Το τάνγκο είναι τόσο ιδιαίτερος και μοναδικός χορός που μας συνεπαίρνει όταν βλέπουμε ένα ζευγάρι να χορεύει στο ρυθμό του, πόσο μάλλον όταν το χορεύουμε εμείς οι ίδιοι. Πρόκειται για ένα είδος χορού που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για θεραπευτικούς σκοπούς. Αποτελεί ένα ταξίδι αυτογνωσίας!

Συνδυάζοντας τις ευρείες γνώσεις της ως κλινικής ψυχολόγου, ερευνήτριας και καθηγήτριας με την προσωπική εμπειρία της ως ατόμου με αναπηρία, η Rhoda Olkin προσφέρει μια εκ των έσω οπτική που συχνά παραβλέπεται στην εκπαίδευση των θεραπευτών. Σκιαγραφεί ένα σαφές εννοιολογικό πλαίσιο για την κατανόηση της αναπηρίας ως μειονοτικής εμπειρίας.

«Ο καθένας μας κοιτάζει τους σημαντικούς σταθμούς της ζωής του και τους ξαναερμηνεύει κάτω από το φως του εξελικτικού μας ερωτήματος».

Ο Goodall to 1986 κάνοντας μία έρευνα για να μελετήσει τις σχέσεις που δημιουργούνται μεταξύ των χιμπατζήδων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ατομικότητα δεν έχει φτάσει ακόμα στα κατώτερα θηλαστικά.

Τα αισθήματα αναξιότητας είναι ιδιαιτέρως βασανιστικά και απορρέουν από τη χαμηλή αυτοεκτίμηση ενός ατόμου. Τα αισθήματα αναξιότητας αφορούν την έλλειψη εμπιστοσύνης ενός ανθρώπου στην προσωπική του αξία ως ανθρώπινη ύπαρξη. Τα αισθήματα αναξιότητας είναι ιδιαιτέρως βασανιστικά και είναι ζωτικής σημασίας, ο άνθρωπος να προσπαθήσει να τα αποβάλλει από μέσα του, προτού εκείνα τον κυριεύσουν και του δημιουργήσουν προβλήματα στη ζωή και τις διαπροσωπικές σχέσεις.