Είναι πολύ όμορφο να νιώθεις την καρδιά σου ζωντανή, γεμάτη αγάπη. Σε κάνει να βλέπεις τον κόσμο, τη ζωή με άλλη διάθεση. Όλα μοιάζουν διαφορετικά, ευχάριστα, ζεστά. Μπορείς να σταθείς στη στιγμή, να αφεθείς και να χαρείς τη μοναδικότητά της. Μπορείς να αντιμετωπίσεις με μεγαλύτερο σθένος την κάθε δυσκολία.  

Ίσως σε αυτή τη ζωή ήρθαμε για να ανακαλύψουμε και να ζήσουμε την αληθινή αγάπη. Συχνά, ακούμε να λέγεται η φράση «σε αγαπώ» όμως πόσες φορές πραγματικά σημαίνει κάτι;
Σε αυτό το άρθρο, θα μελετήσουμε όλα εκείνα τα στοιχεία που ανθίζουν στην αυθεντική αγάπη.

Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι πολυδιάστατες και συνθέτουν έναν από τους σημαντικότερους τομείς της ζωής μας. Ο έρωτας, η αγάπη, η αποδοχή και η απόρριψη παίζουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των συναισθηματικών μας εμπειριών και της ψυχικής μας ευεξίας.

Σε κοιτάζω επίμονα, με προσοχή, εμφατικά, επιστρατεύω εκείνο το ειδικό βλέμμα μου με τις χίλιες σημασίες, και σου λέω πολύ σοβαρά:

Όσες φορές και να ερωτευτείς, μάλλον άλλες τόσες θα τον αποκαθήλωσεις. Εκτός κι αν σε βρει το τέλος όσο τον εξιδανικεύεις. Ακόμα και αν το αντικείμενο, στο οποίο προβάλεις τον Έρωτα παίρνει για σένα επαναλαμβανόμενες μορφές εξιδανίκευσης, άλλες τόσες θα αποκαθηλώνεται.

Κάθε νέα χρονιά οι περισσότεροι από εμάς ξεκινάμε με τα νέα resolutions: να αθλούμαι περισσότερο, να διαβάζω περισσότερο, να κάνω περισσότερα πράγματα για εμένα… Κι όμως κάπως ξαφνικά φτάνει ο Απρίλης και εσύ βρίσκεσαι στο ίδιο σημείο: μέσα στη ρουτίνα και το άγχος.

Υπάρχουν άνθρωποι που λάμπουν όταν βρίσκονται κοντά σε κάποιον άλλον. Και υπάρχουν άνθρωποι που φωτίζουν τον χώρο ακόμη κι όταν είναι μόνοι τους. Δεν μιλάμε για εξωστρέφεια ή για αυτοπεποίθηση. Μιλάμε για κάτι πιο ήσυχο, πιο βαθύ. Για το από πού αντλεί κανείς το αίσθημα αξίας του. Σκέψου κάποιον που γνωρίζεις.

Φαντάσου την εξής εικόνα: ένας γνωστός σου, σε συναντά στο δρόμο και σε ρωτά το τυπικό «τι κάνεις». Μέχρι πριν από λίγες δεκαετίες, το παράδοξο ήταν πως η αναμενόμενη απάντηση θα ήταν «καλά» ακόμα κι αν η ζωή σου ήταν στο χείλος της καταστροφής. Σήμερα τη θέση του «καλά» έχει αρχίσει να παίρνει το «τρέχω».

Πώς μπορεί ο φόβος της αποτυχίας να σχετίζεται με την αγάπη για τον εαυτό μας; Μήπως όμως πρέπει να θέσουμε στον εαυτό μας καλύτερα την ερώτηση: Πώς μπορεί να ζητάμε από τον εαυτό μας να διαχειρίζεται τους φόβους του και να πιστεύει ότι μπορεί να τα καταφέρει, αν δεν πιστεύει στον εαυτό του και αν δεν τον αγαπά;

Ο λόγος δεν είναι μόνο ένας ήχος ή ένα γραπτό σύμβολο. Ο λόγος είναι ισχύς, είναι η δύναμη που έχετε για να εκφράζεστε και να επικοινωνείτε, για να σκέφτεστε και, συνεπώς, να δημιουργείτε τα γεγονότα της ζωής σας.

Έχετε συνειδητοποιήσει τη δύναμη του λόγου σας;

Η μοναχικότητα δεν είναι μοναξιά. Η μοναχικότητα σημαίνει πληρότητα. Δεν χρειάζεσαι κανέναν, είσαι αρκετός για τον εαυτό σου. Και αυτό συμβαίνει στην αγάπη. Μέσα από την αγάπη αγγίζεις την εσωτερική σου πληρότητα. Η αγάπη σε ολοκληρώνει.

