Η συναισθηματική μη διαθεσιμότητα εμποδίζει την οικειότητα, το μοίρασμα, την υγιή ανάπτυξη των διαπροσωπικών σχέσεων. Πάνω από όλα είναι μία αρνητική και μοναχική κατάσταση ψυχική για το ίδιο το άτομο και έπειτα για τους γύρω ανθρώπους που αλληλεπιδρούν μαζί του. 

Δεν επικοινωνούμε πια. Αντιμαχόμαστε σαν να πρέπει να κερδίσει κάποιος από τους δύο στο τέλος. Νιώθω ότι δεν με καταλαβαίνει, νιώθω μόνος στη σχέση, ένας φαύλος κύκλος που με πληγώνει και με φέρνει σε αδιέξοδο.

Εισδύοντας στους πιο βαθείς φόβους της ψυχής μας, δεν υπάρχει πιο αξιόπιστος δρόμος από το να ακούσουμε και να εστιάσουμε στο συναίσθημά μας.

Μπορεί η σκέψη μας να χαλιναγωγείται πιο εύκολα ή να διαμορφώνεται μέσα από τις επιρροές των άλλων, όμως το μόνο που συνιστά αληθινό και γνήσιο είναι το συναίσθημα. Μία τόσο βαθιά εσωτερική και υποκειμενική εμπειρία, μοναδική σε ένταση, σε συχνότητα και σε ποιότητα.

Όταν η αγάπη και η συντροφικότητα κρύβουν κάτω από το πέπλο τους το επώδυνο αγκάθι της υποτίμησης, όταν το σ' αγαπώ τρέφεται μέσα από συνεχείς απαιτήσεις και κριτική, όταν η μείωση και η αμφισβήτιση της αξίας μας γίνεται καθημερινό βίωμα, ερχόμαστε αντιμέτωποι με το αδιέξοδο και την δυστυχία μέσα στη σχέση.