Σκέφτομαι τον κύριο και την κυρία Ρόουζ. Η αλήθεια είναι ότι στην ταινία γελούσαμε, στην πραγματική ζωή όμως... δεν είναι καθόλου έτσι. Τα ζευγάρια που «πολεμάνε» μεταξύ τους υποφέρουν, δεν είναι αστείο, οι ζωές τους χαλάνε και μαζί χαλάει η ποιότητα ζωής και όσων εμπλέκονται στην διαμάχη τους: πρώτα από όλα τα παιδιά και δευτερευόντως οι οικογένειες.

Στην ψυχολογία, με τον όρο αποφυγή εννοούμε ένα δυσπροσαρμοστικό τρόπο διαχείρισης, ο οποίος χαρακτηρίζεται από την προσπάθεια να αποφύγουμε ή να «αποδράσουμε» από ορισμένες δυσάρεστες σκέψεις ή/και συναισθήματα.Οι συμπεριφορές αποφυγής στα πλαίσια του κοινωνικού άγχους αποσκοπούν στη μείωση του άγχους που δημιουργείται στις κοινωνικές καταστάσεις. 

Η κρίση των τριάντα, γνωστή ως quarter-lifecrisis , κάνει την εμφανισή της στις ηλικίες 25-35. Είναι η ώρα, που αρχίζει η εσωτερική καταγραφή και αξιολόγηση του «τι έχω κάνει μέχρι τώρα». Φυσικά, δεν την βιώνουν όλοι με τον ίδιο τρόπο και στον ίδιο βαθμό κι ένταση.

Έχουμε περάσει ήδη τα μέσα Δεκεμβρίου και είμαστε μία ανάσα πιο κοντά στα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά. Φέτος ειδικά, λόγω της υγειονομικής πανδημίας, θα βιώσουμε τις μέρες αυτές με ένα πρωτόγνωρο τρόπο. Παρόλα αυτά, όπως και κάθε χρόνο, έτσι και φέτος ο τρόπος, που αυτές οι ημέρες των γιορτών έχουν εντυπωθεί στο μυαλό μας είναι ίδιος.

Οι εορτές των Χριστουγέννων προκαλούν, σε πολλούς, αισθήματα θλίψης. Είναι η περίοδος, κατά την οποία ερχόμαστε περισσότερο αντιμέτωποι με τις ελλείψεις της ζωής μας. Το αίσθημα μοναξιάς, αδιέξοδου ή αποτυχίας, που προσπαθούμε να κρύψουμε όλο τον υπόλοιπο χρόνο, ξεχύνεται ανεξέλεγκτο τις γιορτές. 

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή όπου ο άνθρωπος συνειδητοποιεί ότι δεν υπάρχει κανείς μπροστά του. Κανείς να του πει τι να κάνει, κανείς να του δείξει πώς θα συνεχίσει. Είναι οι στιγμές που το δικό του μονοπάτι δεν μοιάζει με των άλλων· οι στιγμές που γίνεται αναγκαστικά ο πρώτος σε κάτι.

Η αναδυόμενη ενηλικίωση (emerging adulthood) αποτελεί μια διακριτή μεταβατική - αναπτυξιακή περίοδο μεταξύ της εφηβείας και της ενηλικίωσης που χαρακτηρίζεται από σημαντικές μεταβάσεις στη ζωή (Arnett, 2000).

Η παρατηρητική συμπεριφορά που συχνά εμφανίζεται σε γειτονικά περιβάλλοντα, ιδιαίτερα σε μικρές κοινότητες και πολυκατοικίες, αποτελεί φαινόμενο με κοινωνικές, ψυχολογικές και πολιτισμικές ρίζες.

Η εφηβεία αποτελεί την περίοδο μετάβασης από την παιδική ηλικία στην ενήλικη ζωή και ως αναπτυξιακό στάδιο στη ζωή του ανθρώπου, χαρακτηρίζεται από αλλαγές σε σωματικό, γνωστικό και ψυχοσυναισθηματικό επίπεδο.

Έχει συζητηθεί ξανά, στο άρθρο που αφορά το ‘Shutter Island’ και στο σχετικό άρθρο με το ‘Fight Club’ για το πόσο πολύ χρησιμοποιείται η ψυχολογία από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και ψυχαγωγίας. Σε αυτό το πλαίσιο θα κινηθούμε και σήμερα, ενσαρκώνοντας συγκεκριμένες θεωρίες και πειράματα της πραγματικότητας στον φανταστικό κόσμο του Μπάτμαν.

