβανόμενες μορφές εξιδανίκευσης, άλλες τόσες θα αποκαθηλώνεται.

Μπορεί ο παππούς της ιστορίας να συμβολίζει εκείνον που αντιστοιχίζεται με την πυροδότηση του άγχους. Μπορεί η γαϊδούρα της ιστορίας να συμβολίζει την κατάσταση του μέγα άγχους. Μπορεί οι γιαγιάδες και οι λοιποί συγγενείς να συμβολίζουν την εναντίωση στην ανασφάλεια. Παρόλα αυτά…