Απόσπασμα από τα λόγια της Κ. για το «τι είναι αγάπη»:
«Ήμουν πάντα το παιδί που το θαύμαζε όλη η οικογένεια. Το παιδί που αρίστευε, που δεν έδινε δικαιώματα, δεν αντιμιλούσε και πάντα φρόντιζε να μην δυσαρεστεί τους άλλους.

Η αγάπη είναι ένα από τα πρωταρχικά συναισθήματα, ένα φαινόμενο με απόλυτη αξία. Είναι μια έννοια με πολλές διαστάσεις και ερμηνείες. Η αγάπη όμως, από επιστημονική πλευρά, δεν έχει μελετηθεί. Αυτό συνήθως έχει αφεθεί στους λογοτέχνες, ποιητές, ζωγράφους, κλπ., για διάφορες αιτίες. Στον Αρχαίο Ελληνικό Πολιτισμό δεν υπήρχε η έννοια της αγάπης.

Όταν μιλάμε για σχέσεις, συνήθως μιλάμε για συναισθήματα. Αγάπη, έρωτας, οικειότητα, ασφάλεια. Αυτές είναι οι λέξεις που κυριαρχούν.

Συνώνυμη με τη σαγήνη και πασπαλισμένη με σκόνη μαγική είναι μια αρετή ζηλευτή από τους περισσότερους. Η γοητεία ορίζεται ως η ακτινοβολία, η χάρη, η έλξη που προκαλεί η παρουσία ενός ατόμου. Είναι η επιτομή υψηλά ανεπτυγμένων κοινωνικών δεξιοτήτων και υψηλής προσωπικής αξίας η οποία περιλαμβάνει την άνεση με την προσωπικότητά μας και την κοινωνική αυτοπεποίθηση.

Ένας από τους ανθρώπους που έχει συνδεθεί με την έννοια της αγάπης είναι ο Λέο Μπουσκάλια. Ήταν επίκουρος καθηγητής της Κοινωνικής Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας. Ήταν ο πρώτος που εισήγαγε στις τάξεις του στο Πανεπιστήμιο το ειδικό σεμινάριο για την Αγάπη.

Το Ho'oponopono είναι μια πανάρχαιη τεχνική της Χαβάης για την αντιμετώπιση μιας σύγκρουσης με βάση την ευθύνη, την αγάπη, την ευγνωμοσύνη και τη συγχώρηση.

Σύμφωνα με το λεξικό, προσδοκία είναι η αναμονή ή η ελπίδα ότι θα συμβεί κάτι καλό. Αν αναλύσουμε τις λέξεις αρχικά θα δούμε πως όταν έχω μια προσδοκία, αναμένω να συμβεί κάτι συγκεκριμένο. Ίσως να ελπίζω στην αρχή να συμβεί, σαν επιθυμία.

Τι σημαίνει αγαπώ κάποιον; Η έννοια της αγάπης μπορεί πάντοτε να ερμηνευθεί με συγκεκριμένα μοτίβα, και αν όχι, ποια είναι εκείνα τα στοιχεία που καθορίζουν και διαφοροποιούν τις ποικίλες εκφάνσεις της; Γιατί ορισμένες σχέσεις δείχνουν να αντέχουν στον χρόνο ενώ άλλες ξεθωριάζουν τόσο γρήγορα όσο διαμορφώθηκαν; 

Μία από τις θεμελιώδεις δυνάμεις εξέλιξης και συνέχειας της ανθρώπινης ύπαρξης είναι ο έρωτας. Μία έννοια,η οποία, συχνά συγχέεται με άλλες όμοιες ή παραγόμενες της, όπως η αγάπη, το πάθος, η αρέσκεια, η συντροφικότητα και άλλα. Ανάμεσα σε αυτές, εκτός από τα κοινά στοιχεία που πιθανόν παρουσιάζουν, υπάρχουν και σημαντικές διαφορές.

Μια λέξη τόσο ιερή και τόσο παρεξηγημένη στις μέρες μας. Αποτελεί μια σημαντική αξία και σταθερά στις σχέσεις των ανθρώπων. Ομορφαίνει τη ζωή και τη γεμίζει με ένα αίσθημα πληρότητας, όταν είναι αληθινή και γνήσια, ακριβώς γιατί είναι μια σχέση επιλογής του καθενός.

