Γράφει ο Arun Gandhi: Θα σας μιλήσω για τον παππού μου. Για μένα, δεν ήταν ο σπουδαίος Μαχάτμα Γκάντι που σεβόταν ολόκληρος ο κόσμος, μόνο ο «Μπάπου», ο ευγενικός παππούς για τον οποίο μου μιλούσαν συχνά οι γονείς μου.

Ένας απο τους μεγαλους εχθρούς του ανθρώπου είναι ο φόβος. Όσο λιγότερο φόβο έχει κανείς, τόσο περισσότερο υγεία και ψυχική αρμονία θα βιώνει στη ζωή του. Το ουσιαστικό πρόβλημα της ανθρωπότητας είναι να απαλλαγεί απ' τον φόβο. Όταν δεν νιώθεις φόβο για μια κατάσταση, τότε αυτή δεν μπορεί να σε βλάψει.

Πολλές φορές στην πορεία της ζωής, υπάρχουν στιγμές ευχάριστες, είναι όμως και αρκετές, που τις θεωρούμε δυσάρεστες και τις οποίες αποκαλούμε ά-σχημες.  Είναι αυτές που δεν έχουν ακόμη σχηματοποιηθεί μέσα μας,  ώστε να τις προσδώσουμε νόημα ύπαρξης.

Η Κλαίρη έμεινε στη Σουηδία αυτό το Πάσχα. Δεν ήταν η πρώτη φορά, ούτε ήταν κάτι που δεν είχε υπολογίσει. Η δουλειά, η απόσταση, οι ρυθμοί της νέας της ζωής οδήγησαν σε μια απόφαση που φαίνεται να ανήκει στην καθημερινότητα πολλών ανθρώπων.

Υπάρχουν φορές στη ζωή μας που αντιμετωπίζουμε μια πολύ δύσκολη κατάσταση και θέλουμε έναν άνθρωπο να μιλήσουμε. Σε τέτοιες στιγμές, τι είδους άνθρωπο επιλέγετε; Έναν φίλο που είναι ευφυέστερος και πιο εύγλωττος; Ή κάποιον που θα σας συμπαρασταθεί και θα σας ακούσει ειλικρινά; Προσωπικά θα επέλεγα το δεύτερο.

Υπάρχουν παιδιά που μεγαλώνουν σαν να τους έχει ανατεθεί μια σιωπηλή αποστολή. Δεν είναι απαραίτητα τα πιο ήσυχα ούτε τα πιο υπάκουα· είναι όμως εκείνα που διαισθάνονται νωρίς ότι κάτι στο οικογενειακό περιβάλλον τους είναι εύθραυστο.

Δίνω και παίρνω – δύο έννοιες τόσο οικείες αλλά και τόσο παρεξηγημένες. Μέσα στη ζωή είναι και το να δίνεις, να προσφέρεις, να βοηθάς, να φροντίζεις και το να παίρνεις, να δέχεσαι βοήθεια, φροντίδα, αγάπη.

Όλοι μας σε ένα σημείο μπορεί να νιώσουμε ότι η ζωή τρέχει ασταμάτητα. Είναι σαν να είμαστε πάντα σε κίνηση, να προσπαθούμε να συντονίσουμε τα πάντα, να πιέζουμε τον εαυτό μας για να καλύψουμε κάθε δυνατή απαίτηση της καθημερινότητάς μας.

Όταν μια θηλυκή θαλάσσια χελώνα βγαίνει από το αυγό της, έχει μήκος μόλις λίγα εκατοστά. Η πρώτη πράξη της ζωής της είναι να κινηθεί όσο πιο γρήγορα μπορεί προς τη θάλασσα. Δεν γνωρίζει τι την περιμένει. Δεν έχει ξαναδεί τον ωκεανό. Κι όμως, κατευθύνεται προς αυτόν.

Υπάρχει μια στιγμή σε πολλές μακροχρόνιες σχέσεις όπου οι σύντροφοι συνειδητοποιούν κάτι τρομακτικό: έχουν γίνει οι καλύτεροι συγκάτοικοι στον κόσμο, αλλά έχουν πάψει να είναι εραστές.

Εάν υπάρχει ένας καμβάς όπου η προσωπικότητα και η σεξουαλικότητα θα μπορούσαν να αποτυπωθούν πάνω του, με όλη την ένταση και όλη την γκάμα των χρωμάτων τους, αυτός δεν θα μπορούσε να ειναι άλλος από το απέριττο σώμα. 

Η ζήλια είναι ένα συναίσθημα που όλοι έχουμε βιώσει κάποια στιγμή στην ζωή μας. Μπορούμε να την συναντήσουμε μέσα σε όλες τις ανθρώπινες σχέσεις –φιλικές, οικογενειακές, ερωτικές αλλά κι επαγγελματικές. Συνοδεύεται συνήθως από συναισθήματα οργής, θυμού, θλίψης, ανεπάρκειας, απόγνωσης, καχυποψίας κι έλλειψη εμπιστοσύνης.

Έτσι είναι και συμφωνώ απόλυτα. Τι νόημα έχει η αγάπη αν κουραστείς, αν παλέψεις, αν χάσεις τον εαυτό σου και χαθεί και η μαγεία προσπαθώντας; Θα είναι μια μάχη εγωιστική απλά έναντι του άλλου, μάχη διεκδίκησης, επικράτησης.

Ο έρωτας δεν μπορεί να παραγνωριστεί, δεν γίνεται να ξεχαστεί. Γιατί ο έρωτας απλά σε γραπώνει,σε συνεπαίρνει, σε ξαφνιάζει. Είναι μια συνάντηση καρδιάς δύο ψυχών, που πριν συναντηθούν σε ετούτη τη ζωή, ήταν μία πριν και πάντα.

«Φύγε Στέλλα, κρατάω μαχαίρι…»
Η «Στέλλα» του Ιάκωβου Καμπανέλλη ως σύμβολο αυτοπροσδιορισμού της γυναικείας ταυτότητας.Το Θεσσαλικό Θέατρο ανεβάζει τη φετινή θεατρική περίοδο το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Η Στέλλα με τα κόκκινα γάντια».

Η χαμηλή αυτοπεποίθηση είναι μια μορφή ασθένειας και αν δεν τη γιατρέψεις εξαπλώνεται σε όλους τους τομείς της ζωής σου και σε καταστρέφει. Οι άνθρωποι με αυτοπεποίθηση έχουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους, τον εκτιμούν, τον σέβονται και τον αποδέχονται όπως είναι και αυτό είναι το καλύτερο συστατικό για την ψυχική τους υγεία.

Σήμερα γύρνα λίγο πίσω, σε όλες εκείνες τις στιγμές, σε όλες εκείνες τις καταστάσεις που σου προκάλεσαν το συναίσθημα της χαράς στη ζωή σου. Κλείσε για λίγο τα μάτια και ζήσε τις ξανά, κάθε μια ξεχωριστά και ύστερα όλες μαζί.

Οταν τελειώνει μία σχέση τα συναισθήματα είναι έντονα και τις περισσότερες φορές πολύ δυσάρεστα. Οι άνθρωποι φεύγουν από τις σχέσεις με πληγές και με ερωτήματα που τους βασανίζουν για πολύ καιρό.

Τι έφταιξε άραγε; Πού έκανα λάθος εγώ και πού ο σύντροφός μου;