Οι εραστές μοιράζονται ο ένας τον άλλο, αλλά αυτό δεν αποτελεί ανάγκη τους, απλώς μια υπερχείλιση της ενέργειας που μοιράζονται.

Συγχώρα με, αγάπη μου, που ζούσα πριν να σε γνωρίσω, έγραψε κάποτε ο Λειβαδίτης στο ερωτικό ποίημα ''Συγχώρα με αγάπη μου'', εντυπωσιακά λυρικό και δυνατό ταυτόχρονα.. ένα ποιητικό άσμα για την ανέκφραστη ανάγκη του έρωτα και της παρουσίας του.

Τον αληθινό έρωτα δεν τον κυνηγάς σε βρίσκει εκείνος. Zούμε στην εποχή των σύγχρονων τεχνολογικών εξελίξεων, όλοι και όλα γύρω μας κινούνται με ταχύτατους, ραγδαίους ρυθμούς και όμως πολύ μεγάλη μερίδα των ανθρώπων παραπονιέται ότι  συναντά δυσκολία στο να βρει το έτερον ήμισυ. Nα βρει δηλαδή έναν άνθρωπο στον οποίο θα μπορεί να ακουμπήσει, να εμπιστευτεί και να συμπορευτεί.

Η αγάπη συμπεριλαμβάνεται στις βασικές ανάγκες του ανθρώπου για την ανάπτυξη του, όπως και η τροφή και είναι φυσικό να μας απασχολεί πολύ. Συνεχείς προσπάθειες για να ορίσουν, να καθορίσουν και να αναλύσουν οι άνθρωποι την αγάπη.
Σ’αυτό το άρθρο θα ήθελα να μιλήσω για τις πρώτες εμπειρίες που σχετίζονται με την αγάπη.

Η αγάπη ειναι ζωή και αν δεν εχεις αγάπη δεν εχεις ζωή … είπε ο Λέο Μπουσκάλια και εγώ είχα την παράξενη ευλογία να γνωρίσω- με έναν ιδιόρρυθμο τρόπο- έναν άνθρωπο που ήταν οπαδός αυτής της φράσης.

Tο συναίσθημα της αγάπης είναι ένα συναίσθημα μεταμορφωτικό, καθώς  μπορεί να προσλάβει όλα τα στοιχεία και τις εμπειρίες που κρύβουμε μέσα στην καρδιά μας και να τα μετουσιώσει στην πιο δυνατή μορφή Αναγέννησης.

Όταν λέμε αγάπη για τον εαυτό, δεν εννοούμε τον ναρκισισμό. Αγάπη είναι η φροντίδα και το ειλικρινές ενδιαφέρον για το κομμάτι εκείνο, το δώρο που έχει ο καθένας για να πορευτούμε στη ζωή μας. Κανένας δεν είναι ίδιος με κανέναν, όλοι είμαστε διαφορετικοί αλλά ταυτόχρονα όλους μας διέπουν οι ίδιοι νόμοι, αυτοί της έννοιας άνθρωπος.

Η αγάπη είναι ένα συναίσθημα, το οποίο χαρακτηρίζεται από την διάθεση εσωτερικής ανακάλυψης όχι μόνο του εαυτού μας αλλά και του προσώπου το οποίο βρίσκεται κοντά μας.

Είναι μία δοκιμασία, η οποία απαιτεί να απεγκλωβιστούμε από το περιχαρακωμένο κάστρο της αυτάρκειας μας και να αποπειραθούμε να προσπαθήσουμε το εμείς.

Ο άνθρωπος διαφέρει από το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο γιατί είναι προικισμένος με συνείδηση. Έχει συνείδηση του εαυτού του, του συνανθρώπου του, της προσωπικής του εμπειρίας, των δυνατοτήτων του μέλλοντος του.  Αυτή όμως η επίγνωση της μοναδικότητας του εαυτού του, της ξεχωριστής οντότητας του, της προσωρινότητας της ύπαρξης του, είναι κάτι που προκαλεί αγωνία.

Στην πραγματικότητα, λίγοι άνθρωποι στην σύγχρονη εποχή έχουν απαλλαγεί από τις αγωνίες των ερωτικών σχέσεων. Αυτές οι αγωνίες έρχονται σε πολλές μορφές: φιλώντας πάρα πολλούς βατράχους στον δρόμο προς τον γοητευτικό πρίγκηπα ή την όμορφη πριγκίπισσα, προσηλωμένη αναζήτηση στο διαδίκτυο, μοναχική επιστροφή από μπαρ, πάρτι ή ραντεβού στα τυφλά.