Ο Ιορδάνης νιώθει στενοχωρημένος από την ημέρα που του είπαν οι γονείς του πως θα πάρουν διαζύγιο. Η Φρόσω Φωτεινάκη μέσα από το νέο της παιδικό βιβλίο μας απαντά στην ερώτηση… όταν οι γονείς χωρίζουν, η αγάπη σε ποιο σπίτι μένει;

Συγκρούσεις αγάπης και μίσους, συγκρούσεις εξαρτησης και ανεξαρτησίας, κατακλυσμός έντονων συναισθημάτων, η αποστασιοποίηση ή και η εξιδανίκευση και παραμονή σε αντίξοες και τοξικές καταστάσεις, συνιστούν ένα πολύ ψυχοφθόρο ταξίδι, που μοιάζει πολλές φορές αδιέξοδο. 

Καθώς πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, οι βιτρίνες φωτίζονται, οι λίστες δώρων ετοιμάζονται και οι άνθρωποι μπαίνουν στην ετήσια τελετουργία της προσφοράς. Πίσω, όμως, από αυτή τη φαινομενικά απλή κοινωνική πράξη, κρύβεται ένα πολυδιάστατο φαινόμενο με βαθιά ψυχολογική, πολιτισμική και υπαρξιακή σημασία.

Στην καθημερινότητα μας όλοι μας, με κάθε μας σκέψη, με κάθε κίνηση του νου και της καρδιάς μας, με κάθε μας πράξη, σε κάθε μας σχέση, σε κάθε μοναχική μας στιγμή, επιδιώκουμε ενσυνείδητα ή ανεπίγνωστα μας, ένα μόνο πράγμα: την αγάπη.

Ο άνθρωπος που πλησιάζει… αλλά εξαφανίζεται. Τρεις διαφορετικές ματιές της ανθρώπινης ψυχής κάθονταν απέναντι στον ίδιο πυρήνα αγωνίας: την επιθυμία να αγαπηθεί κανείς αληθινά και, ταυτόχρονα, τον τρόμο να φανεί όπως είναι.

Οι άνθρωποι στο πέρασμα τους από την ζωή διαγράφουν πορείες. Σε αυτές συναντώνται μεταξύ τους, ενώ μοιράζονται τον δικό τους εσωτερικό κόσμο, με αυτόν που βλέπουν γύρω τους. Με προσλαμβάνουσες τις αισθήσεις, τον νου αλλά και την συμπεριφορά τους, χαράσσουν διαδρομές.

Ο θυμός είναι φωτιά. Δεν είναι σκοτάδι ούτε ελάττωμα. Είναι ενέργεια ζωής, που ανάβει όταν κάτι μέσα μας αισθάνεται αδικημένο ή προδομένο. Είναι η φωνή του εαυτού που ζητά δικαίωση, όρια, σεβασμό.

Οι γονείς έχουν τεράστια ευθύνη στο να μεγαλώσουν τα παιδιά τους κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Τι σημαίνει όμως «καλός γονιός»;
Καλός γονιός σε γενικές γραμμές είναι αυτός που δημιουργεί για το παιδί του ένα σταθερό, προστατευτικό, οικογενειακό περιβάλλον. Είναι ένα θετικό πρότυπο και συμμετέχει με υγιή τρόπο στη ζωή του παιδιού του.

Τι σας κάνει να ζηλεύετε; Η κτητικότητα. Η ζήλια από μόνη της δεν είναι ρίζα. Αγαπάτε μια γυναίκα, αγαπάτε έναν άντρα και θέλετε να κατέχετε το άτομο αυτό, απλώς από φόβο ότι ίσως αύριο πάει να ζήσει με κάποιον άλλον.

Πόσοι άνθρωποι δε νιώθουν αγαπητοί επειδή δεν τους αγαπούν όπως θα ήθελαν; Γιατί υποφέρουμε όταν οι άλλοι δεν συμπεριφέρονται όπως μας άρεσε;