Οι περισσότεροι/ες από εμάς έχουμε βρεθεί σε εργασιακά περιβάλλοντα όπου είχαμε να συνεργαστούμε με συναδέλφους/ισσες που είχαν να διεκπεραιώσουν μια εργασία, την οποία την ολοκλήρωναν κυριολεκτικά τελευταία στιγμή. Ίσως, σε κάποιες περιπτώσεις να είμαστε και εμείς αυτός ο τύπος του/ης συνεργάτη/ιδας.

Είναι χαρακτηριστικό πως στα πλαίσια του σύγχρονου τρόπου ζωής, ο άνθρωπος περισσότερο ελέγχεται από τον χρόνο, αντί να τον διαχειρίζεται κατάλληλα ο ίδιος. Έτσι, πολύ συχνά, τα άτομα θεωρούν τον χρόνο ανεπαρκή για να εκπληρώσουν είτε τις επαγγελματικές, είτε τις προσωπικές και ψυχαγωγικές τους δραστηριότητες. Η αδυναμία αυτή θεωρείται ως ένας από τους βασικούς στρεσογόνους παράγοντες. 

H ψυχολογία του αθλητισμού μελετά και αναλύει τη συμπεριφορά των ατόμων που ασχολούνται με αυτόν. Έχει παρατηρηθεί από έρευνες πως οι αθλητές/τριες τον περισσότερο χρόνο τους τον αφιερώνουν στην προπόνηση.  

Όταν κλήθηκα να μιλήσω για την Καλύτερη Δίαιτα του Κόσμου, δέχτηκα με χαρά, είχα όμως ένα δίλημμα: Να μιλήσω γι’ αυτό ως ψυχολόγος εξειδικευμένη στις Διατροφικές Διαταραχές ή  να θυμηθώ πόσο διαφορετικά δούλευα πριν από την εκπαίδευση στο Κέντρο Εκπαίδευσης & Αντιμετώπισης Διατροφικών Διαταραχών; Σίγουρα θα είχα πολλά να πω με αφορμή το βιβλίο «Η Καλύτερη Δίαιτα του Κόσμου» 

Ο πλούτος, όπως διαμορφώθηκε στον σύγχρονο κόσμο, έπαψε να είναι έννοια ουσίας. Δεν εκφράζει πια ευημερία, ελευθερία ή πνευματική πληρότητα· κατέληξε να μετριέται με αριθμούς, να στοιβάζεται σε χρηματιστηριακούς δείκτες, σε πλαστικές κάρτες, σε ράφια γεμάτα αχρείαστα αντικείμενα.