Οι ερωτικές σχέσεις αποτελούν έναν από τους πιο συναρπαστικούς αλλά και πιο περίπλοκους τομείς της ανθρώπινης εμπειρίας. Είναι πεδίο πάθους, σύνδεσης, αλλά και σύγκρουσης, ανασφάλειας και μεταμόρφωσης. Γιατί όμως είναι τόσο δύσκολες; Και τι σημαίνει να αγαπάς κάποιον πραγματικά;

Η σεξουαλική αγωγή αποτελεί ένα σημαντικό και πολυδιάστατο πεδίο της εκπαίδευσης, το οποίο αφορά τη συστηματική παροχή γνώσεων, αξιών και δεξιοτήτων που σχετίζονται με το σώμα, τις διαπροσωπικές σχέσεις, τη σεξουαλικότητα και την ταυτότητα φύλου.

Μπορεί να φαίνεται αυτονόητο αλλά η επικοινωνία, ένα από τα βασικότερα συστατικά μίας υγιούς σχέσης, απαιτεί από εμάς να δηλώνουμε ξεκάθαρα τις ανάγκες και τα προβλήματά μας στον/στην σύντροφό μας. Καθώς δεν μπορούμε ποτέ να γνωρίζουμε πραγματικά τι σκέφτεται ο άλλος, ο μόνος τρόπος είναι να ρωτήσουμε και καθώς ούτε ο σύντροφός μας (όσο κι αν θα το θέλαμε) μπορεί μαγικά να γνωρίζει τις επιθυμίες μας, ο μόνος τρόπος για να γνωστοποιήσουμε τις ανάγκες μας είναι το να τις εκφράσουμε.

Η προδοσία, η κακοποίηση, το αίσθημα του ανικανοποίητου και της άνισης μοιρασιάς των συναισθημάτων, το δίνω αλλά δεν παίρνω, τόσο στις ερωτικές όσο και σε κάθε είδους σχέση, γονεική ή φιλική, προκαλούν αισθήματα οργής, θυμού και εσωτερικής σύγχυσης.

Κατά την διάρκεια των τελευταίων ετών, τόσο η ερευνητική όσο και η εκπαιδευτική  κοινότητα έχει εστιάσει την μελέτη της στην εύρεση των ενεργή αιτιών αναφορικά με την επιλεκτική αλαλία, γεγονός που προκύπτει από το υψηλό ποσοστό εμφάνισης της εν λόγω διαταραχής στον γενικό πληθυσμό.

Η εποχή μας μοιάζει με ένα ατέρμονο πάτημα πλήκτρων. Πίσω από την τεχνολογική άνεση, πίσω από την άμεση πρόσβαση στην πληροφορία και την αδιάκοπη σύνδεση, κρύβεται ένας κόσμος επιτήρησης, ημιμάθειας, θορύβου και αποπροσανατολισμού.

Η ανθρώπινη προσωπικότητα είναι ένα πολύπλοκο μωσαϊκό χαρακτηριστικών. Κάποια από αυτά μας ωθούν προς την αλληλεγγύη και τη συνεργασία, ενώ άλλα ρίχνουν μια σκοτεινή σκιά στη συμπεριφορά μας.

Όταν μιλάμε για σχέσεις, συνήθως μιλάμε για συναισθήματα. Αγάπη, έρωτας, οικειότητα, ασφάλεια. Αυτές είναι οι λέξεις που κυριαρχούν.

Η επικοινωνία ανάμεσα στους ανθρώπους είναι πολύ πιο σύνθετη από την αποστολή και την λήψη ενός μηνύματος. Όσοι έχουν αντιμετωπίσει δυσκολίες στις διαπροσωπικές τους σχέσεις – όλοι θα έλεγα – έχουν σίγουρα βρεθεί μέσα σε ένα γρίφο προβληματικής επικοινωνίας, είτε το έχουν αντιληφθεί, είτε όχι.

Ο όρος για την τοξικότητα στην ανθρώπινη συμπεριφορά, χρησιμοποιείται ευρέως στον ξένο επιστημονικό τύπο για να δηλώσει κάποιους ανθρώπους που εκδηλώνουν την τάση να δυσαρεστούν και να απογοητεύουν με τη συμπεριφορά τους, τους άλλους, με αποτέλεσμα να μη λειτουργούν μέσα σε σχέσεις και να προκαλούν συναισθηματική ή ψυχολογική φθορά σε όσους τους έχουν στη ζωή τους.